Tuesday, March 21, 2017

సరదా దండకం.. సరదాగానే తీసుకోండి..

సరదా దండకం.. సరదాగానే తీసుకోండి.. 
*****************************

శ్రీ మన్మహారాజ కవితేశ్వరా నిన్ను ఈ 
రీతిన తలచంగ ఓ రోజు ఉంటుందనీ నా 
కెపుడు ఊహన్ కూడ ఆలోచనన్ లేదు.. కాని 
నేడు నీదు బర్తడే అని అందరున్ చేస్తున్న ఈ 
చిత్ర విచిత్ర హడావిడిన్ నే చూస్తున్న... 
నిన్నున్ పెద్ద పెద్ద వ్యాసాల 
రూపాలలో స్తుతిస్తూ... 
ఈ సోషల్ నెట్ వర్కింగుల.. సైట్ ల ...లో......
పిచ్చి పిచ్చిగా నిను కవ్వించి, పోస్టులుగా 
రాసేటి పెద్దలన్, బుడతలన్ జూసి 
నాకు రాయాలని బుద్దిపుట్టి 
ఛందస్సు లేకుండా రాసేటి ఈ 
పిచ్చి రాతను కవితా హృదయంతో 
వినమని కో....రేదన్ ... !!!
అయ్యా ..! కవితేశ్వరా .. 
పోయెట్రీశ్వరా అని ఎందరు పోగిడినన్, 
వేడినన్.. లెక్కసేయ్యక 
పనికిమాలిన కపితా విన్యాస వ్యాసాలను 
వినిపించు పాపాత్ములనుద్దరించంగ
నీ సహనమున్, అసహనమున్ సైతం 
పక్కకు నెట్టి .. నెత్తి బొప్పి కట్టేవరకు 
వారిచేతన్ కపిల వ్రాతలు వినిపించుకునే మీ 
ఔదార్య మనసుకున్ .......!
ఎన్ని దండాలు పెట్టినన్... ఆఁ
ఎన్ని దండాలు పెట్టినన్...
తప్పు .... లే... దయా.. !!!
సంధ్యాస్తమ సమయానికి
తలపోటుతో, తలబొప్పితో 
వున్న నిన్నున్ విడువక
గుక్క తిప్పుకోక వ్రాసేటి ఈ 
వ్రాతలకున్ భయపడి 
గృహంబునకేగి ..., 
ఇల్లాలు కవితారమణి చేత 
అతి దుర్లభమగు నట్టి 
ఈనాటి దుఃఖమును వెలిబుచ్చలేక 
చాటుగా ఔషదముతో నీకు నీవుగా మర్దనా 
చేసుకును నీ బిక్క మోమునున్ జూచి 
మరలా ఏడాది వరకు వచ్చు నీ 
నొప్పులన్, బాధలన్ తలుచుకొనిన్
వెక్కి వెక్కి వెక్కుళ్ళు తెచ్చుకొని
వచ్చే ఏడాదికైనన్ నీ 
తల బొప్పికట్టించకుండునట్లు 
ప్రమాణమాచారిస్తున్నాం ... ఓ
కవితేశ్వరా .. మహా ప్రభో... 
నమస్తే.. నమస్తే.. నమః 

Written by : Bobby


ఒకడేమో “పోయెట్రీ దినం” అంటున్నాడు.. పోయెట్రీ దినం ఏందిరా నీ అయ్యా.. ఒక వరలో రెండు కత్తులు పెట్టకు.. అదైనా రాయి.. ఇదైనా రాయి.. ఈ సగం సగం యవ్వారాలు మనకు వద్దు..

“ప్రపంచ కవితా దినోత్సవం” అంటే ఒక్కరోజు గుర్తుపెట్టుకోవల్సినది కానే కాదు... ఓ అద్బుతమైన కవిత మనసును తాకినప్పుడు అది ఆఖరి శ్వాస వరకు గుర్తుంటుంది.. ఇది ఒక్కరోజుతో పోయేదా.. ?? 
అందుకే ఇలా వ్యంగ్యంగా వ్రాయాల్సి వచ్చింది.. దోషజ్ఞులు, అనుభవజ్ఞులు సరదాగా తీసుకోవాలని కోరుతున్నాను...


స్వస్తి __/\__

ఎందుకురా నీ చదువులు...??




ఎందుకురా నీ చదువులు...??

సోదరత్వాన్ని పెంచలేని చదువులు..
మానవత్వాన్ని నేర్పని చదువులు.. 
మంచితనాన్ని పోషించని చదువులు..
మమతలు పరిమళించని చదువులు.. 
ఎందుకూ కొరగాని నీ చదువులెందుకురా ..!!

పుస్తకాలలో ముఖాలు దాచి..
మస్తిష్కాలలో పుస్తకాలను నిలిపి..
ప్రతీక్షణం చదివి చదివి, బట్టీ పట్టీ 
విసిగిపోయిన విద్యార్ధుల 
కాంక్షలు ఫలించని ఈ సమాజంలో 
అర్హతకు చోటే లేదు.. !!

అర్ధానికి విలువనిచ్చే ఈ కాలంలో 
అన్యాయమంటే వినేవాడే కరువయ్యాడు
అక్షరాస్యునికి నిరక్షరాస్యునికి 
అసలే తారతమ్యం లేదు..
తెలియక తప్పుచేసే అమాయకుడు నిరక్షరాస్యుడు.. 
తెలిసి తప్పు చేసే మేధావి అక్షరాస్యుడు..

ఒక్కసారి చూడు..
చదివినవాళ్ళే తప్పు చేస్తున్నారు నేడు..
పుస్తకాల చదువులు జీవితాలకు పనికిరావనే 
సత్యాలు గ్రహించే సమయాలు దాటిపోతున్నా.. 
జీవితపు చదువు చదవలేకపోతున్నాం..

తమ్ముడు .. ! 
నువ్వైనా నేర్చుకో.. !!

అమ్మడు .. !
నువ్వైనా తెలుసుకో.. !!

ఈ చదువును మించిన చదువున్నదని 
ఈ చదువులేకున్నా సరే.. 
ఆ చదువు మాత్రం మరువకు.. 
ముద్దు ముద్దుగా కాలానికి అనుగుణంగా 
జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దే చదువు నేర్చుకో.. 
సౌశీల్యం, వినయ విధేయతలు 
చాలా ముఖ్యమని తెలుసుకో.. 
మమతలను మరిచిపోకు.. 
కలతలను రేపకు.. !!

Written by : Bobby Nani

Monday, March 20, 2017

ఓ రచయిత...


