Friday, July 13, 2018

నీలో నేను, నాలో నువ్వు..


నీలో నేను, నాలో నువ్వు..
******************

తనని చూచిన మొదటి క్షణం 
నయనములు మతాబులై పూసిన వేళ
స్తబ్ధుగా నన్ను నేను మరిచిపోయాను 
యుగాల నిరీక్షణకేదో తెరపడినట్లుగా
అనిపించింది ఆ క్షణమున ..!!

ఓకింత ఆశ్చర్యం,
ఓకింత ఆనందం,
ప్రతిఫలంగా కళ్ళలో ఓ వెచ్చని కన్నీటి ధారలు 
టప టప మని రాలుతున్నాయి.. పాదాలపై..!!

మధుర అధరములు మూగబోయి
సప్తస్వరాలు హృదయాన్ని మీటుతున్నాయి 
సప్తవర్ణాలు చెక్కిలినంటుతున్నాయి 
ఇంద్రచాపమై వెలిగిపోతున్నది ఈ మోము.!
నవనీతమై కరిగిపోతున్నది నా ఉల్లము..!!

ఊపిరాడనంత దగ్గరగా తను, 
ఊపిరాగిపోయేంతగా దూరంగా నేను,
తను ముందుకు, 
నే వెనక్కు, 
కరములు జాచి, 
బాహువుల మధ్యన, 
లతలా నను చుట్టుకుపోయింది,
మల్లెలా అల్లుకుపోయింది..!!

శంఖంవంటి ఆ మెడ పై నూ నూగు మీసాలు
ముద్దు పెడుతుంటే మైసూరుపాకు తిన్నాక 
మిరపకాయ బజ్జి కొరికినట్లు ఏం బాగుందో .. 
మెడ వంపుల్లో సన్నగా శ్వాస ఊదుతుంటే 
వయ్యారాల పైరు పై పిల్లగాలి లా 
తనపై నేను..అధర తాళపత్రములపై, 
మధుర సంతకములు గావిస్తూ,
ముంజేతి వేళ్ళతో నాభీమండలమును మీటుతూ, 
పూర్ణవికసిత కుసుమములా తను,
మకరంధము గ్రోలు తుమ్మెదనై నేను,
ప్రాతఃకాలమునుంచి గోధూళి వేళవరకు 
నీలో నేను, నాలో నువ్వు..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, July 12, 2018

“రవి” కాంచని చోటు కూడా “కవి” కాంచును



“రవి” కాంచని చోటు కూడా “కవి” కాంచును అని ఊరికే అనలేదు పెద్దలు .. అంతే కాదు “కవి” మొండివాడు, చండశాసనుడు కూడానూ.. సమాజం బాగుపడాలన్నా, బ్రష్టు పట్టాలన్నా ఇతడిచేతుల్లోనే ఉంటుంది.. “రవి” “కవి” వచనం లోనూ, వాస్తవికతలోనూ ఇద్దరిదీ ఓ సముచిత పాత్ర.. అందుకే ఇద్దరినీ ఉద్దేశిస్తూ ఓ చిరు మినీ కవిత..! 


ప్రకృతిని పరిరక్షించేది రవి.. 
సమాజాన్ని సంస్కరించేది కవి.. 
ప్రకృతికి అనుకూలంగా మారుతుంది, 
రవి కిరణంలోని వెచ్చదనం. 
సమాజానికి అనుకూలంగా మారుతుంది, 
కవి కవనములోని చురుకుదనం..! 
రవి కిరణం, 
కవి కవనం, 
మానవాళికి మూలధనం..! 
కవి కలము కదలిన పెదవులు మెదలిన, 
చదువరుల ఎదల్లో వినేవారి వీనుల్లో, 
కవి పదధ్వని పరవళ్ళు ద్రొక్కుచూ, 
విందులు చేయుచూ విలయ తాండవం, 
ఆడినప్పుడే, 
మనసులోని మలినాలు నలిగిపోయి, 
మనిషిలోని మానవత్వం వెలికి వస్తుంది..!! 
తలచుకుంటే సత్కవి.. 
సాధ్యము కానిది లేదీభువి..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, July 5, 2018

ప్రణయము


ప్రణయము 
********

తెల్లవారుఝామున,
పడతి పాన్పు వీడి లేవఁబోతూ,
జారిన కోక ముడిని బిగించుచున్నది..!!

