Monday, October 16, 2017

గడచిన బాల్యం..



గడచిన బాల్యం.. 
************


చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు 
చెరగనివి, చెరిగిపోనివి.. 


నేటి బాల్యాన్ని చూస్తుంటే బాదేస్తుంది.. 
టెక్నాలజీ అనే భూతం బాల్యాన్ని చిదిమేస్తోంది.. !!


నేను అదృష్టవంతుణ్ణి నా బాల్యంలో ఈ టెక్నాలజీ భూతం లేదు.. 
మట్టికి, మానుకు దగ్గరగా ఆడుకున్నాను.. 
మమతకు, సమతకు మధ్యన మెలిగాను .. 
పారుతున్న ఏటి నీటిని కడుపారా తాగాను... 
ఇసుకలోని బంకమన్నుతో బొమ్మరిల్లు కట్టాను.. 
నేస్తాలతో చెట్టూ, చేమ, వాగు, వంక 
కలియ తిరిగాను.. 
దో .. దోర జామపండును కోయకనే 
కొరికి కొరికి ఉడుతలా ఆరగించాను...
చిన్నారుల బుడ్డీలతో చిలిపి అల్లర్లు గావించాను.. 
చిటారుకొమ్మన కోతికొమ్మచ్చిలాటలాడాను .. 
కోడింబిళ్ళతో విన్యాసాలు 
మిట్టా – పొలం తో మిత్రులకు చుక్కలు 
కుందుడు గుమ్మ తో స్నేహితులకు ఆయాసాలు.. 
దాగుడుమూతలు దండాకోర్ అంటూ నేస్తాలకు ముచ్చెమటలు.. 
తరుంకునే ఆటతో తలమానిక చేష్టలు .. 
కబడీ తో కబర్ధారనే హెచ్చరికలు.. 
బొంగరాలాటతో గింగిరాలు.. 
గోలీల ఆటల్లోని గలగలలు.. 
క్రికెట్ ఆటల్లో కేరింతలు.. 
ఆడి ఆడి అలసిన దేహాలకు 
ఆరుబైట మంచంపై 
తారాజువ్వల తళుకు బెళుకులలో 
పిండారబోసిన వెన్నెల స్వర్గాన్ని తలపిస్తుంటే.. 
అమ్మచేతి గోరు ముద్దలు మాధుర్యాన్ని అందిస్తాయి.. 
నానమ్మ, తాతయ్యల చిలిపి కబుర్లు, 
అలసిన కన్నులు రెప్ప వేసేదాకా తాతయ్య చెప్పే 
కథలు, పురాణ గాధలు, మహాత్ముల జీవిత చరిత్రలు 
వింటూ కలల లోకానికి పయనమయ్యే 
ఆనంద క్షణాలెన్నో 
నా బాల్యంలో గడిపాను.. !!
మరొక్క మారు అవకాశమిస్తే మళ్ళి తనివితీరా 
అనుభవించాలనిపించే మధుర జ్ఞాపకాలు నా బాల్యం.. 
నా ఒక్కడిదే కాదు.. 
మూడు పదులు వున్న ప్రతీ ఒక్కరివి 
ఇంచు మించుగా ఇలానే వుంటాయి.. 
కాదంటారా.. ?? 


క్షణం తీరికలేని సమయంతో..
తాతయ్య, నానమ్మ లేని ఇళ్ళలో.. 
ఎడముఖం, పెడముఖమైన 
తల్లితండ్రులతో ఉంటూ,
ఇరుకైన కుటీరములలో,
మమతానురాగాలు, 
ఆప్యాయతానురాగాలు లేని 
మసిబారిన పోదరిల్లలో మసులుతూ, 
సెల్లు, ట్యాబ్, కంప్యూటర్, 
వైఫై, ఇంటర్నెట్ ఇవే 
జీవితమనుకొని బ్రతికే మనస్తత్వాల మధ్యన
ఎదుటిమనిషి కళ్ళలోకి చూస్తూ 
ఆప్యాయంగా మాట్లాడాల్సిన మనుషులు 
నేడు సెల్లును చూస్తూ గడిపేస్తున్నారు.. 
పిల్లలు మంచు గదుల్లో చెమట తెలియని ఆటలు 
స్క్రీన్లపై ఆడుతున్నారు.. 
మన పిల్లల బాల్యమే ఇలా ఉంటే.. 
రేపటి భావితరాల వారి బాల్యం తలుచుకుంటేనే 
ఊహకు అందట్లేదు.. 
మట్టికి దూరమైపోతున్నాడు నేటి మానవుడు..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, October 12, 2017

మనమింతే.. !! మన బ్రతుకులింతే..!!


మనమింతే.. 
మన బ్రతుకులింతే..
***************

ప్రత్యూషవేళలు అనేకం వికసిస్తూ ఉంటాయి.. 
ససంధ్యమ సమయాలు అనేకం ముగుస్తూ ఉంటాయి.. 
కానీ 
మనసెప్పుడూ భావాల పల్లకిని మోస్తూనే ఉంటుంది.. 
శ్వాసెప్పుడూ ఉత్ప్రేక్షాపరిమళాలను వెదజల్లుతూనే ఉంటుంది.. 
కలమెప్పుడూ అవిశ్రాంతంగా కదులుతూనే ఉంటుంది.. !!

