నా అక్షరారణ్యం ...
మదిలో మెదిలే అనేకానేక ప్రవాహ సంద్రంలో.... (కరుణ, శాంత, రౌద్ర, వీరాద్భుత, హాస్య, శృంగార, భయానక, బీభత్సములు, నవరసములు, రతి, శోక, నిర్వేద, క్రోధోత్సాహా, విస్మయ, భయ, జుగుప్సలు, నవ, స్థాయి, భవములు) ఇలా కొన్నిటిని ఏర్చి, కూర్చి సమాజహితానికి ఓ అక్షర ఖడ్గంగా మార్చే సంకల్పమే నా ఈ అక్షరారణ్యం ....
Thursday, March 19, 2026
త్రయంబకం విశ్వరూపం...
హర హర!
ఏమయా ఆ నిరంజన తేజస్సు!
సద్యోజాత ముఖారవిందమున వెలిగే
ఆ వినీల వర్చస్సు!
వ్యోమకేశుడా..
నీ జటాజూటంలో..
ఒక ఉత్తుంగ తరంగమై
ఉప్పెనలా ఉబికిన జాహ్నవీ ప్రవాహం!
గడ్డకట్టిన ఆ సిగముడుల మధ్యన..
పాలరాతి వెన్నెల చారై
తళుక్కున మెరిసి మురిసే అందాల నెలవంక!
నుదుట విభూతి రేఖల మధ్య..
కాలధర్మాన్ని శాసించే నిగూఢ ఫాలనేత్రం!
నిశ్చలమైన ఆ వర్చస్సు..
కోటి సూర్యుల ప్రభను తనలో
లీనం చేసుకున్న ఓ నీలవర్ణ శూన్యం!
ఆ కంఠాన బంధించిన హాలాహలం..
లోకానికే ఓ ప్రాణదానం!
దేహం నిండా అలముకున్న
ఆ శ్మశాన భస్మం..
జనన మరణాల చక్రాన్ని ఛేదించే
ఓ పవిత్ర సంకేతం!
మెడలో మాలగా మెరిసే ఆ భుజంగ భూషణం
కాలసర్ప సౌమ్యతకు ఓ నిదర్శనం!
ఒకవైపు ప్రశాంతంగా హిమాలయ పీఠంపై సాగే నిత్యానుసంధానం..
మరోవైపు ప్రళయకాల రుద్రుడై చేసే సంహార తాండవం
హస్తాన ఉన్న త్రిశూలం..
సత్వ, రజ, తమో గుణాల సమన్వయ సమాహారం!
ఢమ ఢమల ఢమరుక నాదం..
శబ్దబ్రహ్మమై విశ్వసృష్టికే ఓ మూలాధారం!
శ్మశానమే నివాసముగా,
చితాభస్మమే అలంకార ప్రాయంగా,
అఘోర రూపాన ఆయన సాగించే ఆ అనంత విహారం..
మోక్షానికే మార్గం.. మృత్యువుపై సాధించే విజయం!
ఆది లేనివాడు..
అంత మెరగని వాడు..
నిశ్శబ్దంలోనూ,
శబ్దంలోనూ నిండిన
ఓంకార నాదమే శివఃస్వరూపం !! నమఃశివాయ!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
Wednesday, March 18, 2026
మౌన విలాపం...
ఆమెను
అర్థం చేసుకోవడం కష్టం అంటారు!
కానీ
ఆమె చెప్పేది వినడానికి
ఎవరు సిద్దంగా ఉన్నారని
ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా?
వేకువనుంచే,
గడియారం ముల్లుతో పోటీ పడుతూ,
ఇంటి నాలుగు గోడల మధ్య
తనను తాను తక్కువ చేసుకునే
నిశ్శబ్ద యజ్ఞం ఆమెది!
పిల్లల అల్లరిని, వంటగది వేడిమిని,
అంతులేని బాధ్యతలను
తన చిరునవ్వు వెనుక దాచుకుని
ఒక స్థితప్రజ్ఞురాలిగా కాలంతో
నిరంతరం యుద్ధం చేస్తూనే ఉంటుంది!