ఓ రచయిత...
కోమలమైన సుందరాంగిని వర్ణిస్తున్నాడంటే
ఆ అందాన్ని తను ఆరాధిస్తున్నాడనే అర్ధం.. !!
నిరుపేదల ఆవేదనను రాస్తున్నాడంటే .. 
ఆ పేదల గుండె చప్పుడు విని చలించాడని అర్ధం...!! 
పాలకుల దురాక్రమాలను ప్రశ్నిస్తున్నాడంటే..
ఆ పాలకుల వల్ల నలుగుతున్న కన్నీరుని చూశాడని అర్ధం.. !!
ప్రకృతిని ప్రేమిస్తున్నాడంటే .. 
ఆ ప్రకృతిని తల్లిగా భావించి ఆమె ఒడిలో అల్లరి చేస్తున్నాడని అర్ధం.. !!
ప్రణయ కవిత్వం రాస్తున్నాడంటే ..
ప్రేమలో పడ్డాడని కాదు.. ప్రేమపై తనకున్న గౌరవమని అర్ధం..!!
అశుర కవిత్వ పదప్రయోగాలు రాశాడంటే.. 
ఆశురుడని కాదు.. ఆశురుల వంటి నరులను ఎండగట్టాడని అర్ధం..!!
శృంగార వర్ణనలను గావిస్తే.. 
విచ్చలవిడి శృంగార పురుషుడని కాదు .. శృంగారంలో వున్న పవిత్రత తెలుసని అర్ధం..!!
హాస్యం, భయానకం, రౌధ్రం, వ్యంగ్యం, శాంతం, కరుణ, శోకం ఇవన్ని రచయిత రూపాలు కాదు.. 
కేవలం తన భావాలు మాత్రమే.. !!
వీచే గాలి కూడా స్థిరంగా ఉండదు .. 
వర్షం వచ్చేముందు పిల్ల తెమ్మెరలా ఉంటుంది.. 
ప్రళయానికి ముందు నిశ్శబ్దంగా హంతకిలా ఉంటుంది.. 
ప్రళయంలో భీకరణిగా ఉగ్రరూపం దాలుస్తుంది.. 
ప్రళయం తరువాత ఏమి ఎరుగనట్లు నంగనాచిలా ఉంటుంది.. 
అలానే రచయిత కూడా.. 
తనలో ఇమిడి వున్న శక్తిని అత్యవసరంలోనే ప్రయోగిస్తాడు.. 
తన భావాల అక్షర మాలికలకు పర్మళభావాలు అద్ది 
అత్యంత రమణీయంగానూ, అవసరమైతే మారణ అస్త్రాలుగానూ, 
సృష్టించగల నైపుణ్యం తనలో ఉంటుంది.. 
అందరూ అనుకోవచ్చు అక్షరమేంటి మరణం ఏంటి అని ?? 
అక్షరానికి ఉన్న విలక్షణం ఏంటో తెలుసా.. ?? 
చనిపోయేవరకు ఒకరు నిన్ను అన్నమాట నీ గుండెల్లోనే ఉంటుంది... 
నాలుగు దినాల్లో మానడానికి 
ఇది గాయం కాదు .. 
నిరంతరం నీ హృదయాన్ని దహించే జ్వాల.. 
అందుకే అక్షరాలు చాలా గొప్పవి 
ఆపదలో ఆదుకునే అభయ హస్తాలు.. 
ఆవేదనలో పంచుకునే నేస్తాలు.. 
ప్రేమలో అమృతాన్ని చిలికే మధు రసాలు.. 
బాధ లో భరోసా ఇచ్చే బాంధవ్య కుసుమాలు.. 
మనసును సేద తీర్చే సంజీవ అస్త్రాలు.. 
జన్మ జన్మలు గుర్తుంచుకునే రక్తాక్షరాలు..!!!!


రచయిత అంటే సమాజంలో ఓ గొప్ప భావన ఉండాలని భావించేవాడిని నేను ...కాని కొందరు రచయితలను వారి రచనలను వారి జీవితంలో జరిగే పరిణామాలు అని అనుకోని పొరపడటం ఓ రచయితగా నాకు శోచనీయం..

రచయిత స్వతంత్రుడు.. కళ్ళకు కనిపించేవే కాదు.. కనిపించనివి కూడా తన ఊహాపరిధితో చూడగలిగేవాడే నిజ రచయిత .. నిర్జీవపు కుసుమాన్ని వికసింపనూ గలడు, నవ వసంతమూ తెప్పించగలడు .. లేని అందాన్ని కూడా అపూర్వంగా మలచనూ గలడు.. తన అస్త్రాలు కర్మాగారంలో తయారయ్యినవి కాదండోయ్... స్వీయ కుటీర పరిశ్రమల్లో తయారైన నాటు అస్త్రాలు.. ఒక్కో అక్షర ప్రయోగానికి ఒక్కో పదును.. ఒక్కో ప్రయోగానికి ఒక్కో నేర్పు, ఒక్కో ఫలితం .. ఆవేశంతో జలపాతం లా దూకనూ గలడు, ఆగ్రహంతో కత్తిసాము చేయనూ గలడు, కసివస్తే త్రిశూలాలు గుచ్చనూ గలడు.. ఎదురుపడితే ఈటెలను విసరనూ గలడు.. ఎగతాళిగా వెక్కిరించనూ గలడు, వ్యంగాస్త్రాలను ప్రయోగించనూ గలడు.. సభ్యతతో సమాజాన్ని నిర్మించనూ గలడు, ప్రశ్నించనూ గలడు..

ఒక రచయిత అక్షరాల్ని పొదిగేటప్పుడు తనహృదయం మొత్తం ఆ కావ్యం మీద నిండిపోయి వుంటుంది.. మరే ఆలోచనా వుండదు.. కావ్య వస్తువు, కావ్య ఛందస్సు, కావ్య భాష, కావ్య నాయిక, నాయకుడు, కావ్య ధ్వని, కావ్య రసం, కావ్య హేతువు, కావ్య సందేశం ఇలా తన అధ్యయనంలో ఇన్నిటిపై దృష్టిసారిస్తూ వెళతాడు.. ఇది వయస్సుకు సంబంధం లేదు.. అలానే తను ఆ పరిస్థితులను అనుభవిస్తున్నట్లూ కాదు.. ఇకనైనా అర్ధం చేసుకుంటారని ఆశిస్తూ.. సెలవు..

స్వస్తి .. ___/\___

Written by : Bobby Nani

Sunday, March 19, 2017

ఆవేదనాక్షరాస్త్రాలు..




ఆవేదనాక్షరాస్త్రాలు.. 
*************


"మానవత్వం"
మార్చేసిన తత్వం మనది.. 
"దానగుణం"
రూపుమాపిన గుణం మనది..
"సహాయం"
చెయ్యగలిగినా చెయ్యని నిస్సహాయుత మనది..
"ఆదరణ"
దరి చేరని ఆ .... "దరణ" మనది.. !!
ఇలాంటి పదాలన్నీ చదువుకోవడానికి, 
వినడానికి మాత్రమే బాగుంటాయ్ .. 
కడుపు కాలి ఒకడు ఏడుస్తుంటే, 
పకోడీ తింటూ చూసేవాడొకడు ..!!
ఇల్లు కాలి ఒకడేడుస్తుంటే, 
ముసుగుదన్ని "ఎసి" లో పడుకునేటోడొకడు.. !!
చిన్నారుల ఆకలి, కేకలతో..
పాడిపశువుల రక్త మాంసాలతో.. 
రైతు కుటుంబాల ఆర్తనాదాలతో .. 
కుల, మత, ప్రాంతీయ కొట్లాటలతో..
అతివల మాన, ప్రాణ శోకాలతో..
భ్రూణహత్యల పాతకములతో.. 
శోకిస్తోంది, తల్లడిల్లుతోంది 
నా పుడమితల్లి.. !!
జరిగిపోయిన చరిత్రలు మనవారివి.. 
జరుగుతున్న బ్రతుకులు మనవి.. 
మారని రాతలు ముందుతరాల వారివి.. !!
ఈ రాక్షస రాజ్యంలో, 
రక్తాన్ని జుర్రుకునే పాలకుల మధ్యన 
ప్రజలు ఓ జీవం వున్న నిర్జీవ శవాలు.. !!
నరుల కన్నీరు నిత్యం ధారలా ప్రవహించే అశ్రునది నా ఈ ధరణి ..!!
అది ఎన్నటికీ ఎండదు.. మా బానిస బ్రతుకుల్లో మార్పు వుండదు.. 
మన సమాధులపై నిర్మించే ఎత్తైన భవనాలలో, 
ధనికులు, పాలకుల వికటాట్టహాసాలు గావిస్తుంటే .. 
ఘర్మజలం చిందించే కార్మికుల రక్తంతో 
వెలుఁగొందు రంగు రంగుల నిర్మాణ సౌధాలు ...!!
ఎప్పటికి ఆరేను ?? ఏనాటికి ఆగేను ??
భగ భగ మండుతున్న పేదవాని చితులు...!!
కనపడుతుందా.. !!
వినపడుతుందా..!!
ఓయ్ నిన్నే ..
టపాలకు, టపాలు ముఖపుస్తకంలో 
రాసెయ్యడం కాదు.. 
ఓసారి వారి దుర్భర పరిస్థితులను చూడు.. 
బయటకు వచ్చి కాస్త వాస్తవాన్ని గమనించు .. 
నాలుగు గోడలమధ్యన కనపడేవి నిజాలు కాదు.. 
నలుగురు మనుషులు చెప్పే కన్నీటి ఆనవాళ్ళే నిజాలని తెలుసుకో .. !!
వారిపై వ్రాయి, 
వారి శ్రేయస్సుకొరకు వ్రాయి..
కదిలే నీ కలానికి కాస్త "పేదవాని అశ్రువులు" ఊతమివ్వు.. 
అప్పుడు నేను చెప్పేదేంటి.. 
నీ హృదయ లోలోతుల్లో నుంచి ఉబికి వస్తాయి.. 
నీ ఆవేదనాక్షరాస్త్రాలు.. 
శిఖండుల పాలిట మారణాస్త్రాలుగా.. 
పేదల పాలిట పన్నీటి ఝల్లులుగా.. 
వ్రాయి.. వాస్తవాలు వ్రాయి.. 
తెలిసింది వ్రాయకు.. తెలుసుకొని వ్రాయి.. 
సామాన్యుని ఆయుధం కలమని నిరూపించు.. 
నీ అక్షరం అవ్వాలి ... 
కన్నీరు చిందించని లక్షణం లా.. 
వికసించే విలక్షణం లా.. 