అందుకే నేను ..

ఉల్లము చెప్పే మాటల్ని, 
పుష్పము వదిలే పరిమళాన్ని, 
మేఘము వర్షించే తుంపర్లను,
హృదయాన్ని మీటే రాగాన్ని, 
వెలుగును ప్రసరించే ఉషోదయాన్ని, 
నిశీథము రాల్చే చీకట్లను, 
ఎప్పటికప్పుడు నా సిరాలో పోగేస్తూ ఉంటాను.. !!

భ్రూణము భరించే బాధను,
తల్లి పడే ప్రసవ వ్యధను,
గొంగళి చిలుకయ్యే క్షణమును,
సూరీడు అస్తమించే ప్రొద్దును, 
కాడెద్దు దేహపు పుండ్లను, 
ఎప్పటికప్పుడు నా అంతరింద్రియములో భద్రపరుస్తూ ఉంటాను..!!

నా చుట్టూ వున్న లక్ష మంది సంతోషాలు నాకు కనిపించట్లేదు.. 
వేల మంది వేదనా కన్నీరే కనిపిస్తున్నాయి.. 
నవ్వడం మర్చిపోయాను...
ఏడవడం చేత కావట్లేదు... 
కానీ 
నిరంతర కన్నీటి ధార 
నా చెంపపై చారను ఎర్పరించింది.. 
కల్తీ నవ్వులతో.. 
ముఖానికి రంగులను పులుముకుని .. 
బ్రతికేస్తున్నా..!! 

స్వేదాన్ని చిందించి, 
రక్తంతో పండించి,
ఎండిన డొక్కతో నిల్చున్న రైతన్న 
పదే పదే కంటతడి పెట్టిస్తున్నాడు..!!

కడుపున బడిన శిశువును 
కన్న ప్రేగుకు దూరం చేసి 
వ్యర్ధ, మాలిన్యముల మధ్యన 
విసురుతున్నారు.. !!
కాకులు పొడవని, 
కుక్కలు కరవని 
ఆ చిన్నారి రోదనములు 
నా హృదయాన్ని రక్తపు గాయాలు చేస్తున్నాయి.. !!

వరకట్నపు జ్వాలలు.. 
అవినీతి పాలనలు.. 
నీతి లేని రాజకీయాలు..
కుల, మత, ప్రాంతీయ విభేదాలు.. 
నన్ను, నా దేశాన్ని 
చెద పురుగుకన్నా దారుణంగా తినేస్తున్నాయి.. 
ఇంకెక్కడి సంతోషాలు.. 
అరువు ఇచ్చేవాళ్ళు కనుమరుగయ్యారు.. 
గొంగళి సీతాకోకగా మారే సూచనలే కావరావట్లేదు.. 
ఓటుకు నోటును తీసుకున్న వేశ్యా పరులం.. 
మనమింతే..!! 
మన బ్రతుకులింతే ..!!

Written by : Bobby Nani

Wednesday, October 11, 2017

రెండక్షరాలు



రెండక్షరాలు
*********


జేబులో రెండే రెండు అక్షరాలను వేసుకొని బయలుదేరాను.. 
రోడ్డు మీద ఏ గీతం తుంపులైనా 
ఏ పగిలిన రంగు రంగుల అద్దాలైనా 
కనీసం పిల్లలాడుకునే అగ్గిపెట్టెలైనా దొరుకుతాయని.. !!


సన్నని దారాలు దొరికినా చాలు..
వస్త్రాలల్లుకో గలను 
రంగు రంగుల పువ్వుల డిజైన్లు అద్ద గలను 
భావాల సువాసనల్ని నల్దిశలా వెదజల్ల గలను.. 
ఆకుల సౌందర్యాల్ని నా బొమ్మలకు పూయ గలను.. 
పగిలిన అద్దాలలో ప్రకృతి నియంతృత్వాన్ని 
ప్రదర్శించ గలను.. !!


అగ్గిపెట్టెల్లో ఆకాశాల్ని చూపగలను 
ఓ రెండు పొడి పొడి మాటలు దొరికినా చాలు 
రోడ్డుపై ఎండలో వేగుతున్న 
రెండు బటానీలు దొరికినా చాలు.. 
రోడ్డు పక్కమీంచి 
ఏ చీకటి గీతాలు విన్పించినా చాలు.. 
నా గుండెను చుట్టిన నరాలను మీటుకో గలను.. 
నేనూ సంగీతాన్నాలపించ గలను.. !!


సముద్ర తీరాలలో పొడి ఇసుకను 
నా రక్తంతో తడిపి 
పిల్లలకోసం ఆశా సౌధాల్ని నిర్మించ గలను.. 
వాళ్ళ ముఖాల్లో పుష్పించే 
ప్రశాంత ఉదయాల్ని దర్శించ గలను.. 
నక్షత్రాల్ని చూస్తూ నవయవ్వనుణ్ణి కాగలను..!!