నెచ్చెలి నాభీ మండలము సరసి జోదర 
సోదరముగ మారి..
చూపు మరల్చక సమ్మోహనము
గావించుచున్నది..!!

తల కొప్పును చుట్టుటలో, 
బాహులతికలెత్తిన సమయమున 
కుచ సౌందర్యము పాల పొంగులా మారి 
అధర ఆహ్వానము మధురమున మొనర్చఁగ.. !!

జీరాడు కుచ్చిళ్ళను నాభిన దూర్చి
పమిట కొంగును నడుమున కూర్చి 
సుతిమెత్తని పాద పద్మములతో. 
పురివిప్పిన శ్వేత మధుకములా 
ఒయ్యారాలు చిలకరిస్తూ, 
కోనేటి గట్టున కొచ్చి
నలుగు స్నానార్ధమై కూర్చుంది..!!


గతరాత్రి జరిగిన ఏకాంత శృంగార
సమరమేదో తలంపుకొచ్చినట్టుంది, 
ఈ చిగురుబోడి వదనముపై 
తళుక్కుమని ఓ చిరునవ్వు 
చిలిపిగా మొలిచింది.
చిరునవ్వుతో కూడిన ఆమె మోము 
పసిడి పద్మములా మెరిసింది..!!

ఆదమరిచిన ఆమె భుజస్కందములపై 
బలమైన కరములు లతల్లా చుట్టుకుపోయాయి
ఆ స్పర్శను గమనించిన ఆమె 
తన పరిణేతయని తన్మయత్వము నొందినది.
అతని అధరములు ఆమె మెడపై 
మధుర నాట్యములాడుతున్నాయి.. 
అతడి మునివేళ్ళు నడుము 
నొక్కులను సరిచేస్తూ, 
ఆమెను రెండు కరములతో పాన్పుగ పైకెత్తి 
మరో సుదీర్ఘ సంగ్రామమునకు లోనికెళ్ళి గెడియపెట్టే..!!

Written by : Bobby Nani

Monday, July 2, 2018

ఆత్మహత్య మహా పాపం .. దాన్ని ఆపే భాద్యత మన అందరిదీ ..




సమస్యని చూస్తే పారిపోయేవారు నేటి కాలంలో బాగా ఎక్కువ అయ్యారు.. ఈ మధ్య కాలంలో అయితే మరీ ఎక్కువయ్యారు. చిన్న చిన్న సమస్యలను కూడా ఎదుర్కోలేక చనిపోవడానికి కూడా వెనకాడటంలేదు.
అసలు ఎందుకు ఇలా పిరికితనంగా మారిపోతున్నారు నేటి యువత ?

దీనికి ముఖ్య కారణం తల్లితండ్రులనే చెప్పాలి... !!

ఉదయం లేచింది మొదలు రాత్రి పడుకునే వరకు చదవు, లేదంటే ఆటలు, లేదంటే టి వి చూడటం, లేదా మొబైల్ పట్టుకొని సోషల్ నెట్వర్కింగ్ లలో కాలయాపన చేస్తున్న పిల్లలతో కొంతసేపు గడిపి వారి మానసిక పరిస్థితి ఎలా ఉందో తెలుసుకునే ప్రయత్నమే చేయడంలేదు. అసలు మనకి సంబంధించి కొన్ని గ్రంధాలు ఉన్నాయని పిల్లలకే కాదు కొందరి పెద్దలకి కూడా తెలియకపోవడం నిజంగా విచారించాల్సిన విషయం.
ఆ గ్రంధాలు చదవడం చదివించడం వల్ల జ్ఞానంతో పాటు జీవితాన్ని, అందులో ఎదురయ్యే సమస్యలని ఎలా ఎదుర్కొని నిలబడాలో తెలుస్తుంది. 

ఒక సమస్య వచ్చినప్పుడు ఎప్పుడైనా సమస్య మీద పోరాటం చేయకండి. లేనిపోని సమస్యలు వస్తాయి. ఆ సమస్య పునాదిని వెతకండి.. అసలు సమస్య ఎలా ప్రారంభం అయ్యిందో తెలిస్తే సమస్యని పూర్తిగా తొలగించవచ్చు. 