సూర్యుడు పడమర గడప తొక్కే వేళకు..
ఆమె కళ్లల్లో ఓ ఎదురుచూపుల ఆర్ద్రత!
పగలంతా మోసిన తన మౌన భారానికి,
మనసులో దాచుకున్న వేలాది ముచ్చట్లను..
తనవాడు... ఓ శ్రోత అవుతాడన్న చిన్న ఆశ!
వచ్చిన భర్త కళ్లల్లో తన అలసటకు
ఉపశమనం వెతుక్కుంటుంది,
తన లోపలి భావాల సముద్రాన్ని
అతని పలకరింపు అనే తీరంపై
కుమ్మరించాలని తహతహలాడుతుంది!
కానీ..
ఆమె ఆశించిన ఆశ మౌనంగా ఆవిరైన చోట,
అక్కున చేర్చుకునే ఆత్మీయత కోరుకున్నచోట
పరాధ్యానం అనే నిర్లిప్తత ఎదురైన వేళ,
ఆమె నిరీక్షణ రెక్క తెగినపక్షిలా గాయమై,
చెప్పుకోవాలనుకునే మాటలు, లోలోన ఉక్కిరిబిక్కిరై..
ఓ అగ్నిపర్వతంలా మారిన వేళ,
చిరాకు, కోపంతో తనలోని భావ ప్రవాహం
ఒక్కసారిగా అతడిపై పడే ఓ నిస్సహాయ ఆక్రందన ఆమెది!
పాపం..
మగవాడు! ఆ ఆగ్రహం వెనుక ఉన్న
ఆత్మీయ భావాన్ని పసిగట్టలేక,
ఆ కోపం వెనుక దాగిఉన్న ఆమె చల్లని కన్నీటిని చూడలేక..
"ఆడవాళ్లు అంతుచిక్కని అద్భుతం" అని
ఒక చిన్న ముద్ర స్త్రీ జాతిపై వేసి మెల్లిగా తప్పుకుంటాడు!
నిజానికి..
ఆమె ఒక అర్ధంకాని గ్రంథం కాదు,
ప్రేమతో తాకితే వేల భావాలను అలవోకగా
అత్యంత సున్నితంగా పలికించగల ఓ విపంచి!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
అక్షర అస్తిత్వం...
ఒకానొక శూన్యంలో..
వేళ్ల కొనల మీద వణుకుతున్న అస్తిత్వం నా కలం!
నా లోపల ఉప్పెనలా ఎగసిపడుతున్న వేవేల భావాల తీవ్రతకు
కాగితం ఒక త్యాగభూమిలా ఎదురుచూస్తూ వుంటుంది!
నా ఆలోచన పొరల్లో రూపుదిద్దుకునే
చతుర్విధ రచనల స్వరూపాలు
స్వైరవిహారం చేస్తూ నల్దిక్కులా వ్యాపిస్తాయి!
కలం నా పాలిట ఒక దివ్య దర్పణం!
నేను లోకానికి చెప్పని ఎన్నో రహస్యాలను అది పసిగట్టి,
నా ఆత్మలోని గాయాల చుట్టూ
అక్షర కట్టు కడుతూవుంటుంది
రాయడం అంటే అక్షరాలు పేర్చడం కాదు..
నాలోని అస్తిత్వాన్ని ముక్కలుగా చేసి,
వాటికి భావన అనే పేరుపెట్టి
ఈ లోకపు వేదికపై సగర్వంగా నిలబెట్టడం!
నా అక్షరాలు..
కాలాన్ని శాసించే నిశ్శబ్ద గొంతుకలు!
అవి పుటల మీద నడుస్తుంటే,
నాలోని మనిషి తనను తాను కొత్తగా ఆవిష్కరించుకుంటాడు.
ఎప్పుడో ఒకనాడు నా దేహం మట్టిలో కలిసినా..