జేబులో రెండే రెండక్షరాలు వేసుకొని బయల్దేరాను 
రెండు చెకుముకి రాళ్ళు దొరికినా చాలు.. 
నిప్పు రాజేసి చలి కాచుకో గలను 
గుండెలోతుల్లోంచి అగ్ని సరసుల్ని తోడిపోయ గలను..!!


అగ్ని శిఖల్లో నా గీతం పునీతమౌతూంటే 
నా గీతం కాంతిలో ఎక్కడైనా 
ఏ మూలనైనా 
ఏ జీవమైనా 
ఊపిరందుకున్నా చాలు
నా రెండక్షరాలు చిరంజీవులైనట్లే ..!!

Written by : Bobby Nani

Tuesday, October 10, 2017

నీ కోసం ఎదురు చూస్తున్నా.. !! నీ కోసం వేచి చూస్తున్నా.. !!



నీ కోసం 
ఎదురు చూస్తున్నా.. !!
నీకోసం వేచి చూస్తున్నా.. !!

తొలకరి వాన చినుకు నుండి 
మేల్కొన్న ఇసుకరేణువు నుండి
ముద్దులొలికే పిల్లన గ్రోవి నుండి 
అనంతాకాశం లోని అంతిమ నక్షత్రం నుండి
నుదిటిపై నవ్వే నాగేటి చాళ్ళ నుండి 
గాలి ఈల నుండి, 
నీరెండ నుండి
కమ్మటి మట్టి వాసన నుండి, 
అట్టడుగు నుండి 
నీ కోసం 
ఎదురు చూస్తున్నా.. 
నీకోసం వేచి చూస్తున్నా.. 
వస్తావు కదూ.. !!
తిరిగి కలుస్తావు కదూ.. !!

ఉరితీయబడ్డ గానం నుండి
చెరపబడ్డ జలపాతం నుండి 
గాయపడ్డ కాలిబాట నుండి 
ప్రాణ వాయువు నుండి
వాయులీనం నుండి 
నీ కోసం 
ఎదురు చూస్తున్నా.. 

గోధూళి వేళ
గోరింటాకు అరచేతిలో ఎరుపెక్కే వేళ
హోరెత్తే సముద్రం ఆకాశాన్ని ముద్దాడే వేళ
నక్షత్ర దీపాలు మౌనసంగీతాన్ని వినిపించే వేళ
నౌక తీరాన్ని విడువలేక విడిచే వేళ
తిరిగి వస్తావు కదూ.. !!
నీ కోసం 
ఎదురు చూస్తున్నా.. !!

పక్షులు చెట్ల కొమ్మలకు సంగీతాల్ని అలకరించే వేళ
శశిరంలో రాలిన ఆకులు .. జీవిత సత్యాల్ని విప్పి చెప్పే వేళ
తల్లి చనుబాలు నా అక్షరాలపై కుమ్మరించే వేళ
ఎందరో నన్ను మర్చిపోయిన వేళ
నువ్వు మాత్రం నాకోసం 
తప్పక వస్తావు కదూ.. !!
తిరిగి వస్తావు కదూ.. !!

భూమీ, ఆకాశం కలిసే చోట
పొన్నపూలు రాలి పడిన చోట 
వీధి దీపాలు ఊపిరిపోసుకున్న చోట 
నేలమాళిగ కన్నీరు కార్చిన చోట 
నీ కోసం 
ఎదురు చూస్తున్నా.. 

అసత్యాల అరణ్యాలను తెగనరికే చోట 
గోదారి సముద్రంతో కరచాలనం చేసే చోట 
చరమగీతం మరణ శాసనం వ్రాసుకున్న చోట 
మహా సంకల్పం నా ఆశల జెండాగా ఎగిరే చోట 
నీ కోసం 
ఎదురు చూస్తున్నా.. 
పుడమికి ఒక వైపున నేను..
మరో వైపున నీవు.. 
దిశ్చక్రం కొస అంచుల నిలబడి 
నీ పిలుపు కోసం వేచివున్నా.. 
అలసి సొలసిన నేత్రాలతో.. 
నీ కొరకై ..
నీ రాకకై.. 
వస్తావు కదూ.. !!

ఏ సంకెళ్ళూ నా మనసును బంధించలేవు 
ఏతాడూ నను ఉరితీయలేదు 
ప్రేమస్వరూపమైన నీ కన్నీళ్ళనుండి నే తిరిగి లేస్తాను
సూర్య నేత్రం నుండి లేచి వస్తాను.. 
ప్రాణ వాయువు ఊది పిల్లనగ్రోవిని పలికిస్తాను.. 
సంధ్యారాగంలో వాయులీనం వినిపిస్తాను.. 
హోరెత్తే సముద్రంతో కరచాలనం చేస్తాను.. 
భువన భవనపు బావుటానై పైకి లేస్తాను.. 
నీ కోసం అక్కడే ఉంటాను..
ఎదురు చూస్తూనే ఉంటాను.. 
వస్తావు కదూ.. !!
తిరిగి కలుస్తావు కదూ.. !!

Written by : Bobby Nani

Monday, October 9, 2017

పకోడీ..