ఉదాహరణకి : మీకు ఒక మంచి స్నేహితుడు వున్నాడు అనుకోండి. అనుకోని పరిస్థితుల్లో వ్యసనాలకి లోనై పడిపోతున్నాడు. దీనికి మాములుగా ఎవరైనా చేసే పని స్నేహితుడిని మందలించడం. ఇక్కడే సూక్ష్మం దాగుంది.. మీరు అలా తిడుతుంటే ఇంకా ఎక్కువగా చేస్తాడు కానీ తగ్గించడు.. ఇక్కడ మీరు చేయాల్సిన పని వాడి స్నేహితులని, వాడి చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులని మార్చండి. తనకు మానసికంగా దగ్గరయ్యి తనలో మనోవికాసాన్ని నింపాలి.. క్రమ క్రమంగా తనలో తప్పకుండా మార్పు వస్తుంది.. వచ్చితీరుతుంది.

అలాగే పిల్లలకి ప్రతి విషయాన్నీ వివరించి చెప్పండి.. చీటికి మాటికి విసుక్కుంటే భయపడి అసలు అడగాల్సినవి అడగటం, చెప్పాల్సినవి కూడా చెప్పకుండా మానేస్తారు.. అలాగే చదువు, చదువు అని తెగ రుద్దేస్తున్నారు.. ప్రతి పిల్లాడికి (మనిషికి) ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది. అసలు ప్రతీ మనిషి అద్బుత సృష్టే.. అదేమిటో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయండి.. చదవొద్దు, చదివించొద్దు అని చెప్పట్లేదు.. ఎంతవరకు అవసరమో అంతవరకు చదివించండి చాలు ... ఇది స్పీడ్ యుగం, చదవకపోతే వెనకపడిపోతాడు అనేది మీ తెలివితక్కువతనం.. మీ మూర్ఖత్వం... 

ఎంతోమంది ఎన్నో కనిపెట్టారు.. వాళ్ళందరూ MBA, MCA, Degree, PG ఏమి చదవలేదు.. ఎంత అవసరమో అంత అవసరమైన మేర మాత్రమే చదివారు ఆ విజ్ఞానంతో అద్బుతాలు సాదించారు.. ఎవరో ఏదో చేశారని వాళ్ళని చూసి మన పిల్లల్ని, వాళ్ళ జీవితాలని నాశనం చేయకండి..!! 90 శాతం అధికమైన ఒత్తిడివల్లె మన ఆరోగ్యాలు అనారోగ్యపాలౌతున్నాయని మీకు తెలుసా.. ?? ఎలాంటి సమస్య అయినా సరే ఇగోలు వదిలి పిల్లలు, పెద్దలు మనస్పూర్తిగా కలిసి కూర్చుని మాట్లాడుకుంటే పరిష్కారం అవుతుందని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.. కావాలంటే ఓ సారి ప్రయత్నించండి.. ఒకరికొకరు మనస్పూర్తిగా మాట్లాడక పోవడం వల్లే సమస్య పుడుతుంది.. మధ్య వర్తుల సలహాలు, సహకారాలు అవసరం లేదు.. మీ వారికోసం ఏం కాస్త తగ్గించుకోలేరా .. ఇక్కడ తగ్గించుకుంటే మీ జీవితం, మీ పిల్లల భవిష్యత్తు రెండూ బాగుంటాయి...!!
రేపు మాట్లాడుదాం లే అని అనుకుంటే అలాంటి రోజులు గడిచిపోతూనే ఉంటాయి.. 
ఇప్పుడే మాట్లాడండి..!!
రేపటితరానికి ఓ భరోసా, మేమున్నామనే ధైర్యం వారికి మీరు ఇవ్వండి..!!
ఆత్మహత్య మహా పాపం .. 
దాన్ని ఆపే భాద్యత మన అందరిదీ ..
అర్ధం చేసుకుంటారని ఆశిస్తూ.. 

స్వస్తి.. __/\__

Written by : Bobby Nani

Friday, June 29, 2018

ఓ గులాబీ కుసుమమా, ఎంత అదృష్టమే నీది... !!