నేను చిందించిన ఈ సిరా చుక్కలు,
ఒక అజరామరమైన ప్రకంపనై
పాఠకుడి గుండెను ఎప్పటికప్పుడు తడుతూనే ఉంటాయి!
ఒక పదాన్ని వెలికితీయడానికి నేను పడే ఈ ప్రయాస..
శూన్యం నుండి ఒక ప్రపంచాన్ని సృష్టించేంత భారం!
సిరా చుక్కగా కాగితంపై జారుతున్నది కేవలం ఓ రంగు కాదు..
అది రేపటి రచయితల ఉనికికి పిండి వార్చిన ప్రాణ సారం!
కొన్నిసార్లు..
నా అక్షరాలతో నేను చేసేది ఓ అంతర్యుద్ధం!
సమాజపు చీకట్లను చీల్చాలని ఆరాటపడే కాంతి కిరణం నా కలం.
మరికొన్ని సార్లు..
అది నా ఏకాంతపు గదిలో నన్ను ఓదార్చే నా ప్రాణ మిత్రుడు!
నా కన్నీటిని సిరాగా మార్చి,
నా గాయాలపై అక్షరాల చందనపు పూతను పూస్తుంది!
రచయితగా నా గమ్యం..
కేవలం పుస్తకాలు నింపడమే కాదు,
శూన్యంలో ఒక అర్థవంతమైన శబ్దాన్ని సృష్టించడం!
అందుకే,
అక్షరమే నా సర్వస్వం..
అక్షరమే నా శాశ్వత సంకేతం!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
Tuesday, March 17, 2026
నిశ్శబ్దపు గాయం...
అదో..
ముగింపు లేని సుదీర్ఘ రాత్రి!
ప్రపంచమంతా నిద్రిస్తున్నా..
నా గదిలోని ఏకాంతం మాత్రం
నన్ను ప్రశ్నలతో ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది!
నీ మౌనం..
అంతుచిక్కని శూన్య సమయం!
నీ మాటల ప్రవాహం ఆగిపోయిన చోట..
నేను ఒక నిర్జీవ శిలలా మిగిలిపోయాను!
అది కేవలం ఓ నిశ్శబ్దం కాదు,
అది నా గుండె పొరలను కోస్తున్న ఒక రహస్య ఖడ్గం!
ఒకప్పుడు..
మన మాటల వెలుగుతో
నిండిన నా ప్రపంచం..
నేడు దిక్కుతోచని అమాస నిశిలా మారి,
నన్ను తన అదృశ్య సంకెళ్ళతో బంధించింది!
కిటికీ బయట..
ఏకాంతంగా రాలుతున్న ఆ మంచు బిందువులు,
ఆకాశం చిందిస్తున్న అశ్రు కణాల్లా
నేల రాలుతున్నాయి!
కాలం తన గమనంలో..
మన జ్ఞాపకాలను ఒక చెదిరిన కావ్యంలా
గాలిలోకి విసిరేసిందేమో!
నా హృదయ పుటల్లో..
నువ్వు విడిచిన ఆ చివరి సంతకం..
ఇప్పుడు ఒక పదునైన ముల్లులా
నన్ను నిరంతరం బాధిస్తోంది!
నీకోసం కన్న కలలన్నీ..
నేడు ముక్కలైపోయిన స్ఫటిక శకలాలయ్యాయి!
వాటిని ఏరుకుందామని చూస్తున్న నా చేతులకు..
రక్తానికి బదులు వేదనే ధారలుగా కారుతోంది..!
అందరూ ఉన్నా..
ఎవరూ లేనట్లుందే!
నీ మాట వినిపించని ఈ శూన్యంలో..
ప్రతి ధ్వని కూడా ఒక ఆర్తనాదంలా వినిపిస్తోంది.
నువ్వు విడిచివెళ్లిన ఆ నిశ్శబ్దం..
నా మది గదిలో చీకటి తెరలా నను భయపెడుతోంది!
నీ దూరం.. నా అస్తిత్వాన్ని
ఒక చిరునామా లేని ఉత్తరంలా మార్చేసింది..!
నిజంగానే..