Written by : Bobby

Tuesday, March 14, 2017

మనకు కనిపించే, మనముందు జరిగే కొన్ని వాస్తవాలు, వాటి వివరణలు ..



మనకు కనిపించే, మనముందు జరిగే కొన్ని వాస్తవాలు, వాటి వివరణలు ..
నాకు తెలిసినంతలో రాస్తున్నాను..

పుస్తకం
జ్ఞాన దీప్తిని పంచే దివ్యజ్యోతి.

చెట్టు
స్వార్ధం ప్రకటించకుండా ఫలితమును అందించే త్యాగశీలి

యంత్రం
మనిషి ఆలోచనలతో తయారైన బానిస

దీపం
బ్రతికినంతకాలం చీకటిని వేటాడే ఓ గొప్ప వేటకత్తె

గాలి
అదృశ్యంగా కదులుతూ కదిలించే దివ్యశక్తి

నిప్పు
ఉన్నచోట తన ఉనికిని ఉచితంగా తెలిపే ఉగ్రశక్తి

నీరు
నడుస్తూ ప్రాణాలను నడిపించే అమర శక్తి

మట్టి
సకల ప్రాణుల ఆవిర్భావానికి కారణమైన ఆదిశక్తి

ఆకాశం
ఆదినుండి ఆలోచనాపరులకు అంతుచిక్కని అనంత శక్తి

నిద్ర
భౌతిక శరీరానికి అర్ధ మృత్యువు

పురుగు
మురుగు ఉన్నచోట ఉద్భవించే వ్యర్ధజీవి

చీమలు
అలసట, అలసత్వం లేకుండా శ్రమించే శ్రమైక జీవులు

మాటలు
నెయ్యమును, కయ్యమును, వియ్యమును కల్పించే కల్పనాశక్తి

విధ్య
మనిషిని మనిషిగా తీర్చిదిద్దే మహత్తర శక్తి

విద్యుత్తు
ఆలోచనాపరుని విద్వత్తుతో ఆవిర్భవించిన అభౌతికశక్తి

నేర్పు
నరజాతిని తీర్చిదిద్దిన ఉచిత శక్తి

ఓర్పు
జాచిత్యం పాటిస్తూ తీసుకోవలసిన నిర్ణాయక శక్తి

తీర్పు

న్యాయాధిపతి అంతరంగం వివేకంతో వినిపించే తుదిపలుకు 

Written by : Bobby

Friday, March 10, 2017

మా “బంగారం”...



“బంగారం” అనే పేరు నిజంగానే స్వర్ణం నుంచి పుట్టిందా.. 
ఊహు .. నే....నూ ... నమ్మను..!!
“బంగారం” అని ప్రేమగా పిలిచే నా చెలి స్వరం నుంచే జనియించింది.. !
నాలుగు రోజులు కనిపించకుంటే చాలు బుంగమూతి పెట్టె దాని 
ఎరుపు వర్ణ అధరముల నుంచి పుట్టింది.. !
తిరిగి నేను “బంగారం” అన్నప్పుడల్లా 
సిగ్గులోలికే తన సొగసులనుంచి జన్మించింది.. !
ఏమైనా నీ నుంచే నేర్చుకోవాలే.. 
ఆ మాటల్లో మైమరిపించే పరవశం.. 
ఆ ముఖ నవరస హావభావాల కవళికలు ..
ఆ మూతివిరుపుళ్ళ ముచ్చట్లు.. 
ఆ మౌనపు నిశ్శబ్ద సందేశాలు.. 
ఆ సరస చమత్కారపు పలుకులు.. 
ఆ శృంగారపు క్రీగంట చూపులు.. 
పాలమీగడ వంటి నీ దేహానికి 
పసిడి మెరుగులు అద్దుతున్నాయి .. 
నీ యవ్వన కన్నెప్రాయములను 
పదిలపరుస్తూ వన్నెతెస్తున్నాయి ... 
అందుకే మరి.. నిన్ను బంగారం అనేది.. 
నువ్వెంత దూరాన ఉన్నా నాకు ఎప్పుడూ దగ్గరే.. 
నానుంచి నను తాకి వెళ్తున్న గాలికి చెప్తాను నీ 
క్షేమ సమాచారాలు అడగమని.. !!
రేయి అయితే చాలు ప్రతీ తార నీ గురించే...
ఎన్ని చెప్తాయో..! 
యెంత అందంగా వర్ణిస్తాయో.. !
వింటున్న నా చొట్ట బుగ్గలే సిగ్గులొలుకుతాయి.. 
ఒకటి చెప్పనా.. 
ఈ రంగుల ప్రపంచంలో ఓ కవిగా, 
కలల ప్రపంచంలో ఓ ప్రేమికునిగా .. 
నీ కౌగిలిలో బంధీగా, 
గంతులేసే హృదయంతో, 
ఆనందాశ్రువులు రాలుతూ మౌనంగా నిలిచిపోయాను.. 
ఎందుకో తెలుసా.. ??
నా కన్నీరుని తుడిచే కామధేనువై నిలిచావు.. 
నా కడుపునింపే కన్నతల్లిలా మారావు.. 
నా కడుపున పుట్టిన కన్నబిడ్డలా లాలించావు.. 
ఇంకేం కావాలి ఏ మగఁడు కైనా.. 
మధురాన్ని కురిపించే నా మనసు
అర్పిస్తుంది నీకు సమస్త నీరాజనం.. 
నీ రాకకై.. 
నిను చూసేందుకై .. !
వస్తావు కదూ.. !!!!

Written by : Bobby

Wednesday, March 8, 2017

ఎకసెక్కాలు...


ఎకసెక్కాలు...
**********

అవి కాలేజి చదివే రోజులు.. బావా, బామ్మర్ది అంటూ ప్రతోన్నీ ఎటకారంగా, ఎకసెక్కేంగా పిలిచే రోజులవి... కో ఎడ్యుకేషన్ కాకపోవడం వల్ల ఆడగాలికి నోచుకోకుండా అనాధ బ్రతుకుల్లా బ్రతుకుతున్న రోజుల్లో పరిచయమయ్యాడు ఓ కపిల పుత్రుడు.. ఆడి పేరే ఉండ్రాళ్ళ దినేష్.. అనుకోని అతిధిలా మా జీవితాల్లోకి రాహువు ప్రవేశించినట్లు ఓ అశుభ గడియలో జిడ్డులా సెరవేగంతో ప్రవేశించాడా నిత్య దరిద్రుడు.. వాడు రాకముందు కనీసం ఏ పర్వదినములలో అయినా తళుక్కున కాలేజీ (ప్రాంగణం) లో మెరిసేటోల్లం ... 