చాలా రోజులకు మునుపు నా ఆత్మీయులు ఒకరు అడిగారు.. అన్నిటిపై వ్రాస్తారు కదా.. కాస్త సరదాగా ఏదైనా మంచి ఫలహారం మీద రాయొచ్చు కదా అని.. నిజానికి ఇప్పటిదాకా నాకు కూడా రాని ఆలోచన అది.. వినగానే కాస్త సంకోచించాను..
“బాబోయ్ ఫలహారం మీదనా” అని.. 
“ఓస్ ఫలహారం మీదనే గా”.. 
అంటూ నాకు నేనే సర్ది చెప్పుకుని ఇలా మీ ముందుకు వచ్చాను.. వర్షం పడుతున్నప్పుడు అందరికీ గుర్తుకు వచ్చేది అదే.. స్నేహితులతో పిచ్చాపాటి కబుర్లు చెప్పుకునేటప్పుడు గుర్తొచ్చేది కూడా అదే.. కర కరమని పంటికింద నలగలేక నలుగుతుంటే ఆహా ఆ భావనే నోటనున్న లాలాజలాన్ని ప్రేరేపిస్తుంది కదా.. అందుకే నా (మన)కు ఇష్టమైన ఈ “పకోడీ” ని ఎంచుకున్నాను.. చదివి అభిప్రాయాలు చెప్తారు కదూ.. 
(పకోడీ మాత్రం ఇవ్వబడదు.. ) 


పకోడీ..
***** 


ఆహా ఏమి అందును 
దీని చూచి నా డెందం 
మురిసి పోవు పరవశించు 
పరుగులు తీయు.. !!


కమ్మనైన వాసనతో నూరూరించు.. 
ముచ్చటైన రూపుతో ముద్దనిపించు.. 
వేడి, వేడి ఈ పకోడీ వెలగట్టగ లేనిది..
వేల్పులైన విందులో ఆరగించ కోరునది.. !!

తాజాగా మరలోన పట్టినట్టి శనగపిండి 
కొని తెచ్చి నీటితోడ తగు చిక్కంగ కలిపి 
సన సన్నగ తరిగిన ఉల్లిపాయ ముక్కలు జల్లి 
కొత్తిమీర కొంతమేర.. అందులోన సమముగా వేసి ..
కాసింత కారము, ఉప్పు కలివిడిగ దట్టించి 
స్వచ్చమైన ఫ్యాట్ లెస్సు నూనెతో 
దొర దోర మంట శగపై 
బాణలి తైలములొ విడువగ
వినసొంపైన శబ్దమును పదే పదే పలికిస్తూ 
కర కర లాడెడు రీతిన వేయించిన 
దాని రుచి 
అబ్బబ్బ ఏమి రుచి..!!
ఆహ్హ హ్హా ఏమి శుచి.. !!
నోటిలోన కోటి రీతిగ 
లాలాజల ఊటలు యేఱులై కారే.. 

అందించెడు వాడు కాదు.. 
ఆరగించెడు వాడు ధన్యుడు..
వాడే ధన్యుడు.. !!

ఒక ప్లేటా, 
రెండు ప్లేట్లా.. 
ఎన్నైనా గుటకవేయక 
గప్చిప్గా మ్రింగవచ్చు.. 
అది ఆరగించు వాడి భావన 
ఉంటుంది నూటికి నూరుపాళ్ళు 
స్వర్గానికి సులభ నిచ్చెన.. 
ఊహల సామ్రాజ్యాన్ని ఎలుదురూ 
మ్రింగునంత సేపూ.. !!

Written by : Bobby Nani

Saturday, October 7, 2017

//// ఓ మనసమా..!! \\\\



మనసుకు వున్న వేగం మాటల్లో భాషించలేనిది .. క్షణాల్లో అనుకున్న ప్రదేశానికి చేరిపోతుంది.. దూరాన వున్న ఆత్మీయులను దర్శిస్తుంది... ఇదంతా మనిషికి మాత్రమే వున్న ఓ అద్బుత వరం.. అలాంటి ఓ మానసము గురించి చిరు అక్షర జల్లులు.. 


//// ఓ మనసమా..!! \\\\
******************


విహరిస్తావు విహంగాలతో 
ఆకాశాన అంచెలంచెలుగానున్న తారల వెంట 
తారాడుతావు, పోరాడుతావు ,
తళుకు, తళుకునా, 
మెరిసిపోతానంటావు 
చక్కని చంద్రుని చలువను పంచుకుంటావు 
పైకెగసి ఘనఘనాలలో నుంచి ఘనీభవిస్తావు 
స్పర్శిస్తా ..!!
వర్షిస్తా ..!!
హర్షిస్తానంటావు ..!!
నింగీ,
నేల,
అంతా నాదే, 
దిక్కులన్నీ ఒక్కటి చేస్తానని,
తిరుగాడుతుంటావు, 
పరిగెడుతుంటావు, 
క్షణంలో స్వర్గలోకం చూచి వస్తావు...
నాకలోక సుఖాలకూ భ్రమించీ, 
తమించీ, రమించీ, వ్రాలిపోతావు – తేలిపోతావు 
నీ గమనవేగం, 
మానవ నిర్మితమైన ఏ వాహనముకూ లేదు.. 
ఇంతెందుకు ??
నీ వేగం వాయువునకు కూడా లేదు.. 
ఎండ, వాన, చలి, నీకు తగలవు... అగ్ని నిను అంటదు.. 
ఉరుములు, 
మెరుపులు, 
పిడుగులు నిన్నాపవు..!!
మంత్రివౌతావు, 
రాజువౌతావు, 
చక్రవర్తివౌతావు,
సర్వస్వమును శాసిస్తానంటావు – పోషిస్తానంటావు. 
ఓ మనసమా..!!
నీలో 
ఎన్ని ఆశలో, 
ఎన్ని ఊసులో, 
ఎన్ని హంగులో, 
ఎన్ని పొంగులో, 
కనిపెడతావు కన్నులతో 
నా ప్రమేయం లేకుండానే..
నిన్నాపడం నా తరమా.. 
ఊ ...హు.. !!!