మన మాటలు ఆగిపోయిన చోట..
మౌనం కూడా ఒక కాలయముడిలా
మారుతుందని నే ఊహించలేదు
ముగియని పుస్తకంలో ఆగిపోయిన అక్షరంలా..
నీ ఎడబాటు అనే నిప్పుల తివాచీపై
నగ్నపాదాలతో నడుస్తూనే ఉన్నాను! ఉంటాను కూడా!
నాకోసం మళ్ళి తిరిగివస్తావ్ కదూ..!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
రాధా మాధవీయం..
ఓ నల్లనివాడా..
ఏమా అందం!
కారుమబ్బుల నలుపును
మేను కాంతిగా మార్చుకున్న నీలమేఘ శ్యాముడా..!
ఆ కురులపై ఊగుతున్న నెమలి పింఛం..
ప్రకృతి ఈ విశ్వకర్తకు సమర్పించిన ఒక మౌన కిరీటం!
నొసటన మెరిసే ఆ కస్తూరి తిలకం..
చీకటి ఆకాశంలో ఉదయించిన ఏకాంత నక్షత్రం!
చూడు
ఆ నిలువు నయనాలు ఎంత అందంగా ఉన్నాయో,
కరుణను, తన తుంటరితనాన్ని
ఏకకాలంలో కురిపించే ప్రేమ సరోవరాలవలె!
పెదవులపై విహరించే ఆ వేణువు చూడు..
అది నిర్జీవమైన వెదురు బొంగు కానే కాదు,
జగత్తునంతటినీ తన రాగపాశంతో
బంధించే ఓ దివ్య మంత్ర దండం!
ఆ చిరునవ్వు చూడు
వెన్నెల కూడా వెలవెలబోయేలా చేసే
ఓ అమృత ధారలా ఉంది!
అంతటి చిరునవ్వు వెనకాల
తొలి పొద్దు పొడుపులోని
బంగారు కాంతిని పులుముకున్న
తప్తకాంచన గౌరాంగి ఉంది! ఆమెనే రాధ!
తన కనురెప్పల చాటున దాగున్న చూపులు..
నల్లని తుమ్మెదలు విడిచిన ప్రణయ బాణాలు.
తన నుదుటన మెరిసే ఆ సింధూరం..
నల్లనివాడిపై ఆమెకున్న అనురాగానికి ఒక నిత్య సాక్ష్యం!
తన నడకలో..
యమునా తరంగాలు కూడా ఓడిపోయి
నిశ్చలంగా నిలబడిపోతాయి.
తను కట్టుకున్న పట్టు వస్త్రం..
వసంత కాలపు సంధ్యా రాగరంజితం..
తన మౌనంలో.. వేయి వేణువుల గానం వినిపిస్తుంది,
తన త్యాగంలో.. కృష్ణ తత్వమంతా లీనమై కనిపిస్తుంది!
ఆయన శ్యామ వర్ణం
తనలోని తేజస్సును అక్కున చేర్చుకుంటే..
తన ఆరాధన ఆయన దివ్యత్వాన్ని సంపూర్ణం చేస్తుంది.
ఒకరు 'స్వరం' అయితే..
మరొకరు 'సంగీతం'..
ఒకరు 'దేహం' అయితే..
మరొకరు ఆ దేహాన్ని నడిపించే 'ప్రాణం'..!
రాధాకృష్ణుల రూపం కళ్లతో చూసేది కాదు.
మనసు అనే అంతరంగ దర్పణంలో దర్శించాల్సిన అద్భుత దృశ్యం!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
Monday, March 16, 2026
నాలో నేనే.. నాతో నేనే..
అదో పడమర సంధ్య...
ఆకాశపు నుదుటిపై దిద్దిన ఎర్రని సిందూరంలా
నేలంతా తన వెలుగుల అక్షతలను చల్లుతోంది.
ఆ కిరణాలు మెల్లగా వచ్చి
నా ఇంటి ఎత్తైన బాల్కనీ కిటికీలోంచి
నే రాస్తున్న ఈ కావ్యాన్ని తొంగిచుస్తున్నాయి!
