అభినవ సత్య ... (2nd Part)

అభినవ సత్య ... (2nd Part)  

అభినవ సత్య.. (1st Part)

అభినవ సత్య.. (1st Part)

పుస్తకాన్ని చదవండి..

“పుస్తకం” అంటే… మనల్ని మనం తిరిగి పరిచయం చేసుకునే దారిలో వేసే మొదటి అడుగు. అంతేకాదు "పుస్తకం” మన జీవితాన్ని మార్చగలిగే శక్తి కలిగిన సాధనం కూడా. ఒక పుస్తకం రాసే రచయిత వెనక ఎన్నో అనుభవాలు, ఆలోచనలు, కలలు, బాధలు దాగి ఉంటాయి. అది కేవలం అక్షరాల సమాహారం కాదు.. అది అతని అంతరాత్మకి ప్రతిరూపం.

ఒక పుస్తకాన్ని రూపొందించడమంటే చిన్న విషయం కానే కాదు. రచయితలో కలిగే ఆలోచన మొదలుకొని, దానిని పదాలుగా మార్చడం, మళ్లీ మళ్లీ చదవడం, సంశోధించడం, దిద్దుబాటు చేయడం, ఆ తరువాత ప్రచురణకు పంపడం.. ఇలా ఈ మార్గం అంతా సవాళ్లతోనే నిండివుంటుంది. చాలామంది రచయితలు తమ స్వంత డబ్బుతో పుస్తకాన్ని ప్రచురించాలనే సంకల్పంతో తమ జీవితాన్ని పణంగా పెట్టిన సందర్భాలు ఎన్నో. అటువంటి పుస్తకాన్ని ఓ పాఠకుడు ఆదరించకపోతే, ఆ రచయిత గుండె ఆగినట్లే అనిపిస్తుంది.

ఈ డిజిటల్ యుగంలో మనం మెల్లగా పుస్తకాల నుండి దూరమవుతుంటే, reels, shorts, videos మన సమయాన్ని లాక్కుంటున్నాయి. ఒక పుస్తకం చదవడానికి గంటలు పట్టవచ్చు, కానీ reels చూస్తే కొన్ని సెకన్లలో ఆనందం వచ్చేస్తుంది. అనే భ్రమలో మనం ఉండిపోయాము. కానీ ఆ చిన్న ఆనందం అంతే త్వరగా పోతుంది. కానీ పుస్తకం అలా కాదు.. నిశ్శబ్ధంలో కూడా మాట్లాడగల ఏకైక శబ్దం పుస్తకానిదే. ఒక పుస్తకాన్ని చదివినప్పుడు కలిగే తృప్తి, అది మనలో కలిగించే ఆలోచన, ఆలోచనల నుండి వచ్చే మార్పు, ఇవేవీ డిజిటల్ స్క్రీన్ ఇవ్వలేవు.

ఒక పుస్తకం మనకు కొత్త ప్రపంచాలను పరిచయం చేస్తుంది. చరిత్రలోకి తీసుకెళ్తుంది, అది మన మనసును లోతుగా ఆలోచించేలా చేస్తుంది. మనలో ఆత్మపరిశీలనను కలిగిస్తుంది, మన జీవన దారిని మారుస్తుంది. పుస్తకాలు మన జీవితాల్లోకి నిదానంగా వచ్చినా, అవి శాశ్వతంగా ఉండిపోతాయి. ఈ కాలంలో మనం పుస్తకాలను మర్చిపోయాం... కానీ అవి మాత్రం మన కోసం ఓ చిరునవ్వుతో ఎదురుచూస్తూనే ఉన్నాయి.

ఇప్పటి యువతలో చాలా మందికి పుస్తకాల పట్ల ఆసక్తి తగ్గిపోయింది. ఇది భవిష్యత్తు తరాల వారికి తీరని లోటు. ఒక మంచి పుస్తకం మన జీవితంలో ఒక మౌనంగా వున్న మిత్రుడు లాంటిది. అది మనతో మాట్లాడదు, కానీ మనల్ని నడిపిస్తుంది. పుస్తకాలు కేవలం సమాచారం కోసమే కాదు, మన సంస్కృతి, జీవనవేదం, విలువల భాండాగారం. పుస్తకాలను వదిలేస్తే మనం మన మూలాలనూ, మన అనుభూతులనూ వదిలేసినట్టే.