ఇక ఆనాటినుంచి ఎప్పుడూ కాలేజీ బయట వున్న “ఇరాని చాయ్” దగ్గరే మా అంతర్జాతీయ సొల్లు కబుర్ల మహా సభలు, సమావేశాలు.. మా వాక్చాతుర్యం, మా పంచ్ పలక్ నామాలు చూసి మరో 8 మంది సెడిపోవడానికి ఉచిత ఫీజు రాయతీ క్రింద చేరారు.. అబ్బో ఆ సభలు నువ్వా, నేనా అన్నట్లు పోటా పోటీగా సాగుతుండేవి ఆరోజుల్లో.. ఆ “ఇరాని చాయ్” వాడికి మా వల్ల అర్ధరూపాయి కూడా ఆదాయం లేకపోయినా ఏ రోజుకైనా బోణి చేస్తామని కళ్ళు కాయల్లా ఎదురుచూసే ఆడి ఉదార మనస్తత్వానికి, ఔదార్యానికి ఎప్పటికప్పుడు మేము, మా పరివారమూ విస్తుపోతూ వుండేవాళ్ళం.. అక్కడ వున్న 15 కుర్చీలలో ఓ పది మాకే సొంతమయ్యి ఉండేవి.... బోణీ చెయ్యాలనే ఆలోచన మాకు ఉన్నా జేబులో చెయ్యి పెడితే చిల్లులే ఎక్కువగా అగుపించేవి .... ఈడు పెడతాడని ఆడు.. ఆడు పెడతాడని మరోడు ఎదురు చూసి చూసి ఆఖరికి బిక్కమోహాలేసుకొని అక్కడనుంచి ఎల్లిపోయేటోల్లం ... అయినా ఆడి ఎదురుచుపుల్లో ఏమాత్రం ఏరోజూ కాన్ఫిడెన్స్ లెవెల్స్ తగ్గలేదు... 

పరీక్షలు దగ్గరౌతున్న సమయంలో ఎదవ నైట్ క్లాసులంటూ అందరం ఒక్కదగ్గర చేరేవాళ్ళం.. చేరి ఊరుకున్నామా .. ఊహు .. “పిశాచితో ఆట” అనే చెత్త గేమ్ ఒకటి సృష్టించాం .. మా జూనియర్స్ కూడా మా కోచింగ్ సెంటర్ లో వుండేవాళ్ళు.. పాపం వాళ్ళు అసలే పిల్ల తుగ్లక్ నాయాళ్ళు ..... వాళ్లతో పిచ్చి పిచ్చి గా ఆడేసుకునే వాళ్ళం.. గజ్జల చప్పుళ్ళు, సౌండ్ ఎఫెక్ట్స్, విసువల్ ఎఫ్ఫెక్ట్స్ అంటూ ఆ రోజుల్లోనే ఆ రాత్రివేల వారికి చుక్కలు చూపించేసేవాళ్ళం.. షోడా మూతలో కిరోసిన్ పోసి మైనం తోనూ, నీళ్ళతోను వృత్తాకారపు మంటలు సృష్టించి ప్రతోనికి మూత్రాభిషేకం జరిగేలా మా విన్యాసాలను అందరికీ రుచిచూపించే వాళ్ళం.. 

ఎప్పుడూ కాలేజికి వెళ్లకపోయినా ఫుల్ హాజరు ఉండేది .. హాజరు వేసినాక పక్క పీరియడ్ జంప్ అయిపోయే వాళ్ళం.. మా వికృత చేష్టలు చూసి పీరియడ్ అయ్యాక హాజరు వెయ్యడం మొదలెట్టారు.. మేము పీరియడ్ అయ్యాకే వచ్చి హాజరు వేసుకునే వాళ్ళం.. ఇలా ఒకరోజు ప్రిన్సిపాల్ కి తెలిసిపోయింది.. ఉత్త చెడ్డిమీద అందరినీ ఉతికి పారేశాడు.. పలానా అని తెలియదు అందుకే అందరికీ ఆనాడు వైభవోపేతంగా భరితపూజ జరిగింది.. ఈ భరితపూజలో అమాయకులు కూడా బలి ... పాపం ఆల్లకు ఎందుకు చావభాదుతున్నాడో కూడా తెలియదు... భరితపూజా కార్యక్రమాలు పూర్తి అయినపిదప అగుపించని దెబ్బలతో అస్తవ్యస్తంగా మారిన మా రూపు రేఖలతో ఎలాగోలా ఇంటికి చేరుకున్నాం.. ప్రక్కరోజు మాత్రం సైడు పాపిడి తీసి విభూది పెట్టుకొని “రామం” లా మొదటి గంటకు మునుపే వెళ్లి క్లాసు లో కూర్చున్నాం.. నా వెనుక వీపుకు చాలా సురుకుగా సురకలు తగుల్తున్నాయి.. ఏంటా ? అని చూస్తే నిన్న బలైన బామ్మర్దులు గుడ్లు మిటకరించి గుర్రుమని చూస్తున్నారు.. పోరా బోడిగాల్లారా అనుకొని నా ముందు కూర్చున్న శ్రావణ్ ని గిల్లాను.. పందులోల్లు వచ్చి పందిని పట్టుకుపోయేటప్పుడు ఆ పంది ఎలా అరుస్తుందో అలా వోండ్ర పెట్టాడు... ఆ దృశ్యాన్ని చూసిన నా ప్రక్క బెంచీ వాడు బూడిదలో బోర్లాడుతున్న కుక్కలా నిదానంగా అటు ఇటూ వాడి వొళ్లును ఊపుతూ నవ్వుతున్నాడు.. ఈలోపల ఉపాధ్యాయుని రాకతో మాలో మౌనం ఆవరించింది... 

కాసేపు బోర్డ్ మీద ఉపాధ్యాయులవారు అద్బుతంగా యేవో లెక్కలు వేసుకుంటూ ఏకధాటిగా ఉపన్యాసం ఇస్తున్నారు.. అలా వింటూ ఉండగా ఆయన నాసాయే పరీక్షగా చూస్తూ “ఆహా మహానుభావా ఎన్నాళ్ళకు నీ దివ్య మంగళ దర్శన భాగ్యం తండ్రీ” అంటూ ఓ రామదాసు లెవల్ లో మనల్ని స్తుతించడం మొదలెట్టాడు.. చచ్చానురా దేవుడా ఇప్పుడెం పెంట పెడతాడో... అసలే నిన్న జరిగిన పూజకు సంబంధించి ఒళ్లంతా పులిసిపోయివుంది అనుకుంటూ ఉండగానే.. ఇప్పుడు మనోడు ఈ లెక్కను రాసి చూపిస్తాడు అని అంటూ బాంబు పేల్చేసి నన్ను సాదరంగా ఆహ్వానించాడు.. లేవలేక లేవలేక లేచి కదల లేక కదలలేక కదులుతూ ఎలాగోలా బోర్డు దగ్గరకు వచ్చి చేరుకున్నాను.. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ప్రతోడి మోహంలో ఎదవ ప్రేతాత్మ కళ తొణికిసలాడుతూ వుంది.. అందరి మొహాలు ఎలిగిపోతున్నాయి.. ఇక ఏదైతే అదైంది బోడి పరువు గురించి మనకు దిగులేలా అనుకోని ఓ 10 నిమిషాలలో బోర్డ్ మొత్తం లెక్కతో నింపేశాను... 