Written by : Bobby Nani

Friday, October 6, 2017



వేదనా అశ్రువులు ఈ మధ్య 
పదే పదే నా కన్నుల్ని అలంకరిస్తున్నాయి..!!
నా శరీరాన్ని వ్యధా స్వరఝురీవేగంతో 
ప్రతిధ్వనింపజేస్తున్నాయి...!!

అసలెందుకీ వేదన.. ??
ఎందుకీ వ్యధ.. ?? 
నేను పడుతున్న బాధలే 
నా దేశమూ పడుతోంది..!!
మూరెడు బట్ట కరువయ్యి 
రోడ్డు మీద బిచ్చగత్తే 
అర్ధ స్తనములను దాచలేక దాస్తోంది.. !!
కూటికోసం వేశ్యనారి
కామేంద్రులకు పమిట జార్చి 
కుచ సౌఖ్యమునందిస్తోంది.. !!
విలాసంబుల వ్యసనగత్తె
ఖ్యాతి కొరకు తను వనువంతా 
అర్పిస్తోంది.. తెరపై 
తైతక్కలాడుతోంది .. !!
కన్ను, మిన్ను కానరాక..
వావి, వరుస వేఱిమి లేక..
డమ్మ, టక్క తారతమ్యము లేక.. 
చిత్తకార్తె శునక జన్మలెత్తి 
లిప్తపాటుకు కక్క్రుత్తి నొంది.. 
వివర్ణుడై, కామ రంకెలేసే 
మహిషమై అడ్డు, అదుపులేక 
వేశ్యాలోలుఁడై, నిత్యమూ స్త్రీ 
దహనమును గావించుచున్నాడు..!! 
కళ్ళు ఉన్నా దర్శించలేని వాస్తవికులం...!!
మనసున్నా గ్రహించలేని అనాగరికులం...!!
గడచిన చరిత్రలో మాకు తావులేదు.. 
ఇప్పుడు నడుస్తున్న చరిత్రకు నీతే లేదు.. 
సర్వ సమోగ్రమైన భారత రాజ్యాంగాన్ని 
రాబందులు లాలిస్తున్నాయ్ .. !!
పందికుక్కులు భుజిస్తున్నాయ్.. !!

శ్రామికుని స్వేద బిందువులు త్రాగి సూరీడు 
మరింత తేజస్వి అవుతున్నాడు.. !!
ప్రజల రక్తం జుర్రుకొని 
నాయకుడు మహాత్ముడై మెలుగుతున్నాడు ..!! 

నా బాల్యం నుంచీ చెట్లు, చేమలు ఎదుగుతున్నాయి.. 
మార్గాలు నడుస్తున్నాయి.. 
పల్లెలూ, పట్నాలు సౌందర్యంగా పరిగెడుతున్నాయి
నేను మాత్రం నడుస్తున్నా.. రిక్తహస్తాలతో.. 
నా దేశం కాని దేశంలో, 
నాకేమీ లేని ప్రదేశంలో, 
నా జ్ఞాపకాలే అనుచరులుగా, 
నా ఊహలే సహచరులుగా,
నా భావాల ఊరేగింపుకు నేనే నాయకుణ్ణి.. 
వేదనలు, వ్యధలే 
నా అక్షర కానుకలు.. 
నీకెందుకింత అశాంతి, 
నీకెందుకింత ఆవేశం అంటే ఏం చెప్పను ?? 
మరుగుతున్న యువత రాక్తాన్నడుగమంటాను..!! 
ఉరకలేస్తున్న నదీ జలాన్నడుగమంటాను..!!
“కలము”నే నమ్ముకుని.. 
దారి తప్పిన మాయ “దారి” సమాజాన్ని 
ద్విగుణీకృతము చెయ్యగ పూనుకుంటిని 
వేలకు వేలు అక్షర కుసుమాలు 
నా మునివ్రేల్లనుంచి జలజలామని రాల్చాను.. 
అయినా ప్రయోజనం లేదు.. 
సమాజంలో మార్పూ రాలేదు.. 
అలసిన నా ఈ ప్రస్థానంలో ఓ చెట్టు నీడే 
నా కుటీరమైంది.. 
రాలిన ఓ పువ్వే నా అతిధిగా వెలుగొంది.. 
ఆ తదుపరి 
కదలి వచ్చారు కవయిత్రులు .. 
కంపించగ వచ్చారు కవివర్యులు ..
కదిలించగ వచ్చారు యువ రచయితలు.. 
ఇంకేముంది... 
ఉప్పెనై లంఘించింది కలము నది.. 
నికృష్టుల నీచపు చర్యలను తుడిచిపెట్టగ పారింది.. 
సమతలోని సామరస్యాన్ని పెంచగ
మమతలోని మాధుర్యాని పంచగ 
జల జలామని పారింది 
యువకుల మెదళ్ళలో ..!!
మొదట నన్ను చూచి కన్నీరు 
కార్చిన మేఘపథము 
ఇప్పుడు నా తలపై 
సప్తవర్ణాల ఇంద్రచాపమును ఉంచింది.. !!