ఓ గులాబీ కుసుమమా .. 
ఎంత అదృష్టమే నీది... 
నీ జీవితకాలం కొన్ని గంటలే .....అయినప్పటికీ.. 
ఎంత మందిని ఆకట్టుకుంటావో, 
ఎంత మందిచే అభిమానింపబడతావో, 
వేకువన వికసించి అస్తమయానికి రాలిపోయే 
క్షణమున కూడా నిండుగా నవ్వుతూ కనువిందు చేస్తావు.. 
కోమలాంగుల కొప్పుల్లలో సొగసుగత్తెలా కూర్చుంటావు .. 
తొలిరేయి తనువుల తమకములలో నలిగి నిట్టూర్పులూదుతావు.. 
చిట్ట చివరి మానుష యాత్రకు ఆఖరి ప్రయాణమై ఓ ఓదార్పువౌతావు .. 
శుభ, అశుభ కార్యాలలో మానసిక సంజీవనివౌతావు.. 
భగవంతుని పాదాల చెంత ఆనంద పారవశ్యమౌతావు.. 
నీలా ఒక్క రోజు కాదు.. 
ఓ ఘడియ బ్రతికినా చాలునే..!!

Written by : Bobby Nani

చూపు పారేసుకున్నాను..



చూపు పారేసుకున్నాను.. 
ఆమెను చూచినది మొదలు.. !! 

వినీలాకాశంలో విలక్షణమైన సౌందర్యం ఆమెది.. 
అసంఖ్యాక నక్షత్ర మండలంలో రెప్పలార్పలేని రూపం తనది.. 
సూర్య చంద్రుల్లా ప్రతీక్షణం వెలిగే ఆ నయనాలు, 
సంపెంగ వంటి ఆ సన్నని నాశికాగ్రహం, 
నల్లని ఆకాశంలోని ఓ తారను తెంచి పెట్టుకున్న ముక్కు పుట, 
గులాబీ రెక్కల్లా మృదుమధురమైన ఆ యెర్రెర్రని అధరములు, 
నవనీతపు ముద్దల్లా సుతిమెత్తని చెక్కిలి 
పసిడి ఛాయవంటి యవ్వన కాంతిమయ దేహం. 
శంఖం లాంటి మెడ 
వెండి తీగలా వున్న సన్నని నడుము. 
ఆమె స్వరంలో ఉషస్సు, 
ఆమె చూపుల్లో యశస్సు, 
కళ్ళతోనే సంభాషించే సమ్మోహనం తనది..!! 

ఆమె ఎదురు పడిన ప్రతీసారి 
మౌనం మాటలకందని అనుభూతిగా మారిపోతుంది.. 
పరిమళాలు వాయువులతో మాలలల్లుకుంటూ వెళ్తుంటాయి.. 
సూర్యోదయం లా విరిసే ఆమె మోముకు 
ప్రాతఃకాల కుసుమములు వికసిస్తుంటాయి.. 
లేతాకు మీది వర్షపు చినుకులా, 
కొమ్మనించి సున్నితంగా వేలాడే పిందెలా 
నడుస్తూ నాట్యమాడే మయూరి విప్పిన వేయికళ్ళ 
ఉద్యానవనంలా నా కళ్ళు ఆమెను చూడగానే మంత్రించి పోతాయి.. 
మొదట రాలిన వర్షపు చినుకు సూటిగా ఆమె నుదుటిపై సంతకం పెడుతుంది.. 
ఆమె చేతి స్పర్శకు నూతన పత్రం కొమ్మ కొమ్మకూ చిగురిస్తుంది .. 
తన ప్రతీ సౌందర్యమూ పదమై, పద్యమై , అనుభవమై 
భవిష్యదాకాశమై గుండె గులాబి పువ్వై ప్రకృతి చిల్కరించే మంచు బిందువులై 
ప్రతీ హృదిలో ఓ పుల్కరింపై నిర్మల అంతరంగంపై ఉప్పొంగి పొరలే సముద్ర కెరటమై 
కాలం కాచి వడపోసే తెనేటి విందై పల్లవిస్తూ ప్రవహిస్తోంది..!! 

Written by : Bobby Nani

Tuesday, June 26, 2018

కవిత్వం వేదననుంచి పుట్టిందని అంటారు.. అది నిజమో కాదో నాకు తెలియదు...



కవిత్వం వేదననుంచి పుట్టిందని అంటారు.. అది నిజమో కాదో నాకు తెలియదు... 

కానీ నా వరకు మాత్రం వేదన నుంచే పుట్టింది.. 