అప్పుడే మొదలైంది
హెచ్చరిక లేని మలయమారుతపు పిల్లగాలి
చిటపటమంటూ మట్టిని ఎగరకొడుతూ
ఆకాశపు నవనీత చినుకులు నేల రాలుతుంటే
ఆ తొలి తాకిడికి పరవశించిన మట్టి..
తన గర్భంలో దాచుకున్న జ్ఞాపకాల పరిమళాన్ని
భూమి అంతా అత్తరులా జల్లుతోంది!
అంతలో మెల్లిగా చీకటి కమ్ముకుంది
జాజితోట నుంచి వీస్తున్న ఆ మత్తు గాలి
నిద్రలోకి జారే చెట్ల ఆకులను నిమురుతూ,
అదృశ్య సీతాకోకలా తన రెక్కలతో
నన్ను మెల్లగా స్పృశిస్తుంది!
శూన్యంలోకి చూస్తున్న నా విభ్రమ నేత్రాలకు..
సాయంత్రం కరిగిపోయే ఆ రాత్రి
ఒక అపురూపమైన మౌన గీతంలా కనిపించింది!
హృదయపు పొత్తిళ్లలో దాచుకున్న
నాలోని పసితనం మరోసారి నిద్రలేచి,
రాస్తున్న కావ్యాన్ని పక్కన పెట్టి,
ఆ వర్షం నిలిచిన సాయంత్రపు చినుకులను
అందుకోవాలని పసిపాపలా దోగాడుతోంది!
అంతలోనే చుట్టూ పరుచుకున్న వెన్నెల
పాలచీర విప్పిన తల్లిలా భూమిని ముద్దాడుతూ కనిపించింది
మౌనం అనే ముత్యపు చిప్పలో,
భావోద్వేగాల చినుకులు పడి,
అవి కన్నీటి ముత్యాలుగా మారే ఒక నిగూఢ ప్రక్రియ అది..!
ప్రకృతి చేసే కనికట్టు అది..!
నిజంగానే..
ఈ ఏకాంతపు అనుభవాలకు మాటలుండవబ్బా!
చదివేసిన పుస్తకాన్ని మరోసారి చదువుతున్నట్లుగా,
నాలో నేనే.. నాతో నేనే..
ఈ ప్రకృతి పరుస్తున్న అక్షర తివాచీపై
మరోసారి పరవశించి పోతున్నాను..!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
ఓ నూతన వత్సరమా..
ఓ నూతన వత్సరమా..మా పాత సంచిత
దుఃఖములను ధూళిన కలిపి
నవ కిరణమై ఉదయించగ రావే!
చిగురుటాకుల హాసమున్ ధరియించి
వసంత సుగంధమును మోసుకొని
మా ఇంటి ముంగిటకు నవ ఆశల దీపమై రావే!
పాత విరహ వేదనల గాథలన్ని
కాల గర్భమున్ నిద్రింపజేయగ
మా హృదయమ్ములో చిరునవ్వు పూయించగ రావే!
ద్వేష మేఘములను చెదరగొట్టి
స్నేహ సుధను కురిపించి
సమానత్వ భావమును మాలో నింపగరావే!
ఓ పరాభవా..
ధాత్రిపై కొత్త కాంతులు విరజిమ్మగ..
సకల జనుల సౌభాగ్యమును చేకూర్చగ..
ధర్మ ఖడ్గమును ధరియించి.. అవనిని కాపాడగ రావే!
నీతిని మరచిన మాయావుల..
లోకమును పీడించు త్రాష్టుల..
గర్వము నణిచి.. చర్మము లూడదీసి..
అహంకారపు కోటలను కూల్చి..
తగు శాస్తిని జేయుచు.. సత్యమును నిలబెట్టగ రావే!
మనిషి మనిషిపై విసురుతున్న
ద్వేషపు బాణాలను తుంచివేయగ..
డిజిటల్ తెరల వెనుక దాగిన
కుటిల బుద్ధుల పాలి కాలయముడిగ..