Written by: Bobby Nani

Tuesday, October 3, 2017

మరణం ఇంత సులభమా.. ???



నిన్న సాయంత్రం సమయం షుమారు ఆరుంపావు .. అప్పుడే ఆఫీస్ పూర్తి అయ్యి బయటికి వస్తున్న సమయం.. జేబులో ఫోన్ రింగ్ అవుతూ ఉంది.. లిఫ్ట్ చేసి “హలో” అనగానే ... “A” Positive బ్లడ్ అర్జెంట్ గా కావాలి ఎవరన్నా వున్నారా ?? ఉంటే చెప్పమని అవతలివ్యక్తి అభ్యర్ధన.. ఎవరో ఎందుకు నేనే వున్నాను.. నాది అదే గ్రూప్ అని నేను అన్నాను... సరే మీరు ఎక్కడ వున్నారో చెప్పండి నేను పికప్ చేసుకుంటానని ఆ వ్యక్తి అన్నాడు.. అదంతా అవసరం లేదు.. నేను ఎక్కడికి రావాలో చెప్పండి.. వచ్చి ఇచ్చేసి వెళ్ళిపోతాను.. ఎలాగో ఆఫీస్ కూడా అయిపోయింది.. నేరుగా ఇంటికే వెళ్ళాల్సింది అని చెప్పాను.. సరే అయితే మీరు బొల్లినేని హాస్పిటల్ కి వచ్చెయ్యండి అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసాడు.. 

బండి స్టార్ట్ చేసి వెళ్తూ వున్నాను... ఓ 5 నిమిషాలు సమయం అనంతరం మరో నెంబర్ నుంచి మరో కాల్.. 
ఓ అమ్మాయి... 
సర్ మీరు బ్లడ్ ఇవ్వడానికి వస్తున్నారా ?? అంటూ అడిగింది.. 
అవును అండి.. బయలుదేరాను మరో 10 నిమిషాలలో అక్కడ ఉంటాను అని చెప్పాను.. 
సర్ మాకు కావాల్సింది బ్లడ్ కాదు.. ప్లేట్ లెట్స్ అని ఆ అమ్మాయి చెప్పింది.. 
హా తెలుసు అండి.. నేను బ్లడ్ ఇస్తాను అందులోనుంచి ప్లేట్ లెట్స్ తీసి పేషంట్ కి అందిస్తారు అని చెప్పాను.. 
అంత టైం లేదు సర్.. మీ నుంచి నేరుగా అప్పటికప్పుడు ప్లేట్ లెట్స్ తీసి ఎక్కించాలి అని చెప్పింది.. 
అది చాలా పెయిన్ ఫుల్ కదండీ.. రెండు హాండ్స్ కి నీడిల్ పెడతారు.. దాదాపుగా 3 గంటలు సమయం పడుతుంది.. అని చెప్పాను.. 
ఆ తరువాత ఆమె అన్నమాటకు కళ్ళు చమర్చాయి.. ఎంత పెయిన్ అయినా భరించేద్దాం అనిపించింది.. 
ఇదే ఆమె చెప్పిన మాట ..
అప్పటివరకు సర్ అంటున్న ఆమె ఒక్కసారిగా 
“అన్నా మా పిన్నికి ప్లేట్ లెట్స్ తగ్గిపోతున్నాయి.. ఉదయంనుంచి తిరగని హాస్పిటల్ లేదు.. వెతకని బ్లడ్ బ్యాంకు లేదు.. ఎక్కడా దొరకలేదు.. నిమిష నిమిషానికి డెంగూ జ్వరం వల్ల ప్లేట్ లెట్స్ పడిపోతున్నాయి.. ఇందాక చెక్ చేస్తే 85 శాతానికి పడిపోయాయి.. ప్రాణం 85 శాతానికి పడిపోయింది అన్నా.. మిగతా 15 శాతమే ప్రాణం కొట్టుకుంటుంది రండి అన్నాత్వరగా” అంటూ తన బాధను వ్యక్తపరిచింది.. 
తెలియకుండానే కళ్ళలో నీరు.. పేషంట్ ఎవరో కూడా తెలియదు.. మరి ఈ కన్నీరేంటి ?? ఎందుకు వస్తున్నాయో కూడా అర్ధం కాలేదు.. ఇక ఆలస్యం చెయ్యకుండా బయలుదేరాను.. 
హాస్పిటల్ కింద బండి పార్క్ చేసి పైకి వెళ్లబోతుండగా మరో కాల్.. 
బ్లడ్ ఇవ్వడానికి వస్తుంది మీరేనా అంటూ..
హా అవును ఆల్రెడీ వచ్చేసాను... పైకి వస్తున్నాను.. అని అన్నాను.. 
లేదండి ఆమె చనిపోయారు.. పిలవగానే స్పందించి వచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసారు.. 
ఓ పదినిమిషాలు అలానే మౌనంగా అక్కడే ఉండిపోయాను.. ఏ శబ్దాలు శబ్దం వినపడటలేదు.. నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.. ఏమి అర్ధం కాలేదు.. 
మరణం ఇంత సులభమా.. ??? అనిపించింది.. 
ఏదో పోగొట్టుకున్న కున్న ఫీల్.. 
మనసంతా శోకంతో మునిగిపోయింది.. 
ఇప్పటివరకు నేను 10 సార్లు దాకా అపాయ పరిస్థితిలో ఉన్నవారికి అందించాను.. కాని ఇలా ఎప్పుడూ జరగలేదు.. మొదటిసారి కళ్ళముందే రక్తం అందక ఓ ప్రాణం రెప్ప వాల్చింది.. 
ఈ సంఘటన నాకు మింగుడు పడట్లేదు.. 