అది చూసిన ఉపాధ్యాయులవారు కొన్ని నిమిషాలు మౌనంగా ఉండిపోయి.. కొన్ని నిమిషాల తరువాత ఆ లెక్కను పదే పదే పేపర్ మీద వేసుకొని సరిచూసుకున్నారు.. ఇంత కరెక్ట్ గా వీడు ఎలా వేశాడో ఆయనకు అర్ధం కాలేదు .. ఎప్పుడూ క్లాసు లో కనిపించని వాడు ఇంతలా కష్టమైన లెక్కను ఎలా పరిష్కరించాడో ఆయనకు అర్ధం కాలేదు ... నన్ను లేపి క్లాసు మొత్తాన్ని చప్పట్లు కొట్టమని చెప్పారు... ఆనాడు మొదట మ్రోగిన ఆ చప్పట్ల శబ్దం ఈనాటికీ నా చెవుల్లో మోగుతూనే వుంది.. మేము ఎలా ఉన్నా యెంత అల్లరి చేసినా క్లాసు లో ప్రధమ స్థానంలోనే ఉండేవాళ్ళం .. అందుకే ఆనాటి ఉపాధ్యాయులు ఎక్కడైనా రోడ్ మీద చూస్తే నేటికీ ఆప్యాయంగా గుర్తుపెట్టుకొని మరీ పలకరిస్తారు.. వారి కన్నా ముందు నేను చూస్తే ఇక వారిని వదిలే ప్రసక్తే లేదు.. ఇందిరా మ్యడం, ప్రభావతి మ్యాడం, కొండారెడ్డి సర్, సదానందం సర్, సునీల్ సర్, లోక్ సింగ్ సర్, కోబ్రా సర్, రమణయ్య సర్, అప్పలరెడ్డి సర్ ఇలా ఎందరో మాకు విద్య నేర్పించిన గురువులు.. వారు ఎప్పటికీ పూజ్యనీయులే... ___/\___

ఇంతకీ నే చెప్పొచ్చేదేంటంటే విద్యార్ధి జీవితక్షణాలు చాలా మధురమైన ఘట్టాలు ... మల్లి మల్లి తిరిగిరాని సుమధుర క్షణాలు.. వాటిని వున్నరోజుల్లోనే అనుభవించేయ్యాలి ... 

మూడ్రోజుల క్రిందట ఓ విద్యార్ధి అడిగాడు ... 

“అన్నా మీరు కవితలు రాస్తారు, కావ్యాలు రాస్తారు, కథలు రాస్తారు అన్నిట్లో గ్రాంధికం, సంస్కృతం, సహజ సరళి, వాడుక భాష కనిపిస్తూనే ఉంటుంది.. అప్పుడప్పుడు మీ ఆవేదన కూడా చూపించారు.. అశుర కవిత్వం అంటూ, తిట్టు కవిత్వం అంటూ కోపాన్ని రౌద్రాన్ని కూడా చూపించారు... కాని మొన్న మీరు నెల్లూరోల్లు ఎటకారాలు బాగా ఆడతారని చెప్పారు .. కాని ఇప్పటివరకు మీ మాటల్లో ఆ ఎటకారాలు నాకు కనిపించలేదు దయచేసి ఆ ఎటకారాన్ని కూడా చూపించండి అని అడిగారు...” 

ఆ విద్యార్ధి కోరిక మేరకు .. చాలా స్వల్పంగా ఎటకారాన్ని ఉపయోగించి మా జీవితంలో జరిగిన కొన్ని సంగతులను మల్లి పునరావృతం చేసుకుంటూ నేటి విద్యార్ధులకు ఓ చిన్న సందేశాన్ని అందించాలనే చిరు సంకల్పంతో ఈ పోస్ట్ రాసాను.. బాబీ నాని ఏంటి ఇలా అల్లరి చేసాడా అని అనుకోకండి.. ఇవన్ని కొన్ని సంవత్సరములకు ముందు మాటలు.. ప్రతీ వాళ్ళు అక్కడనుంచి వచ్చినవాళ్ళే.. అన్నీ చూసి వచ్చిన వాళ్ళే.. కాదంటారా..

చదివి అభిప్రాయాలు చెప్తారు కదూ.. 

Written by: Bobby Nani

Monday, March 6, 2017

అబలా ?? లేక సబలా ??



ఇది కవితనుకుంటారో.. కావ్యమనుకుంటారో, లేక ఈ మగఁడు ఆవేదననుకుంటారో ఇక మీ ఇష్టం.. మస్తిష్కం నుంచి వెలువడిన మాటలు కాదు.. హృదయ లో లోతుల్లో నుంచి ఉబికిన వాస్తవాలు.. దయచేసి ఓ 5 నిమిషముల కాలమును వెచ్చించి చదవమని మనవి.. 


అబలా ?? లేక సబలా ??
******************

ఈ పురుషాధిక్య ప్రపంచం నీవు అబలవంటూ 
కష్టాలనేవి నీ ఖర్మలంటూ.. నీ
వదనమే వేదనా నిలయమంటూ..
సీత గీత దాటి .. నాడు కష్టాల పాలయ్యిందంటూ, 
నాలుగు గోడల మధ్యన నిను బంధీ చేస్తుంటే...!
లక్షల ఖరీదు చేసి నీవు కొన్న వరుడు
నిను కీలు బొమ్మను చేసి నలిపేస్తుంటే..! నీ, 
ఉనికిని మటుమాయం చేస్తుంటే.. !
పురాణాల్లో పూజించబడ్డ నీవు, 
ఆదిపరాశక్తి వంటూ ఆలాపించబడ్డ నీవు, 
కన్నీళ్ళతోనే నీ కడుపును నింపుకుంటూ, 
బాధల సుడిగుండంలో భారంగా బ్రతుకీడుస్తూ.. 
కాటేసిన కాలంపై... కసిగా ఎన్నాళ్లుంటావ్ ?? 
కలలను మింగిన కళ్ళకు .. అలసట నెన్నాళ్ళిస్తావ్ ?? 
అడవికి వెన్నెలనిస్తూ ... బ్రతుకెందుకు హారతి చేస్తావ్ ?? 
లే .. 
లేచి కదులు.. 
నాజూకైన నడుమొంపులు కాదు 
నరాలు తెంచే నాంచారులా కదులు.. 
ఎలుగెత్తే స్వరం నీవై.. 
ఆకాశంలో సగం నీవై.. 
పోటెత్తిన సముద్రపుటలవై..
ఉదయించే అరునవర్ణమువై..
రౌద్ర నేత్ర జ్వాలలవై..
కాటేసే కాల నాగువై.. 
అహంకార గర్వమదాంధుల 
పీకమణచగ కదలిరావే.. 
ముందుకు కదలిరావే.. 
నీ ఉనికి జగతికి చాటఁగా
అబలవై కాదు... 
స...బ...ల...వై...
ఈ అవస్థల వ్యవస్థను సమూలంగా ప్రక్షాళన చెయ్యఁగ ..
అందరూ సమానమంటూ నూతన అధ్యాయానికి పునాది వెయ్యగ రా.. 
కదలి రా.. 

“స్త్రీ” ని అనంతశక్తితో పోలుస్తాం... స్త్రీ లోని గొప్ప లక్షణం సహనం... పుడమితల్లికి ఉన్నంత సహనం ఆమెకు వుంది అనడంలో అతిశయోక్తి ఎంతమాత్రమూ లేదు... ఆమె ఇది ఎక్కడనుండో తెచ్చిపెట్టుకున్న లక్షణం కాదు, ప్రకృతి పరంగా తనలో ఉన్న లక్షణం. ఈ సహనంతో ఆమె సాధించ లేనిది లేదు. సంసారం, రాజకీయం, సంఘసంస్కరణ, చదువు, ఆరోగ్యం, శాస్త్రం, చట్టం మొదలగు క్షేత్రాలలో చదువు వల్ల వచ్చే సామర్థ్యతలతో సాధించే కార్యాలే కాకుండా అనుభవం, ధైర్యం, తెలివీ, త్యాగభావం వల్ల వచ్చే యొగ్యతలతో సాధించే కార్యాలు కూడా ఆమె మహిమను చాటి చెప్పే సందర్భాలు అనేకం ఉన్నాయని మనం మరువకూడదు... 