సమాజమందున నైతిక విలువల శాంతిని నింపగ రావే!
కష్టాల కారుచీకట్లను పారద్రోలి..
మెరిసి మురిసే సిరి సంపదలతో..
నిండు సంతోషము గూర్చుమా..
మా మానవాళికిన్!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
Saturday, March 14, 2026
అక్షర ఆవేదన....
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Friday, March 13, 2026
ఏకాంత యాత్ర ...
తను బ్రతికిన ఆ వాకిలి ముందర
నిశ్చలంగా, నిశ్శబ్దంగా పడుకున్న ఆ దేహం
నాడు క్షణం తీరిక లేక,
ఎదుటి మనిషితో మాట్లాడే సమయం లేక,
పరుగులు తీసినదే!
కానీ నేడు
లోకమంతా తన ముందు నిలబడి ఆవేదనతో పిలుస్తున్నా,
బదులు చెప్పలేని ఒక మూగ శిలలా,
తన సొంత ఇంటి గుమ్మం ముందే,
ఒక అపరిచిత అతిథిలా నిశ్శబ్దంగా పడివుంది..!
నాడు మనుషుల కోసం
సమయం లేదన్న ఆ ప్రాణం,
నేడు అదే మనుషుల మధ్య
ఏకాంతంగా పడుకొని,
కాలం తనపై విసిరిన శ్వేత వస్త్రం చాటున,
అనంత నిద్రలో మునిగిపోయింది..!
నిన్నటి వరకు ఒక పేరు గా పిలవబడిన ఆ మనిషి,
నేడు ఈ గుమ్మం ముందర కేవలం ఒక శవం గా మారిపోయింది
నాడు పరుగెత్తిన ఆ పాదాలు,
నేడు ఆరు అడుగుల అంతిమ ప్రయాణానికి
మౌనంగా సిద్ధమవుతున్నాయి..!
చుట్టూ చేరిన బంధు, మిత్రులు
అశ్రువుల సముద్రాన్ని ఒలకబోస్తుంటే,
ఆ నిశ్చల రూపం మాత్రం ఏమీ ఎరగనట్లు
లోకం నేర్పిన పాఠాలన్నింటినీ మరచిపోయి,
హాయిగా నిద్రపోతున్న ఒక చంటి బిడ్డలా కనిపిస్తుంది..!
పచ్చని వెదురు బద్దలను పేర్చి,
దర్భలతో ముడులు వేస్తూ పాడెను సిద్ధం చేస్తుంటే
ఈ లోకంతో ఉన్న మమకారపు బంధాలన్నీ
ఒక్కొక్కటిగా తెగిపోతున్నట్లు,
ఆ వెదురు దర్భ నిలువెత్తు సాక్ష్యమై నిలుచుంది
అదే జీవితపు అలసటను తీర్చే తన ఆఖరి శయ్య అని గుర్తు చేసింది.!
నాడు పట్టు పరుపుల మీద కూడా
కునుకు పట్టని ఆ దేహానికి,
నేడు ఆ గరుకైన వెదురు బద్దలే
అనంత నిద్రను ప్రసాదించే అమర పీఠాలుగా మారాయి.!
మడత నలగని వస్త్రాల కోసం ఆరాటపడిన తను,
నేడు ఆ నిలువు కర్రల మధ్య నిశ్చల చిత్రంలా బంధింపబడి..
తన ప్రమేయం లేని ఓ మహా ప్రస్థానానికి మౌనంగా తలవొంచుతున్నాడు.!
మమకారాల ముళ్ళను తెంచుకుని..
నలుగురి భుజాల మీద ఊగుతూ సాగే ఆ యాత్ర,
మనుషుల మధ్య పెరిగిన దూరాన్ని కాదు..
జీవితానికి, మృత్యువుకి మధ్య ఉన్న దూరానికి అద్దం పట్టింది.
ఆ నలుగురు మోస్తున్నది కేవలం దేహాన్ని కాదు,
కాలం మిగిల్చిన ఒక బరువైన జ్ఞాపకాన్ని..!