డెంగూ జ్వరం .. ప్రాణాంతకమైనది.. దయచేసి దాన్ని చిన్నవిషయం గా తీసుకోకండి.. సరైన సమయంలో తెలుసుకొని చికిత్స అందిస్తే తప్పక నయం అవుతుంది.. జ్వరం రాగానే దగ్గరలో వున్న వైద్యుని వద్దకు వెళ్ళి తగిన సూచనలు, సలహాలు తీసుకోండి .. స్వంత ప్రయోగాలతోనూ, నిర్లక్ష్య ధోరణితోనూ వ్యవహరించకండి.. ఇప్పుడు వచ్చే జ్వరాలు ఇంతకుముందులాంటివి కాదు.. ప్రాణాంతకమైనవి.. కాస్త జాగ్రత్త వహించండి.. 

అన్నదానం, విద్యాదానం మొదలగు ఏ దానం చేయాలన్నా ప్రాణమున్న మనిషికే చేస్తాం. అలాంటి ప్రాణాలనే నిలబెట్టే మహత్తర మైన దానం రక్తదానం. రక్తదానం సేవ మాత్రమే కాదు, ప్రతి పౌరుడు బాధ్యతగా భావించాలి, దాన్ని స్వీకరించాలి... ప్రాణాపాయస్థితిలో వున్న వ్యక్తికి రక్తం ఇచ్చి ప్రాణం కాపాడడమంటే... అంతకన్నా పరోపకారం ఏముంటుంది?

యువత అంతా కలిసికట్టుగా వ్యవహరించి రక్తదానానికి ముందుకు రావాలి.. మీరు ఇచ్చే ప్రతీ రక్తపు బొట్టులో ఒకరి ప్రాణం, ఓ కుటుంబ జీవితం ఉందని గ్రహించండి.. 

ఆమె పవిత్ర ఆత్మకు శాంతి చేకూరాలని కన్నీటిపర్యంతమై .... __/\__

స్వస్తి ...

Monday, October 2, 2017

////ఓ “బీద” పుట్టుక..\\\\



////ఓ “బీద” పుట్టుక..\\\\ 
******************

వాడు పుడితే 
ఇరుకు తడికిల్లు ఖాళీ లేక మూలిగింది...!!
వాడు కడుపు తడుంకుంటే 
పేగుల్లో విశ్వం విశ్వరూపం దాల్చింది.. !!

వాడు బట్ట కడితే, 
వెలుతురూ, గాలీ వంటిమీద కొట్లాడుకున్నాయి.. !
వాడు పడుకుంటే, 
గోనేపట్టా, ఇంటికప్పూ పడీ పడీ నవ్వుకున్నాయి.. !

చెరువుగట్టు మీద నిలిచి 
“నీళ్ళో” అని అరిచాడు.. 
చెరువు ప్రతిధ్వనించింది.. 
అడవిలో కూర్చుని 
“కూడో” అని పొలికేక పెట్టాడు.. 
అడవిలో వెన్నెల కాచింది... 

దొర్లే పేలికలు చుట్టుకుంటే 
పొడుగు కొమ్ములతో ఎద్దు పొడిచింది.. 
తాటాకు క్రింద తల దాచుకుంటే 
మొరట గిట్టలతో దున్న తొక్కింది.. 

రాలిపడ్డ మెతుకులు తినబోతే 
కోరపళ్ళతో కుక్క కరిచింది.. 
ఊపిరి లేక యాలగిలబడితే
బ్రతికుండగానే పీక్కుతింటుంది నక్క.. 

శబ్ధంలేని నోరు తెరిచి 
బలం లేని చేతులెత్తి 
చూపులేని కళ్ళు విప్పి 
అరిస్తే,
పిలిస్తే,
చూస్తే,
మబ్బుముక్క ఘోషించింది 
మట్టిగడ్డ రోదించింది 

సూర్యుళ్ళాంటి ఎర్రకళ్ళతో 
పొద్దుట్నుంచి సాయంకాలం దాకా 
ఆకాశం చూస్తూ రోదిస్తూ 
చెమటను పేలిస్తే 
చైతన్యం కూరిస్తే 

బిగించిన పిడికిట్లో 
బంగారం మొలిచింది.. 
మట్టిని పట్టుకుంటే 
మాణిక్యం పడింది.. 