నేను మొదటిసారి కవిత రాసింది వేదనాభరితమైనదే .. అది కూడా శ్మశానంలో ఓ సమాధిపై కూర్చుని.. 

మీకు ఇది వినడానికి నమ్మశక్యం కాకుండా హాస్యాస్పదంగా కూడా ఉంటుంది.. కాని ఇదే నిజం.. 


అది 1998వ సంవత్సరం నా వయస్సు షుమారు పన్నెండేళ్ళు .. 

మా నాన్నమ్మగారి హటాన్మరణంతో మొదటిసారి శ్మశానాన్ని చూడాల్సి వచ్చింది.. 

అప్పటివరకు ఎంతో బాధ, దుఃఖంతో వున్న నాకు అక్కడకు వెళ్ళగానే చాలా తేలికగా అనిపించింది.. అక్కడంతా చూసేందుకు చాలా జుగుప్సాకరంగా ఉన్నా కూడా ఏదో తెలియని మధురానుభూతి ఎప్పటికైనా ఇదే మన శాశ్విత స్థావరం అని కాబోలేమో.. !! 


ముందురోజు మట్టి పనులు ముగించుకొని ప్రక్కరోజు పాలకొరకు, ఆత్మ శాంతి జరిపేందుకు, తులసి వృక్షం నాటేందుకై అక్కడకు రెండవ సారి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ఎవరి పనుల్లో వారు నిమగ్నమై ఉన్నారు.. నేనేమో అవన్నీ గమనిస్తూ కాస్త దూరంగా వచ్చి ఓ చింత చెట్టు కింద వున్న సమాధిపై కూర్చున్నాను.. ఏవేవో భావాలు చుట్టుముడుతున్నాయి.. బాధ ఎక్కువైపోతుంది.. భావాలను అక్షర రూపంగా రాస్తే ఎలా ఉంటుంది అనే ఆలోచన మొదలైంది. అనుకున్నదే ఆలస్యం గా జేబులోని రేనాల్డ్స్ బాల్ పెన్ను తీసుకున్నాను.. నా వద్ద పేపర్ లేదు.. అక్కడకు వచ్చిన కొందరు పెద్దవారిని అడిగి ఓ పేపర్ తీసుకున్నాను.. ఆలోచించకుండానే చక చకా రాసేసాను. పేపర్ నిండిపోయింది.. ఇది ఎలా జరిగిందో నాకు ఇప్పటికీ అర్ధం కాదు.. ఓ విద్యార్ధి 8 మార్కుల ప్రశ్న తప్పక వస్తుందని తెలిసి దాన్ని పదే పదే బట్టి పట్టి నేర్చుకుని వెళ్ళి ఎంత వేగంగా రాసేస్తాడో అదే వేగంతో నేను మొదటిసారే రాయగలగడం నాకే ఆశ్చర్యం కలిగింది.. భావాలను అక్షరరూపం దాల్చడం అదీ మొదటిసారి అంత వేగంగా వ్రాయడం అక్కడవున్న ఓ తెలుగు పండిట్ ను ఆశ్చర్యచికితుడను చేసింది.. వారు ఇచ్చిన స్ఫూర్తితోనే అక్షరాన్ని విడువక తోచిన ప్రతీ భావాన్ని, రాస్తూనే వచ్చాను... 

భావ కవిత్వానికి, వచనా కవిత్వానికి అధిక ప్రాధాన్యతను ఇస్తూ, 

ప్రణయాన్ని, వర్ణనను కూడా కలుపుకున్నాను.. 

ప్రబోధ కవితలను కూడా అప్పుడప్పుడు సంధిస్తూ, పద్య, గేయ రచనలను గావిస్తూ వచ్చాను.. దూషణా కవిత్వం, ఆశుర కవిత్వం మాత్రం గాడితప్పిన మండూకములపై ప్రయోగిస్తూ వచ్చాను.. సాహిత్యం పట్ల సాన్నిహిత్యంగా ఉంటూ, రాసిన ప్రతీ అక్షరానికి కృతజ్ఞత తెలుపుతూ, సంస్కృత, గ్రాంధిక పదజాలంపై కాస్త పట్టు సాధించి మనుగడ కోల్పోయిన, కోల్పోతున్న పదాలను అక్షరీకరిస్తూ నా ఈ ప్రస్థానాన్ని కొనసాగిస్తూ వస్తున్నాను.. 