అందుకే, పుస్తకాలను తిరిగి చదవండి. పుస్తకాన్ని కొనడం అనేది కేవలం వ్యయం కాదు, అది ఒక రచయితపై మీరు చూపిన గౌరవం, ఒక కొత్త ఆలోచనపై మీరు చూపిన ఆదరణ. పిల్లలకూ పుస్తక ప్రేమను అలవాటు చేయండి. మీరు కట్టుకునే ప్రతి ఇంటిలోనూ ఓ మూల చిన్న గ్రంధాలయం ఉండేలా చూడండి. రచయిత రాసిన ప్రతి అక్షరం... అతని హృదయం రాల్చిన ఓ విలక్షణ చినుకే.

పేజీల మధ్య దాగినవి కథలు మాత్రమే కాదు... అవి మన కన్నీళ్లు, నవ్వులు, ఆశలు ఇలా ఎన్నో..భావాలు...అలాంటి వారిని దయచేసి ఆదరించండి. వారి ప్రయాసకు, ఇంకా చదివేవారు ఉన్నారనే వారు పెట్టుకున్న నమ్మకానికి ఓ ఊతమివ్వండి. కానీ ఇదంతా మొదలవ్వాల్సింది మన దగ్గర నుంచే. అర్ధం చేసుకుంటారని ఆశిస్తూ .. ఓ సాటి రచయిత..

చివరగా.. ఒక్కమాట..

ఒక్కసారి పుస్తకాన్ని చదవండి.. ఒక్కసారి రచయిత మనసుని వినండి...

స్వస్తి..

~~ త్రిశూల్ ~~

Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==

అందాల కలహంస...

 

వర్షించే మబ్బుల పందిరి కింద
రంగురంగుల వస్త్రాలు కట్టిన
తుమ్మెద వంటి “చైతన్య”త నీ వదనం..!
అందుకేనేమో
మనసంతా ఏదో తుళ్ళింత
తనువంతా ఏదో గిలిగింత
నీతో మాట్లాడుతున్న ప్రతీసారి
నాతో నేనే మాట్లాడుతున్న భావన
చదివేసిన పుస్తకాన్ని
మరోసారి చదువుతున్న ఓ కేరింత
దానివల్లెనేమో విభ్రమ నేత్రాలతో
నా కళ్ళు అలా స్తబ్దుగా వుండిపోతాయి..!

నీ పాదపద్మము తాకిడికి
వసంతకాలపు కోయిలై ప్రకృతి లోని
అణువణువు పరవశమ్మొందే,
అరుణోదయ “చైతన్య” రూపా లావణ్య విలాసినీ
చతుర్విధ పరి పరి విధ సమ్మోహనా ధారిణి
ఏమని సముద్భూషింప
మరేమని ఆరాధింప..!!

అలలవలె అల్లుకున్న నిశీధి కురులు…
విహంగముల చూపులై వికసించిన ఆ కన్నుల లోతుల్లో
మనోహర రూపమై నిలిచిన ఆ మౌనం,
ఆనంద, తాపత్రయ, సాంత్వన, చందనమై,
తళుక్కున మెరిసి..మము మురిపించే కొంటెతనం !
నీలికలువల వర్ణమై విరబూసిన ఆ చెక్కిలి చిరుచెంపలు,
లేలేత చివుర్లు విచ్చుకున్న దోర పెదవంచుల చిరునవ్వులు
కంపించే కనుల అంచుల్లో సప్త ధాతువులను దాచి,
మాటల సమ్మోహన భావాస్త్రాలను సంధించే
స్నేహ స్వరమూ, సర్వమూ నీవే..!!