రంకేసిన ఎద్దు 
తోకముడిచింది..!! 
తొక్కిన దున్న 
తల వంచింది.. !!
మొరిగిన కుక్క 
కాలు నాకింది.. !!
పీకిన నక్క 
పళ్ళికిలించింది.. !!

ఈ నాలిగింటినీ అడ్డంగా నరకాలని 
ఎత్తిన గండ్ర గొడ్డలి 
ఏడుస్తుంటే 
వాడు పైకి చూసాడు.. 
ఆకాశం కుండపోతగా కన్నీరు కురిసింది.. 
నేలంతా కన్నీరు.. 
నింగంతా కన్నీరే.. 
కన్నీటితో పొలమంతా 
కడిగిన ముత్యంలా ఉంది. 
కన్నీటితో బ్రతుకంతా 
కడిగిన పుణ్యంలా ఉంది..!!

ఎద్దు చుట్టుకున్న బట్ట, 
దున్న వున్న పాక 
కుక్క తినే కూడు 
నక్క పొందే గూడు 
వాడు కొనిపెట్టాడు.. 
వాడు నిలబెట్టాడు.. 
ఇంతకంటే మహితాత్ముడు 
ఉంటాడా,..?? 

అదే వాడు.. 
ఓ బీదవాడు.. 
బడుగువాడు.. 
బలహీనమైన వాడు.. !!

Written by : Bobby Nani

Thursday, September 28, 2017

\\\\హృదయాలయం ////



\\\\హృదయాలయం ////
*****************


వెయ్యి ఏనుగులు 
ఒక్కసారి ఘీంకరించినట్లు, 
వెయ్యి జలపాతాలు 
ఒక్క పెట్టున మ్రోగినట్లు, 
కోటి ఉరుములు, 
కోటి మెరుపులు, 
బుద్దిని బద్దలు చేస్తున్నాయి..!! 
గుండెను పుండును కావిస్తున్నాయి..!! 
వంద నందనవనాలు 
ఒక్కసారి పుష్పించినట్లు.. 
వేల విద్యుద్దీపాలు 
ఒకేసారి వెలిగినట్లు..
తనువంతా పరిమళం, 
తలంతా కాంతులు, 
ఊపిరి సలపనివ్వటం లేదు..!! 
చూపు ఆననివ్వటం లేదు..!! 
నరాల తీగల్లో, 
నాకు తెలియని తంతివార్తలు.. 
గుండె కోనలో, 
అవ్యక్త మధుర సంగీత ధ్వనులు.. 
కను కొలుకుల్లో, 
కనిపించని వర్ణ చిత్రాలు.. 
అరలు తొలగి పొరలు తొలగి, 
కలల్లోని కమ్మని బొమ్మలు,
వెన్నెముక నిచ్చెన మీద, 
మంచులాంటి చేతులూ.. 
వెన్నలాంటి పాదాలూ.. 
తాకుతున్న, దూకుతున్న, జాడలు నీడలు.. 
హృదయ రక్తనది వంతెన మీద, 
పూల అడుగుల నడకలు..!! 
పరుగుల సవ్వడులు.. !!
తీయని మర మేకులు,
కమ్మని రంపాలు, 
హాయి అయిన సమ్మెటలు, 
గుండెను తొలుస్తున్నాయి...!! 
కోస్తున్నాయి..!! 
కొడుతున్నాయి..!! 
మధుర వేదనలు, 
మనస్సు పూల చెట్టును,
మరీ మరీ విదిలిస్తున్నాయి..!! 
కదిలిస్తున్నాయి..!! 
ఆనందస్రోతస్విని అంచున 
అమృతం కురిపిస్తున్నాయి..!! 
ప్రవహిస్తున్నాయి..!! 
కళ్ళు మూసుకుంటే, 
కనిపించే సుందర దృశ్యాలు, 
కనురెప్పల తలుపులు తీస్తే, 
కదిలిపోతున్న వెన్నెల వాగులు, 
నా శరీరం వీణను, 
నా మనస్సు మీటను, 
నా నరాల తీగలను, 
కదిలించి కుదిలించి, 
నా హృదయాన్ని పలికించే, 
ఈ అమాయికపు అల్లరిమూక, 
నా ప్రాణానికి వెన్నెలవాక..!! 
ఈ వినిపించని సంగీతం, 
ఈ కనిపించని సాహిత్యం, 
ఏ నాటికో వినిపిస్తుంది..!! 
కనిపిస్తుంది..!! 
ఆ నాడు, 
నన్నాడించిన, ఉడికించిన, 
పలికించిన, రాయించిన, 
ఈ అమాయికపు అల్లరిమూక, 
నా గుండెకు ప్రతినిధిగా, 
నా హృదయానికి ఆలయంగా, 
నాకు శాశ్వతత్వం ప్రసాదిస్తుంది..!!
అంతవరకు ఇలా.. 
నేనిలా..!!

Written by : Bobby Nani