వాడుక భాష అందరికీ విదితమే .. కాని రేపటి తరానికి మనుగడ కోల్పోయిన అక్షరాలు చాలా అవసరం..ఎందుకంటె అవి మన పితృ వాఖ్యాలు.. వాటిని మరవడం అంటే వారిని తృణీకరించడమే.. ఎప్పుడైనా మానవ మనుగడకు ముఖ్యమైనది అనుభవం (జరిగిన కాలం) మాత్రమే.. దాని ద్వారానే రేపటి భవిష్యత్తును మనం చూడొచ్చు.. అందుకని గడచిన కాలాన్ని ఎప్పటికీ నిర్లక్ష్యం చెయ్యకూడదు.. 

నేను నమ్మిన సిద్ధాంతాలు 

“తెలిసింది కాదు.. తెలుసుకొని రాయి” అది ఏదైనా సరే.. 

రాసే ఏ భావనలో అయినా సరే రచయితకు స్వేచ్చ ఉండాలి.. అది లేకుండా రాస్తే శవం తో సంసారం లా ఉంటుంది.. 

ఏదైనా సరే ఆస్వాదన చాలా ముఖ్యం .. ఆస్వాదన లేకుంటే మనిషికి మర మనిషికి తేడా ఉండదు.. 

అక్షరం అంటే అమ్మ.. అందుకని దానికి విలువ, గౌరవం ఖచ్చితంగా ఇవ్వాలి.. 

ఒకరి కొరకు, ఒకరి కోసమో ఇష్టాన్ని చంపుకొని రాయను, నాకు నచ్చితేనే రాస్తాను లేకుంటే ముక్కంటి మాట కూడా వినను.. ఇది రచయితకు ఉండాల్సిన ముఖ్య ఆభరణం.. 

ముఖ్యంగా ప్రశంసల కొరకు ఏది పడితే అది రాయడం ఇష్టం లేదు.. అలా రాస్తే అది వ్యర్ధమే అంటారు.. 

పత్రికలకు, ప్రకటనలకు పంపడం నచ్చదు.. ఏదైనా కవిత కాని కావ్యం కాని వాటంతటికి అవి ఎగిరి వెళ్లాలే కాని మనమేంటి దారం కట్టి ఎగరేసేది.. విమర్శను ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడే చేస్తాను.. ప్రశంస మాత్రం పదిమందిలో చేస్తాను.. ఇదే నాకు ఇష్టం... 

రాసిన వారికి మాత్రమే తెలిస్తే చాలదా తనని విమర్శించామని అందరికీ తెలియాల్సిన అవసరం లేదు.. 

ముక్కుతాడులేక బసవన్నలా చిందులేస్తున్న వారిని మాత్రం అందరిముందే ఎండకట్టడం ఇష్టం.. వారితో ముఖాముఖి సంభాషణ సాగించడం ఇష్టం.. 

సమయం లేక ఎన్నో కోల్పోవాల్సి వస్తుంది.. 

ఈ ముఖపుస్తకం వేదికగా నిలవడం చాలా సంతోషాన్ని కలిగిస్తోంది.. మహామహులను కలుసుకున్నాను.. వారి గౌరవ అభిమానాలను చోరగొన్నాను.. వారిచే సత్కరించబడ్డాను.. కొన్ని కొన్ని బిరుదులు కూడా స్వీకరించబడ్డాను.. కానీ ఏదో వెలితి ఆత్మసాక్షి అనుక్షణం ప్రశ్నిస్తూనే ఉంది.. నీవు నిజంగానే ఇంత అభిమానానికి అర్హుడవా అని ?? అందుకే విద్యార్ధిగానే ఉంటున్నా ఎప్పటికప్పుడు నేర్చుకుంటూనే వస్తున్నా.. ఆత్మీయులు ఎందరో ఈ ముఖపుస్తకం ద్వారా పరిచయం అయ్యారు.. వారిది ఎప్పటికీ నా హృదయంలో ఓ సముచిత స్థానమే.. 