స్త్రీ తనని తాను సంస్కరించుకుంటూ ఇంటినీ, పిల్లల్నీ, తన బాధ్యతలనీ, బరువుల్నీ, ఇరుగుపొరుగుల్నీ అన్నీ ఒక తాటిమీద నడిపే శక్తి గలది. అందుకే ఆమె మహాశక్తి స్వరూపం అన్నారు.. ఓ సహోదరిగా, ఓ భార్యగా, ఓ తల్లిగా తన బాధ్యతలను నిరంతరం నిర్వర్తించే శక్తి గలది ఈ ప్రేమ మూర్తి.. సహజసిద్ధంగా ఆమె ఏదైనా సరే కాదనక పంచి ఇచ్చే గుణం కలది. ఆహారం, సేవ, సంస్కారం, మంచిచెడుల విచక్షణా జ్ఞానం కుటుంబ సభ్యులందరికీ ఎప్పటికప్పుడు పంచిపెడుతూ పిల్లలని క్రమశిక్షణలో ఉంచుతూ భావి పౌరులుగా తీర్చి దిద్దగల నేర్పరి. ఇటువంటి బరువు బాధ్యతలని పూర్తి చేస్తూ కూడా తనని తాను అబల కాదు సబల అని నిరూపించుకోగల సమర్థురాలు అని చెప్పడానికి ఆది నుండి ఇప్పటి వరుకూ అనేక ఉదాహరణలున్నాయి....

ఓ రజియా సుల్తానా, ఓ ఝాన్సీ లక్ష్మీబాయి, ఓ ధాయి పన్నా, ఓ మథర్ థెరీసా, ఓ విజయలక్ష్మి పండిత్, ఓ లక్ష్మి సహగల్, ఓ ఎనీ బిసెంట్, ఓ ఇందిరా గాంధీ, మొదలగు వారందరూ ఎటువంటి విషమ పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటూ తమని తాము సబలలుగా నిరూపించుకున్నారో మనకు తెలిసిన విషయమే.. సునీతా విలియమ్స్, కిరణ్ బేడీ, జయలలిత, మాయావతి, మమతా బెనర్జీలు కూడా మనకు ఉదాహరణలే.... 

ప్రతి సంపూర్ణమైన పురుషుడి వెనకాల ఒక స్త్రీ తప్పక ఉంటుంది. ఆ స్త్రీ వెనకాల దాగి ఉన్న ఓర్పూ, నేర్పూ, బాధ్యతా, త్యాగం అనేవి దాగి ఉన్నందున పురుషుడు ఎప్పటికప్పుడు సఫలీకృతుడౌతున్నాడు. ఈ ఆధునిక ప్రపంచంలో ఎన్నో ఆటుపోట్లను ఎదురుకోంటూ తమని తాము రక్షించుకుంటూ తమ ఇంటినీ, తమ పిల్లలనీ మాత్రమే కాకుండా తమలోని సంస్కారాన్ని సంప్రదాయాలనీ కూడా రక్షించు కుంటూ ముందుకు పోతున్న స్త్రీకి నా పాదాభివందనం ... 

ఇవన్నీ వింటున్న, చదువుతున్న నా పౌరుష జాతికి ఈ మాటలు చివుక్కు చివుక్కుమనొచ్చు .. ఎవరిగురించో ఎందుకు నిన్ను ఈనాడు ఇలా నిలబెట్టిన నీ తల్లి నీకు కనపడట్లేదా.. ?? ఒక్కసారి ఆలోచించు.. 

నిన్ను ఈ పరిస్థితికి తీసుకురావడానికి ఆమె ఎన్నిసార్లు తలవంచి ఉంటుందో.. 

ఎన్ని కన్నీటి అశ్రువులను నేల రాల్చి ఉంటుందో, 

ఎన్ని కన్నీటి రాత్రులను అనుభవించి ఉంటుందో కదా... 

నువ్వు కడుపులో పడిన మొదలు ఈ క్షణం వరకు నీ వల్ల ఎన్ని సార్లు బాధపడి ఉంటుందో.. 

నిజానికి ఆమె... నీ బాధను కూడా మధురంగా అనుభవించే మహా మాతృ మూర్తి.. 

నీ పుట్టుక మూల స్థానం ఏంటో నీవు గ్రహిస్తే స్త్రీ ని దూషించవు.. 

మర్మ స్థానం మాత్రమే కనపడే నీ నేత్రాలకు మాతృ స్థానం కనిపించిన రోజునే నువ్వు నిజమైన మగాడివి అవుతావు..

స్వస్తి __/\__
  
Written by : Bobby

Saturday, March 4, 2017

శశిభూషణుడు...


సదాశివుడు, సదానందుడు, శ్మశానవేశ్ముడు, శ్యామకంఠుడు, శశిభూషణుడు, శశిశేఖరుడు ఇలా ఒకటా రెండా .. ప్రేమతో ఎన్ని పేర్లుతో పిలిచినా కాదనక కదలివచ్చే ఆ భోలాశంకరునిపై రాయాలని చాలారోజులనుంచి కోరిక వుండేది.. మొన్న జరిగిన శివరాత్రి పర్వదినమున సంకల్పించాను .. కుదరలేదు.. మనసుకు పర్వదినముతో పనిలేదని ఈరోజు పోస్ట్ చేస్తున్నాను... 

శశిభూషణుడు... 
***************

గిరిజా రమణా చంద్రశేఖరా
హరహర మహాదేవ శంభో శంకర..!!
తాండవకేళీ లోలా శూలి
శంకర నటరాజ శివ నంది వాహనా..!!
ఉప్పొంగు గంగనై హిమశైల శిఖరాగ్రముల పై 
నుంచి జర జరా నీ జటలోన ఉరికి ..
అభిషేక మొనర్చనా శశిభూషణా... !!
గిరిజా రమణీ వేషము తాల్చి.. 
ముగ్ధ మనోహర రూపము తోడ.. 
కాలి యందియలు ఘల్లుమని మ్రోయ..
రమణీయ లాస్యము చేయు నా ప్రభో..
నమక, చమక మంత్రములు పలుకుచూ, 
ఓంకార నిక్వాణము చెలగగ..
వేద నాదముల ననుసంధించుచూ ..
వేయి నామముల నిను కొల్వనా .. !!
విశ్వమయా సర్వేశా మహేశా, 
విబుధ లోక పరితోషిత వేషా ..
శాశ్విత శ్రీ సచ్చిదానంద రూప..
మునిమానస మంగళకర దీప.. 
కదలిరారా నా అంతరంగమను 
సదనము నందున నిలిచిపోవగ.. 
కదలిరార నను కరుణ జూడగ..
కలుషభంగ ఘన వృషభతరంగా..!!

Bobby Nani

Friday, March 3, 2017

SOCOTRA (The Mysterious Island) from Bobby... 14th Part

SOCOTRA

                                      -The Mysterious Island-


మునుపటి భాగాన్ని మనం ఒక్కసారి మననం చేసుకుందాం ... 

ఆ సముద్రాన్ని చూసి నాకు మొదట భయం కలిగింది.. 
తరువాత చంద్రుని వెన్నెల కిరణాల వెలుగులో నీలిరంగుతో కనిపించే ఆ సముద్ర జలాలు, బంగారంలా మెరిసిపోయే ఇసుక తిన్నెలు, జలచరాలతో పోటీపడే కెరటాలు, ఆ కెరటాలపై ఎగిరెగిరి పడుతుండే పిల్ల చేపలు... ఇలా చెప్పుకుంటే అనంతమైన ఆ సముద్ర సౌందర్యానికి ఆ రాత్రివేళ అంతే లేకుండా ఉంది.. కళ్లు తిప్పుకోలేనంత ప్రకృతి అందాన్ని నింపుకున్న సముద్ర తీరం అది.. నిజంగానే అద్బుతంగా ఉంది.. అని ఆ పాపకు చెప్పాను.. 