ఓ చైత్ర మాసపు “చైతన్య”మా!!!
గజగమిని నడక నాట్య గతిన,
నవనీత చూపు నీలాల గలిన,
కులుకు లొలుకు నును సిగ్గుల రీతిన
అభినయించు మా ఆనంద నందనవనమున..!!

నిర్మలమైన మనస్సు,
ఉషస్సు వంటి వర్చస్సు
నడకలో లావణ్యం
నడతలో సౌమ్యగుణం
చూపుల్లో “చైతన్య” అభినయం,

వెరసి అందాల కలహంసకి పుట్టినరోజు శుభసంతోషాలు..!!

~ ~ త్రిశూల్ ~ ~

Written by: Bobby Aniboyina
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==

విశ్వ గమనం ...

 

ఆత్మీయులు కొందరు అడుగుతున్నారు ఎందుకు సోషల్ మీడియా కు రాకుండా మానేసారు అని. అలా అడిగేవారు ఉండటం నిజంగా నా అదృష్టం.. మీకు ధన్యవాదాలు తెల్పుతూ.. ఒక చిన్న విషయం చెప్పాలి.

కొన్ని రోజులుగా ఒక కథ రాస్తున్నాను.. అది పబ్లిష్ చేసే ఆలోచనతోనే రాస్తున్నాను.. నేను నేర్చుకున్న నా పూర్తి అక్షర సామర్ధ్యాన్ని, నా సమయాన్ని వెచ్చించి ఈ కథ రాస్తున్నాను.. ఇది నా జీవితంలోనే ఒక మైలురాయిగా ఉండబోతుందని విశ్వసిస్తున్నాను.. అందుకోసమే ఇక్కడ సమయాన్ని ఇవ్వలేకపోయాను.. మిమ్మల్ని నా చతుర్విధ కవితలతో అలరించ లేకపోయాను అందుకు క్షంతవ్యుణ్ణి ..
ఇది చదివి మీ అభిప్రాయం చెప్పండి.. అది ఒక్కరైనా పర్వాలేదు.. మనసారా కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటాను..

ఇక కథ గురించి..

అతను ఒక అన్వేషకుడు,
శిలాశాసనాల్లో చిరునామా కోల్పోయిన కథనాలను తిరిగి లిపిబద్ధం చేసే శాస్త్రజ్ఞుడు.
కానీ తన వంశ వృక్షంలో అదృశ్యమైన ఒక అస్తిత్వాన్ని వెతికే ఓ ప్రయాణికుడుగా ఎలా మారాడు ?
ఇది కథ కాదు,
ఎన్నో కాలాలను నిశ్శబ్ధంగా దాటి వచ్చిన ఓ నిగూఢ రహస్యం.

ఇందులో "ఒకరు ప్రశ్నఅయితే … మరొకరు జవాబు”…
కాని ఎవరు ప్రశ్న? ఎవరు జవాబు ? అది తెలియాలంటే మన కథను చదవాల్సిందే..

కాలం మనం నమ్మేలా సృష్టించిన మాయ మాత్రమే…
మన బంధాలు, మన ప్రేమ … అవి ఎప్పటికీ శాశ్వతంగా వుంటాయి... అలాంటి ఓ కాలాన్నే ప్రతిఘటించే మహా కావ్యమే నా ఈ “విశ్వ గమనం”
ఈ “విశ్వ గమనం” నా కలల నుండి కాదు… నా మౌనపు లోతుల్లోంచి రూపందాల్చి మీ ముందుకు రాబోతుంది.. మీ ఇంటి బిడ్డగా నన్ను మనసారా ఆశీర్వదించండి.

ఈ కథలో…

ప్రతి పుట ఓ శాసనం.
ప్రతి సంభాషణ ఓ సంకేతం.
ప్రతి పాత్ర ఒక ప్రాశస్త్య పూర్వక ముద్ర.