ఇకపోతే కొందరు మిత్రులు ఎంత అద్బుతంగా వ్రాస్తున్నారో.. నిజంగానే వారిలా నేను వ్రాయలేనేమో.. ఆ అక్షర మాధుర్యం వారు తప్ప మరెవ్వరూ వ్రాయలేని విధంగా ఆకట్టుకుంటున్నారు.. చాలా సంతోషంగా ఉంది.. ఈ ముఖపుస్తకంలో తెలుగు వెలుగులను పంచుతోంది.. పూర్వవైభవం కనిపిస్తుంది.. రేపటి భవిష్యత్తుకు తెలుగు అంటే తెలియనిది కాదు తెలుగు అంటే తెలిసినది తల్లితో ఏర్పడ్డ అనుబంధం అది అని అవగతమౌతుందని నమ్మకం ఏర్పడింది.. 

అక్షరానికి వున్న శక్తి అంతా ఇంతా కాదు.. నాకు వారు ఎవరో కూడా తెలియదు పర్సనల్ గా చాలామంది సందేశాలు పంపారు.. మీరెందుకు రాయట్లేదు అని .. అందరికీ ముందు వెనుక అన్నట్లుగా ఈ పదిరోజులనుంచి తిరిగి రిప్లై ఇచ్చాను.. ఒక్కరు చదివితే చాలు అనుకుని మొదలు పెడతాను ఇందరు తెలియకుండానే చదువుతున్నారని తెలియలేదు.. మీ అభిమానానికి సర్వదా కృతజ్ఞుడను..__/\__ 

మీ కోసం తప్పకుండా వ్రాస్తూనే ఉంటాను.. 

ఈ ప్రస్థానాన్ని కొనసాగిస్తూనే ఉంటాను.. 


స్వస్తి ___/\___

Written by : Bobby Nani

Saturday, June 23, 2018

దేశమే గొప్పది మనుషులు కాదు.. !!


దేశమే గొప్పది మనుషులు కాదు.. !!
***************************

ఢిల్లీలో కాలుష్యం విపరీతంగా పెరిగిన కారణంగా దాదాపుగా 50,000 కంటే ఎక్కువ సంఖ్య గల భారీ ట్రక్కులను సిటీ ప్రక్కన నుంచి కాకుండా వేరే దారి మళ్ళించే ఏర్పాటుతోటి మన భారత ప్రధాని శ్రీ నరేంద్ర మోదీ గారు ఓ బృహత్కార్యానికి ప్రణాలిక వేశారు అదే “Eastern Peripheral Expressway” 



షుమారు 11,000 కోట్లు ఖర్చు చేసి ప్రపంచ అగ్ర దేశాలతో ఏమాత్రం తీసిపోకుండా, మన దేశంలోనే మొట్టమొదటి సారిగా ఎక్కడా లేనటువంటి అత్యాధునికమైన సౌకర్యాలతో 135 కిలోమీటర్ల మేర ఆరు లైన్ల “ఎక్స్ ప్రెస్ హైవే” నిర్మించేందుకు నవంబర్ నెల 2015 వ సంవత్సరములో ఈ తీర్మానం ప్రవేశ పెట్టారు.

తదుపరి ఫిబ్రవరి నెల 2016 వ సంవత్సరములో ఈ కార్యం ఆచరణ యోగ్యంగా మారి నిధులు సమకూరి పనులు జరగడం ప్రారంభమయ్యాయి.. తరువాత ఏప్రియల్ నెల 2017వ సంవత్సరములో దాదాపుగా అరవై శాతం పని పూర్తి కాబడి కాలుష్యం తో సతమతమౌతూన్న ఢిల్లీ ప్రజలకు ఊరట కలిగించే దిశగా మారింది... తదుపరి 2018వ సంవత్సరం ఏప్రిల్ 29 న ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ గారు ప్రారంభించడానికి ఏర్పాటు చేసారు. కాని కర్నాటకలో ఎన్నికల కారణంగా తాత్కాలికంగా ఆరోజు రద్దు కాబడినది.