అక్కడ.. ఆ చితిపై పేర్చిన కట్టెల మధ్య,
కడసారిగా కదిలే ఆ మంటల వెలుగులో,
అనంత వీధిలో సాగిపోయే ఏకాంత యాత్ర,
అస్థికల రాశిలో దాగిన ఒక నిగూఢ సత్యమైంది..!
చివరిసారిగా నేలను తడిపే కన్నీటి చుక్క,
జీవన సాగరంలో విలీనమైన ఒక చిన్న తరంగమైంది..!
ఇవన్నీ జీవితం నేర్పిన అంతిమ పాఠాలు.!!
కాలం వేసిన కళాత్మక సంతకాలు..!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==
Thursday, March 12, 2026
రుధిరం...
యుద్ధం అనేది
పుస్తకాలలో చదివిన ఒక పదం కాదు
దాని అసలు స్వరూపం
విస్ఫోటన మోతల మధ్య
ఓ తల్లి ఒడిలో వణికే పసిప్రాణాన్ని అడిగితేనే తెలుస్తుంది..!
నియంతలు
దూర దేశాల గదుల్లో కూర్చొని
మ్యాప్ల మీద గీతలు గీస్తూ, వ్యూహాలు రచిస్తూ,
విజయ గణాంకాలు లెక్క పెడుతున్నారు..!
నిప్పులు కురిపించే ఆకాశం..
అది ఒకప్పుడు అపూర్వ పుష్పంలా కనిపించినా,
నేడు, ఆ నింగి చీలికల నుండి రాలే
ఆ మృత్యు విలాపాన్ని ఏ చరిత్ర రాయలేదు..!
అణ్వాయుధ తాకిడికి తల్లడిల్లుతున్న ధరణి ,
తన ఒడిలో ఆడిన పిల్లలను
మృతప్రాయమైన శవాలుగా చూస్తూ
కన్నీటితో వారిని కడసారి హత్తుకుంటోంది..!
రాత్రి అయితే
ఆకాశం నక్షత్రాలతో కాదు
పేలుళ్ల మెరుపులతో వికసిస్తోంది
ఆ వెలుగులో.. అక్కడవున్న వారి కన్నీటి బిందువులు
పగిలిన గాజు పలకల్లా నేల రాలుతున్నాయి..!
ఎక్కడో
శిథిలాల గుట్టపై బిక్కుబిక్కుమంటూ చూస్తున్న ఓ చిన్నారి
దూరంగా మండుతున్న ఆకాశాన్ని చూసి
తన తండ్రిని నిశ్శబ్దంగా ప్రశ్నించింది
మనము కూడా చనిపోతామా నాన్నా?
సమాధానం చెప్పలేని ఆ తండ్రి గొంతు మూగబోయి
కన్నీటితో చిన్నారిని మరింత దగ్గరగా
ఒడిలోకి లాక్కున్నాడు.!
చుట్టూ ఇనుప కవచాలు ఎన్ని ఉన్నా
వారిలోని శాంతి తనని తాను ఒంటరినని తెలుసుకుందో ఏమో
సైరన్ల మోతలో, చిమ్మచీకటి బంకర్లలో
సహాయం కోసం ఆర్తనాదాలు పెడుతూనే ఉంది..!
అనంత శోకంలా నిలబడ్డ ఆ మానవత్వం
రెక్కలు తెగిన పక్షిలా, శిథిలాల కింద చిక్కుకొని
తన గుండెల్లో రగిలే శోకపు చిచ్చును దిగమింగుతూ,
ఎప్పుడో ఒకసారి పరామర్శకొచ్చే శాంతి చర్చలను,
తన విషాద గీతాలతో భయపెడుతూనే ఉంటుంది
ఈ ప్రపంచాన్ని ఎప్పటికప్పుడు ఉలిక్కిపడేలా చేస్తూనే ఉంటుంది..!!
~~ త్రిశూల్ ~~
Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==