“అనిరుధ్” – ఒక యుగాంతరపు ప్రయాణికుడు.
ఈ రోజుల్లో పుట్టినప్పటికీ, అతని గుండె గతాన్ని పలుకుతోంది.
ఆత్మ చరిత్రలో తప్పిపోయిన తన ఆనవాళ్లను వెతుక్కుంటుంది.
అతని కలలు నిద్రలో కంటున్నవి కావు… గతం మౌనాన్ని విడిచి కాలం తనతో మాటలాడుతున్న నిజాలని తనకు అర్థమవుతుంది.
“అనన్య” – వెనకాల నడుస్తూనే ముందున్న దారి చూపించే ఓ ఆత్మీయత.
అనిరుధ్ తనను తాను వెతుక్కుంటూ పోతుంటే,
అతనికి తెలియకుండా ఆమె అతన్ని గమనిస్తుంది, అతనితో కలిసి నడుస్తుంది…
ఈ కథలో మీరు చరిత్రని చూస్తారు, కానీ అది పాఠశాలలో చదివిన చరిత్ర కాదు.
ఇది మన శరీరాల్లో శతాబ్దాలుగా ఇంకిపోయిన కాలసాక్షికి ఓ నిదర్శనం.
ప్రతీ అక్షరం... ఒక శబ్దం కాదు, ఒక జ్ఞాపకం లా .
ప్రతీ సంభాషణ... ఒక సంధి కాదు, ఒక తపస్సు లా పాఠకులను మంత్రముగ్ధులను చేస్తూ ఈ కథ సాగుతుందని సగర్వంగా చెప్పగలను..

ఒక వైపున పురాతన శాసనాలు, మరో వైపున ఆధ్యాత్మిక అన్వేషణ
ఒక వైపున శైవతత్వం, మరో వైపున మనస్సు పలికే మౌన బాషకు కళ్ళు చెప్పే సమాధానాలు..
ఇదంతా కలిసినప్పుడు… "భవిష్యత్తును వెతుక్కుంటూ, గతాన్ని తడుముతున్న ఓ మధురానుభూతి" ప్రతీ పాఠకునికి కలుగుతుంది.

ఇది కథ కాదు… ఒక ఆత్మీయ ప్రయాణం
ఇది ఒక వ్యక్తి అన్వేషణ కాదు… ఒక తరం మౌనంగా విస్మరించిన మన చరిత్ర.
ప్రతి లైన్ మౌనంగా మీలో ఊహలు రేకెత్తిస్తుంది.

"హేమకూటం అంటే ఏంటి ? అది నిజంగా ఒక ప్రదేశమా?"
"నందికేశ్వరుని వారసత్వం ఎక్కడ దాగుంది?"
"కాలచక్రం తిరిగినప్పుడు శబ్దం ఏమని పలికింది?"
ఇలాంటి ఎన్నో ప్రశ్నలు పాఠకుడిని కథలో ఇంకా లోతుగా లాక్కొస్తాయి.
ప్రేమలో మాటలకన్నా మౌనం ఇంకా గొప్పది .. అదెలాంటి మౌనం ? అనే ఉచ్చుకత
ఇక్కడ ప్రేమ ఒక ఊహ కాదు, ఒక "కాలాంతరపు అనుభూతి."
"ఇది కొత్త బంధమా? లేక ఒకప్పుడు విరిగిపోయినదాన్ని తిరిగి కలపడానికి సమయమే దారి చూపుతోందా?" ఇలాంటి ఎన్నో ఊహలతో మిమ్మల్ని ఈ కథ కట్టిపడేస్తుంది..

"గతానికి మరణం లేదు. అది శిలలపై చెక్కినా, మన గుండెల్లో రగిలినా … ఏదో ఒక రోజు తిరిగి మనకు తనని తాను పరిచయం చేసుకుంటూ ఎడురుపడుతుంది."
"కాలం మౌనంగా వెళ్తుంది. కానీ… ఎవరో ఒకరు దాన్ని చదవగలిగితే, అది తన మౌనం విడిచి మాట్లాడుతుంది."