నేను చెప్పిన సౌందర్యం ఇది కాదు… అని అంటూ తన నోటికి రెండు చేతులు అడ్డుపెట్టుకొని నోటినుంచి ఓ విచిత్ర శబ్దాన్ని అరవసాగింది. ఆ పాప ..

అసలైన సౌందర్యం మరోటి ఉందా ?? 
అయితే తెలుసుకుందాం పదండి..
14th Part

ఒక్కసారిగా ఆ సంద్రం మీద తెల్లని కాంతులతో కనుచూపు మేరంతా నక్షత్రాలవంటి వెలుగులు మిణుకు మిణుకు మంటూ ప్రసరించాయి.. పైన నల్లని ఆకాశం … క్రింద సంద్రం పై తెల్లని కాంతులు … నిజంగా ఇది ఓ సుందరమైన దృశ్యం… 


ఇదంతా ఏంటి ?? అని అడిగాను.. 

దగ్గరకు రా ..! చెప్తాను అంటూ… నన్ను ఆ సంద్రం దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళి .. 

నేను ఎవరు అని అడిగావ్ కదా..! నేను ఈ సముద్రానికి చెందిన ఏకైక జలకూనను… అని చెప్తుంది.. 

అర్ధం కాలేదు.. అని సమాధానం ఇచ్చాను.. 

ఇక్కడే ఉండు అని తను నోటితో మరో శబ్దం చేయ సాగింది.. 


ఆశ్చర్యంగా కొన్ని వెలుగును చిమ్ముతున్న పెద్ద పెద్ద చేపలు వొడ్డు దగ్గరకు వచ్చి ఆడుతున్నాయి… ఇది నిజంగా కలనా లేక ఇలనా అనే సందిగ్ధంలో ఉండగా.. ఆ పాప మోకాళ్ళ లోతు నీళ్ళలోకి వెళ్ళగానే తను ఓ పెద్ద చేపలా వెండి పొలుసులతో దగ దగ మంటూ వెలుగులు చిమ్ముతూ మారిపోయింది.. ముఖం మాత్రమే మనిషిని పోలినట్లు ఉంది.. అక్కడకు వచ్చిన ఆ వెలుగుల చేపలు... ఆ పాపను లోపలకు తీసుకొని వెళ్ళిపోయాయి.. చూస్తుండగానే అంతా నా కళ్ళముందే జరిగిపోయింది.. 

దూరంనుంచి ఆ పాప నాకు సైగ చేసి చెప్పింది .. ఇక్కడే ఉండు ఇప్పుడే వస్తాను అని.. నేను అలా నిస్తేజంగా ఉండిపోయి చూస్తూ ఉన్నాను.. 


కొన్ని నిమిషాల తరువాత ఆ పాప మరలా బయటకు వచ్చింది.. మామూలు మనిషిలా ఓ చిన్న పాప లా మారిపోయింది.. నడుస్తూ నా ఎదుట వచ్చి నిల్చుంది.. 

ఇప్పుడు అర్ధం అయిందా … నేను ఎవరినో ?? అని ఆ పాప నన్ను అడిగింది.. 

నేనేమో అలానే మౌనంగా ఉన్నాను… నా ముందు ఏం జరుగుతుందో నాకు అర్ధం కాని పరిస్థితి…

అక్కా నన్ను చూస్తే కోపంగా వుందా.. అని అడిగింది.. 

కోపం ఎందుకు.. ?? నేను అనుకున్నాను.. నీ మాటల పరిపక్వతను బట్టి, ఇంత దట్టమైన అడవిలో నీ ధైర్యాన్ని బట్టి… నువ్వు మామూలు అమ్మాయివి కాదు అని అనుకున్నాను… కాని నువ్వు ఇలా సముద్రపు జల కూనవని అనుకోలేదు.. అని చెప్పాను.. 

నువ్వు నా ప్రాణాన్ని కాపాడావు అక్కా.. నిన్ను నేను అక్కలానే భావించాను.. అందుకే నా ఉనికిని నీకు చెప్పాను.. నన్ను పట్టుకోవాలని ఎందరో మనుషులు వెతుకుతున్నారు.. మనిషిని నమ్మని నేను మొట్టమొదటిసారిగా నిన్ను నమ్మాను.. నిజంగా నాకు అక్క ఉంటే ఇలానే ఉంటుందేమో నాతొ.. అని అనిపించింది.. అందుకే నీకో కానుకను తెచ్చాను.. ఇలా దగ్గరకు రా అక్కా అని పిలిచింది.. 

నేను నా మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని తనకు దగ్గరగా వచ్చాను… 

నా మెడలో ఓ హారం వేసింది.. అది చూడటానికి చాలా పురాతనమైనదిలా కనిపిస్తుంది.. ఆ హారానికి తాబేలు ఆకారంలో ఒక లాకెట్ కూడా ఉంది… ఆ లాకెట్లో ఓ చిన్న తాబేలు హుక్కుకు వ్రేల్లాడుతూ ఉంది.. ఇంతవిలువైన హారం నాకెందుకు అని నేను అడిగాను.. 

చెప్పాను కదా.. నా అక్క స్థానంలో నీకు ఇస్తున్నాను..కాదనకుండా తీసుకో.. అని చెప్పి బలవంతం పెట్టింది… అతికష్టం మీద తీసుకోవాల్సి వచ్చింది.. 


సరే ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పిన ఆ “చంద్రిక కొలను" వద్దకు వెళ్దామా అని అడిగింది….

నువ్వు వస్తావా ?? అని అడిగాను.. 

చెప్పాను కదా.. వస్తానని.. 

అవుననుకో కాని నీ ఇల్లు ఇదే కదా.. మల్లి నాతొ వస్తావా ?? అని అడిగాను … 

మాట ఇచ్చాను కదా అక్కా.. తప్పకుండా వస్తాను.. పద వెళ్దాం.. అని నా చెయ్యి పట్టుకొని ముందుకు నడిచింది.. ఆ పాప.. 

ఇద్దరం కలిసి ఆ కొలను వెలుగులను వెతుకుతూ నడుస్తున్నాము.. కొంతదూరం వెళ్ళాక.. దూరాన నీలిరంగులు వెలుగుతున్నట్లు మా ఇద్దరికీ కనిపించింది.. 

వేగంగా నడుస్తూ నేను ముందుకు వెళ్లాను.. 

నా వెనుకగా వచ్చిన పాప అలానే నిలబడిపోయి కళ్ళు విట్టార్పి చూస్తుంది.. 

చంద్రిక కొలను చుట్టూరా వున్న పచ్చని చెట్లు, చేమలు నీలిరంగును పులుముకొని చాలా ప్రకాశవంతంగా వెలుగుతున్నాయి.. ఆ కొలను లో నీరు చాలా పైకి వచ్చి నిండుకుండవలె ఉంది... నీలిరంగు మండూకములు చెంగు చెంగున గంతులేస్తున్నాయి.. మరోవైపు నీలిరంగు కుందేళ్ళు కొన్ని అక్కడ ఉన్న చిన్న చిన్నమొక్కలను తినేస్తున్నాయి.. ఆ దట్టమైన చెట్లమధ్యన ఓ నీలిరంగు ప్రపంచం ఉన్నదేమో అన్నంతలా ఆ ప్రదేశం ఉంది.. నిజానికి మేము ఇద్దరం కూడా నీలిరంగులా మారిపోయి ఉన్నాము.. 

ఇదే నేను చెప్పిన ఆ ప్రదేశం .. ఎలా ఉంది ? అని ఆ పాపను అడిగాను.. 

నేను ఎన్నడూ చూడలేదు ఇంత అందమైన ప్రదేశాన్ని.. నిజంగా మనం భూమిమీదనే వున్నామా ?? అనే సందేహం కలుగుతోంది.. అని ఆ పాప సమాధానమిస్తుంది.. 

చెప్పాను కదా.. నాకు ఇష్టమైన ప్రదేశం, నా ప్రపంచం ఇదే.. 