మీరు ఈ పుస్తకం చేతుల్లోకి తీసుకున్నప్పుడు...
మీరు కూడా ఒక ప్రయాణానికి సిద్ధమవుతారు... చదువుతూ నాతో ప్రయాణిస్తారు..
ఈ కథ కేవలం చదివే కథ మాత్రమే కాదు… అది జ్ఞాపకాల దారిలో నడుస్తూ మనసుతో చూసే ఓ అద్బుత ప్రయాణం. నన్ను నమ్మండి.. మాట ఇస్తున్నాను. మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ నిరుత్సాహ పరచను.. గప్ చిప్గా మిమ్మల్ని నాతో తీసుకెళ్తాను..

~ ~ త్రిశూల్ ~ ~
Written by: Bobby Aniboyina
Mobile: 9032977985
Email: baburajendhra@gmail.com
Blog: http://bobbynani.blogspot.com/
Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?igsh=MzNlNGNkZWQ4Mg==

అభినవ సత్య…!

 ప్రత్యూషవేళలు అనేకం వికసిస్తూ ఉంటాయి..

ససంధ్యమ సమయాలు అనేకం ముగుస్తూ ఉంటాయి..

కానీ

మనసెప్పుడూ భావాల పల్లకిని మోస్తూనే ఉంటుంది..

శ్వాసెప్పుడూ ఉత్ప్రేక్షాపరిమళాలను వెదజల్లుతూనే ఉంటుంది..

నాకూ తెలియదు

ఎన్నడూ చూడని ఓ పరవశం

తనని చూడగానే నాలో కలుగుతుందని.. !!

రూపంలో సుగాత్రి

గాత్రంలో వాగ్ధేవి

వదనంలో కలువకంటి

తత్వములో పద్మముఖి..!!

ఒక సముద్రం ఉప్పొంగినట్లు

ఒక జలపాతం పరవశించినట్లు

ఒక ఝంఝూనిలం వికసించినట్లు

తనని చూడగానే అనిపించే భావన అది..!!

మొదటిసారి తనని చూసినప్పుడు

అక్కడ వెన్నెల లేదు .. కానీ నిండు పున్నమిని ఆస్వాదించాను

అక్కడ గాలులే లేవు.. కానీ సమ్మోహన పరిమళాలను శ్వాసించాను

అక్కడ మయూరమే లేదు .. కానీ పురివిప్పియాడు మధుకమును చూసాను

అక్కడ ప్రకృతే లేదు… కానీ రస తనువంతా శోభిల్లే సొబగులను దర్శించాను

వెన్నెల మధుపానమ్ములతో మిన్నంటిన ఆ ఎద శిఖరాగ్రములను

ఎద శిఖల పై తేలియాడు బరువైన ఉఛ్వాస నిశ్వాసావిర్లను..

నిక్క నీల్గినప్పుడు దందశూకములా సాగే రస మధురిమలను

దర్భపోచవంటి పచ్చని దేహ కాంతితో విరాజిల్లే ఆ పసిడి కాంతులను

కుసుమంలా విచ్చుకున్న నాభీయములో చలములూరే మగువ రసమ్ములను

ఏ ప్రవరాఖ్యుడు సౌఖ్యింపగలడు.. మరేసమ్మోహనుడు వాటిని శాంతింపగలడు..!!

తుమ్మెద రెక్కల వంటి ఆ కనురెప్పలు..

కలువలవంటి ఆ నేత్ర త్రయములు...

లేత వెన్నపూస వంటి ఆ మకరికల చెక్కిలి..

మరగ కాగినట్టి ఆ పాల మీగడ సొగసు.

లేత చివుర్లు వంటి ఆ ముంజేతి వేళ్ళు .

వీణానాదము వంటి మృదు మధుర గాత్రము ..

చూసి చూడగానే నెలవంక నడుముతో సమ్మోహించే ఆ రూపం

సంధ్యా సమయమున విచ్చుకునే మల్లెలై పరిమళిస్తుంది..!!

కోపమొస్తే ప్రళయమూ తానె

ప్రేమ కలిగితే ప్రణయమూ తానె

అందుకే అది నా అభినవ సత్య..!!

~ ~ త్రిశూల్ ~ ~

Mobile: 9032977985

Blog: http://bobbynani.blogspot.com/

Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?utm_source=qr

ఆమె..!!

 ఓ స్త్రీ స్థానంలో వుండి ఈ కావ్యాన్ని రాసాను.. ఎంతవరకు రాయగలిగానో నాకు తెలియదు మీరే చెప్పాలి మరి.

ఆమె..!!

*****

నా మౌనాల సూన్యాలను అర్ధం చేసుకోనక్కర్లేదు..

కనీసం నన్ను నాలా అర్ధం చేసుకుంటే చాలు..!!

నా మాటల్లోని మౌనపు శబ్దాలను

నా కదలికల్లోని నిశ్చల భావాలను

నువ్వు నిశితంగా చూడగలిగిన నాడే

నేనేంటో నీకు అర్ధం అవుతుంది..!!

అప్పటిదాకా ప్రాణం వున్న మన రెండు శవాలు

ఒకే గదిలో కలిసి జీవిస్తున్నట్లే

అయినా

బలవంతపు తప్పనిసరి తెరల వెనుక

మాటలూ, కలయికలూ,

ఎప్పుడూ అవాస్తవాలే..!

ఆస్వాదన లేని అసంపూర్ణాలే..!!

దూరంగా నెట్టివేయబడ్డ అల

తీరాన్ని తాకేందుకు పలుమార్లు

సముద్రాన్ని దాటి వచ్చినా

దానికెదురయ్యేది ఎప్పుడూ నిరాశ నిస్పృహలే..

అచ్చం నా మనసు లాగ..!!

జ్ఞాపకాల్ని వెంటాడే నా కంటి తడిని

ఏ వెలుగు చూడగలదు

గ్రహణపు చంద్రుడిలా మసకబారిన

నా కళ్ళను ఏ ఆకాశం అన్వయించగలదు..!

మొదలు, చివర లేని ఎదురుచూపులు నావి..!!

ఇన్నేళ్ళు గడిచాక

అలా ఓసారి వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే

కొన్ని వేల మైళ్ళు ఆవలే

నా కోసం ధ్వనించే ఒ స్వరం

అలసిన గొంతుతో ఎప్పుడో ఆగిపోయివుంది..!

ఇంకిపోయిన కన్నీటి చారకు

అటువైపున నీవు

ఇటువైపున నేను మరి..!!

కాలం చేసే కనికట్టు ఏంటో తెలుసా ?

మన ఇద్దరిమధ్యనే

గతించిన గతం,

కదులుతున్న వర్తమానం,

కనికరం లేని భవిష్యత్తు వుండమే..!!

ఎప్పుడూ అందాన్ని తడిమే ఆ చేతులు

అప్పుడప్పుడైనా అలసిన పాదాలను నొక్కితే తప్పేంటి

డబ్బిచ్చి బంగారు గాజులు కొనుక్కో అనే ఆ మనసు

చొరవగా చెయ్యిపట్టుకేల్లి మట్టిగాజులు నీ చేత్తో వేస్తే తప్పేంటి

ఇలా ప్రతీ ఆడడానికి చిన్న చిన్న కోరికలు ఎన్నో వుంటాయి

తన భర్త బాగా చదువుకున్న వాడు కాకున్నా

తన మనసు చదివితే చాలనుకుంటుంది.. !!

నేనే కాదు

ప్రతీ ఆడది కోరుకునేది ఒక్కటే

మేము బాధలో వున్నప్పుడు

మా చేతుల్ని మీ చేతుల్లోకి తీసుకొని

మెత్తగా నొక్కుతూ కల్లతోనే ఓ సైగ .. నేనున్నానంటూ..!!

అదే కదా మా ధైర్యం.. అదొక్కటి చాలదా చెప్పు..!!

అర్ధం చేసుకుంటావని ఆశిస్తూ .. !!

~ ~ త్రిశూల్ ~ ~

Mobile: 9032977985

Blog: http://bobbynani.blogspot.com/

Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?utm_source=qr

తనకూ ఓ మనసుంటుంది ముందది తెలుసుకోండి..!!