అక్కా నేను ఒకటి అడగనా అని అంటుంది ఆ పాప .. 

ఏంటి ? అడుగు అని సమాధానమిచ్చాను .. 

నాకు ఆ కొలనులో దిగాలని ఉంది.. దిగొచ్చా ?? అని అడుగుతుంది ఆ పాప.. 

నిజానికి ఇందులోకి ఇప్పటివరకు ఎవ్వరూ దిగలేదు.. అందరం ఆ నీళ్ళను చేతులతో తాకుతూనే ఆడుకుంటాం .. కాని నువ్వు ఎలాగో చిన్న పిల్లవి కదా.. అందులోనూ సాగర పుత్రికవు కనుక నువ్వు వెళ్లి నీ కోరిక తీర్చుకో అని చెప్పాను.. 

తను చాలా సంతోషిస్తూ ఆ నీటిని తన చేతులతో తాకుతూ .. ఆహా ఈ నీటి స్పర్శే నన్ను ఇంతలా ఆనందింప జేస్తుందే.. ఇక లోపలకు వెళ్తే ఇంకెంతలా ఉంటుందో అని ఒక్కసారిగా ఆ కొలనులోకి దూకి లోపలకు వెళ్ళిపోయింది ఆ పాప.. 

కొన్ని క్షణాల అనంతరం ఆ పాప పైకి వచ్చి లోపల ఏముందో నీకు తెలుసా.. ?? అని అడుగుతుంది.. 

ఏముంది అంటూ నేను సమాధానం ఇచ్చాను.. 

లోపల చాలా లోతుగా ఉంది … యెంత లోతు గా వుందంటే నా కంటి చూపు కింద నేలను చూడలేకపోతుంది.. సముద్రం అంత లోతుగా ఉంది … ఇంత లోతుగా ఈ కొలను వుండటం నాకు చాలా ఆశ్చర్యం గా వుంది.. నువ్వు కాస్త సమయం ఇస్తే కొన్ని నిమిషాలు మొత్తం తిరిగి వస్తాను.. అని చెప్తుంది.. 

ఆ పాప సముద్ర కన్య.. అలాంటిది ఆమెకే అంత ఆశ్చర్యాన్ని కలిగించిందంటే ఈ కొలను గురించి తెలుసుకోవాలని అనిపించింది .. వెంటనే సరే అని చెప్పి…. నేను ఇక్కడ ఎదురు చూస్తూ వుంటాను త్వరగా వచ్చేయ్ అని ఆ పాపకు చెప్పాను.. 

సరే అంటూ అత్యంత ఉచ్చుకతగా ఆ పాప లోపలకు వెళ్ళిపోయింది.. చాలా సమయం తరువాత పైకి వచ్చింది .. వెళ్ళేటప్పుడు ఉన్న ఉత్సాహం ఇప్పుడు తనలో కనపడటం లేదు.. నాకెందుకో ఆందోళన మొదలైంది… దగ్గరకు వచ్చి కూర్చుంది.. కాని పెదవులు పెగలడం లేదు.. మౌనంగా ఉంది .. నేనే కొంచం సమయం అనంతరం మాట్లాడటం మొదలు పెట్టాను.. 

ఏమైంది ?? లోపల ఏముంది.. ?? నువ్వెందుకు అలా అయిపోయావ్ ?? అంటూ ప్రశ్నల వర్షం కురిపించేసాను.. దానికి తను నావైపు దీనంగా చూస్తూ ఇలా చెప్పనారంభించింది.. 

నేను లోపలకు వెళ్ళగానే ఆ నీళ్ళల్లో ఒక్క జలచరం కూడా నాకు కనిపించలేదు.. నాకు చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది.. ఇంత లోతైన నీటిలో ఒక్క ప్రాణి కూడా లేకుండా ఉండటం నాలో తెలుసుకోవాలన్న ఆసక్తిని మరింత రేకెత్తించింది.. అందుకే లోపల అంతా తిరిగాను.. ఈ కొలను మామూలు కొలను కాదు అనిపించింది.… పైకి చూసేందుకు తక్కువ వెడల్పుతో వుండే ఈ కొలను లోపల చాలా విశాలంగా వుంది.. షుమారు రెండు వందల అడుగులు అనుకుంటా లోపలకు వెళ్ళే కొద్ది ఈ కొలను చుట్టుకొలత పెరుగుతూ పోతూ నేల అడుగు భాగం మొత్తం ఈ కొలనే ప్రవహిస్తూ వుంది… ఈ నీరు అంతా ఎక్కడనుంచి మొదలౌతున్నాయో చూద్దాం అని మరింత లోపలకు వెళ్లాను.. సముద్రం అంత లోతు అనుకున్నా కాని సముద్రంలో అడుగు భాగాన కూడా నాకు ఊపిరి అందేది.. ఇక్కడ నాకు ఊపిరి కూడా తీసుకోవడం చాలా కష్టం అనిపించింది.. మొదటిసారిగా నీటిలో భయమేసింది… ఇక ముందుకు వెళ్తే మల్లి రావడం జరగనిపని అని తెలుసుకొని తిరిగి వచ్చే ప్రయత్నంలో లోపల ఎక్కడో ఆకుపచ్చని కాంతులు కనపడటం చూసాను... ఏదైతే అదైంది అని అనుకోని ఆ కాంతులవైపు కదలసాగాను…. 


అక్కడకు వెళ్ళగానే చాలా ఆశ్చర్యం కలిగింది .. ఆ ఆకుపచ్చని కాంతి ఒక వలయంలా ఉంది … ఆ వలయంలో శ్వేతవర్ణము గల రెండు చేపలు తిరుగుతూ ఉన్నాయి …. ఇక నాకు ఊపిరి తీసుకోవడం చాలా కష్టం అనిపించి తిరిగి వచ్చేసాను.. అక్కడ ఎక్కువసేపు ఉండలేకపోయాను.. ఏదో శక్తి అక్కడ వుంది అని మాత్రం చెప్పగలను.. ఆ శక్తే ఈ “చంద్రిక కొలను”కు కేంద్ర బిందువు.. ఆ రెండు చేపలు మామూలు చేపలు లా లేవు.. పైన చంద్రుని కాంతి అంత లోతులో వున్న ఆ చేపలపై పడుతోంది.. మరో విషయం ఏంటంటే ఆ చేపలకు వయస్సు నాకు తెలిసి శతాబ్దాలు ఉండొచ్చు… ఇక ఈ విషయం మనం ఇంతటితో మర్చిపోదాం.. ఆ రహస్యాన్ని అలానే ఉంచేద్దాం.. మనవల్ల అది మరొకరికి తెలిసి ఈ అద్బుతమైన కొలనుకు ఆటంకం కలగటం నాకు ఇష్టం లేదు అని ఆ పాప నాకు చెప్పింది…. అంతే కాదు … అంత లోతుకు వెళ్ళినా కూడా నేల అడుగుభాగమే తనకు కనిపించలేదని కూడా చెప్పింది…

అలా చెప్పి ఆ రోజు వేకువనే తన సాగరంలోకి వెళ్ళిపోయింది ఆ పాప .. అది జరిగిన రెండవరోజు నన్ను బలవంతంగా తీసుకొచ్చి ఈ షిప్ లో పడేశారు.. ఇది నా జీవితం అని చెప్తుంది.. 

మరి పెళ్లి కాసేపట్లో జరుగుతుందనగా నిన్ను వీళ్ళు ఎత్తుకొచ్చారని ఇందాక చెప్పావ్.. అని ఆకాష్ అడుగుతాడు.. మొదట మీ చూపులు నాకు భయాన్ని కలిగించాయి అందుకే అలా అబద్దం చెప్పాను.. ఆడపిల్లను నా జాగ్రత్తలో నేను వుండాలి కదా అని సమాధానం ఇస్తుంది.. 

To be continued …

Written by : BOBBY