 

రస తనువులు...

 

ఓ ఘాటైన వర్ణన రాసి ఎన్నిరోజులు అయిందో ... కాచుకోండి మరి.. !

స్త్రీ మూర్తులు ఈ వర్ణనకు కాస్త దూరం గా వుంటే మంచిది.. 

కొన్ని పదాలు అర్ధం కాకపోయినా  మరికొన్ని ఖచ్చితంగా అర్ధం అవుతాయి. స్త్రీ పురుషుల “రస తనువుల” సంగమం ఇది.. కాకపోతే సమయం లేక కాస్త చిల్కరింపుగా రాసాను.. అందరికీ తెలిసిన సత్యాలే ఇవన్నీ .. అయిననూ మనుగడలోలేని ఇలాంటి పదాలవల్ల ఓ కొత్తదనం చేకూరుతుంది. ఈ కావ్యాన్ని కావ్యంగానే పరిగణించవలసినదిగా మనవి. 

రస తనువులు 

**************

అంగాంగ తేజమౌ సుదతి రసమధువులొలుకు నీ

చందన కనకపు సోయగం నఖశిఖపర్యంతమున్ 

నతనాభీయ, నెలవంక కౌను ముద్దులిడుపగన్, 

గజస్తన నిగడ నును గుబ్బల బంగారు కుంభముల్ 

కరమునపట్టి అదిమిశంఖమ్ము బిగువున 

రసములిడుగ పూరింపగన్..!!

అబ్బబ్బా ఏమే సఖీ ఈ సుఖంబులొలుకు 

నీ పాల మీగడ దేహంబు సమ్మోహనంబులు

జాము, గడియలు కాదే క్షణకాలంబు సుఖింపు చాలే 

వెచ్చని నీ బాహులతికల మధ్యన..వెన్నలా కరిగేందుకు !!

సాంబ్రాణి కురుల పరిమళాలతో

గంధపు తనువు సుగంధాలతో

మత్తెక్కించే ఆ మల్లెల మెడ వంపులను 

మునివేళ్ళతో కాదే మునిపంటిన ఆఘ్రాణించాలి..!!

సముద్రాన్ని మథించి సుధనిచ్చిన 

మంధర పర్వతపు యౌవన శోభితం 

కలహంసల మేలు మువ్వల పగడవర్ణపు 

పారాణి పాదద్వయ భూషితం 

మకరందపు మేలిమి కను సోగలై విచ్చు 

తామరపూవ్వుల నేత్రద్వయం..!!

నును బుగ్గలపై మకరికల లేపనం 

పసిడి దేహమ్ములపై  పసుపునిగ్గుల పోసనం

ఎద కలుశమ్ములపై కస్తూరి తైల విలేపనం..!

సమస్త విన్యాసంబుల విశాల నడుమును ఏకబిగిన పట్టి 

చుంబన స్థానములతో నాట్యోపయోగాంగములు మీటగ

నత నాభీయముపై  రత్నాగ్ర మణికాంతులు మెరయ

నవనీత కౌను పై శీతల చందనము లమర 

నలిగిన చీరంచుల కుచ్చిళ్లు నే పుడమిన రాల్చి

రవిక చెదిరిన పాలపొంగులను లాలిత్యముగా తెరలించి 

చోష్యలేహముతో నీ ఆపాదమస్తకం  అధర మర్ధన గావించగన్..!! 

యెర్ర కలువలై విచ్చిన నీ ఆడతనంలో

నేనో తచ్చాడే దారితప్పిన కొంటె తుమ్మెదనై 

మత్తిల్లిన నీ రస తనువుల లోతులను చుంబిస్తూ

నీ అణువణువూ మేలైన మగని మగటిమికి.. 

కవ్యపు దెబ్బకు చిట్లిన వెన్నకుండలా

పులకరింతల నడుమన... నీవు పురివిప్పియాడగన్..!!

           ~ ~ త్రిశూల్ ~ ~ 

Mobile: 9032977985

Blog: http://bobbynani.blogspot.com/

Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?utm_source=qr

కలువ కన్నుల రూపసి..!!

తన తడి పెదవుల విచ్చుకతకు 

సొట్టలు పడే ఆ నును బుగ్గల సిగ్గును

ఏ కవి వర్ణించ గలడు ?

సైగలతోనే  కనికట్టు చేయగల వాగ్దేవి రూపంతో 

మనసుని  మెలితిప్పి సమ్మోహించే 

ఆ  కలువ కళ్ళను ఏ శిల్పి మలచగలడు ?

కనుసొగలతోనే  అల్లరిచేసే 

తన కొంటెతనంలో 

చిలిపిగా నవ్వే ఆ ఎర్రని పెదవంచులలో 

తడిసి ముద్దవ్వాల్సిందే కానీ 

తనని వర్ణించడం, తన రూపాన్ని చిత్రించడం 

ఏ  నరునికి  సాధ్యం ??

తన రాకను తనకన్నా ముందే 

తన దేహ పరిమళం మత్తిల్లి హత్తుకుంటుంది 

తను చెప్పే చిరు గుసగుసల సవ్వడికి 

ఆ పెదవులు కదిలే కలివిడికి 

ఏ మనసైనా  అలజడికి ఆహుతి ఆవ్వాల్సిందే..!!

అదేంటో తను మాట్లాడుతుంటే 

అలానే చూడాలనిపిస్తుంది 

అనురాగ సవ్వడులు వినిపించే…

ఆ హృదయ కోవెలనుంచి 

వెచ్చని తన ఊపిరి నా మెడ వెనుక తాకుతుంటే

మనసంతా, తనువంతా ఓ గిలిగింత..!!

వినీలాకాశంలో విలక్షణమైన సౌందర్యం  తనది.. 

అసంఖ్యాక నక్షత్ర మండలంలో రెప్పలార్పలేని రూపం తనది.. 

సూర్య చంద్రుల్లా ప్రతీక్షణం వెలిగే ఆ నయనాలు, 

సంపెంగ వంటి ఆ సన్నని నాశికాగ్రహం, 

నల్లని ఆకాశంలోని ఓ తారను తెంచి పెట్టుకున్నట్లుగా నుదుటిన లలాటీకము, 

గులాబీ రెక్కల్లా  మృదుమధురమైన ఆ యెర్రెర్రని అధరములు,

నవనీతపు ముద్దల్లా సుతిమెత్తని చెక్కిలి 

పసిడి ఛాయవంటి యవ్వన కాంతిమయ దేహం.

శంఖం లాంటి మెడ 

వెండి తీగలా వున్న సన్నని నడుము.

ఆ స్వరంలో ఉషస్సు, 

ఆ చూపుల్లో యశస్సు, 

కళ్ళతోనే సంభాషించే సమ్మోహనం ..!!

సువాసనతోనే హత్తుకునే సమ్మేళనం..!!

ఓ కలువ కన్నుల చిన్మయి,

నీ గురించే ఆలోచించేలా చేస్తున్నావ్... 

ముఖ్యంగా ఆ చెక్కిలి పై వుండే  రెండు పుట్టుమచ్చలు 

కళ్ళజోడు పెట్టుకున్నానే కానీ 

ఏ స్వాప్నిక ప్రపంచమూ కనిపించడం లేదు..

నిను మొదటిసారి చూసినప్పుడు

ఆ కళ్ళలో ఓ తెలియని అద్భుతాన్ని చూశాను

మంత్రించి విడిచిన మహావాక్యంలా 

నిను అలా చూస్తూ నిస్తేజంగా ఉండిపొయాను 

ఎవరినైనా సమ్మోహనం చెయ్యగల అభినవ రూపసివి..!! 

           ~ ~ త్రిశూల్ ~ ~ 

Mobile: 9032977985

Blog: http://bobbynani.blogspot.com/

Insta: https://www.instagram.com/aniboyinabobby?utm_source=qr