మే నెల 2018వ సంవత్సరం 31 వ తేదీ లోపల ప్రారంభించాలని భారత జాతీయ రహదారుల అధికార సంస్థ (NHAI) కు మన భారతదేశ సుప్రీంకోర్టు ఆదేశించింది. చిట్ట చివరగా ఇన్నేళ్ళ ఢిల్లీ వాసుల కల 27 మే 2018న మన భారత ప్రధాని శ్రీ నరేంద్ర మోదీ గారి చేతులమీదగా “Eastern Peripheral Expressway” ను ఎట్టకేలకు ప్రారంభించడం జరిగింది.. ఈ రహదారి కుంద్లి , సోనిపట్ నుండి, హర్యాణాలోని ఉత్తర ప్రదేశ్ మరియు ఫరీదాబాద్ జిల్లాలో, బాగ్పత్ , ఘజియాబాద్ మరియు నోయిడా జిల్లాల గుండా వెళుతుంది. 

దేశం గర్వించదగ్గ విషయం ఇది.. 

ఈ రహదారిలో ప్రతీ దగ్గర సెన్సార్స్, ఎల్.ఇ.డీ స్, లేసర్స్, పౌంటైన్ ఇలా ఎన్నో అత్యాధునికమైన పరికరాలను అమర్చి రూపొందించారు.. కేవలం ప్రారంభించిన 20 రోజుల్లోనే మన భారతదేశ పౌరులు అక్కడ ఏర్పాటు చేసినటువంటి సోలార్ ప్యానెల్స్, లైట్స్, బ్యాటరీస్, ఆఖరికి పౌంటైన్లలో అమర్చిన టాప్ లను కూడా వదలకుండా పట్టుకెళ్ళి అమ్మేసుకున్నారు.. వీటి విలువ షుమారు వందల కోట్లు.. 

ప్రపంచ దేశాలు దిగ్బ్రాంతి చెంది గాండ్రించి ఉమ్ముతున్నాయి .. 

ఎందుకు మనదేశం అభివృద్ధి చెందకుండా ఇంకా చెందుతూనే ఉందో ఓ చెంపపెట్టు లాంటి ఉదాహరణ ఇది.. 

ప్రతీ భారతీయుడు సిగ్గుతో తలదించుకునే సంఘటన... 

మారాల్సింది దేశం కాదు.. మనం...!! 

స్వస్తి __/\__

Written by : Bobby Nani

Thursday, June 14, 2018

ఓ అందమైన సంధ్యా కాంత

నెల్లూరు లో పెన్నానది ఒడ్డున నిలబడి చూస్తే చాలా బాగుంటుంది.. ఎదురుగా మహోన్నతమైన శ్రీ తల్పగిరి రంగనాధస్వామి వారి కోవెల గోపుర ముఖద్వారము కనిపిస్తుంది.. వేకువన భానుని కిరణాల తాకిడికి ఆ నది బంగారు వర్ణం లా మారి మరింత శోభాయమానంగా కనులకు కనువిందుగావిస్తుంది.. మహా మహులకు సైతం ఆ దృశ్యం వర్ణింప శక్యము కాదు .. ఓ చిన్న భావన నన్నావరించిన ఆ సమయాన నా మునివేళ్ళ నుంచి రాలిన అక్షరాలే ఇవి.. :) 


ఓ అందమైన సంధ్యా కాంత 
నీలిగాజు పలకవోలె 
నిర్మల పెన్నా వాహిని 
ఆకసంపు టందాలను 
తనలో చూపిస్తూ 
అలుపెరుగక నాతో చెలిమి 
ముచ్చట లాడుచున్న సమయాన..!!


పై పైకొచ్చి వాలింది 
వగలాడి వర్షధరము 
చిటపట మను చిరు జల్లులతో 
అణువణువునా కురుస్తూ, 
తనువంతా తడిపి వేసింది..!!

చిరు జల్లుల తాకిడికి 
కట్టు వస్త్రాలు విడిచి 
నూతన వస్త్రాలు ధరించిన 
ఆమని కనుచూపుమేర 
ఆకుపచ్చని తివాచీలా మారి 
శోభాయమానమై నిలిచింది.. !!

వరిపైరుల ఊయల లూగి
విరుల పరిమళాలు మధురముగ గ్రోలి
మలయ మారుతాలు నేడు 
మా మధ్యన సవితి పోరై తచ్చాడుతున్నాయి..!!

పచ్చిక బయళ్ళు 
పచ్చ కంబళ్ళను పరచి 
వచ్చి వాలండని 
ముచ్చటగ పిలుచుచుండే ..!!
గున్నమావి చివురులు తిని 
కోయిల అరగక తెగ కూస్తున్నది 
మా ఏకాంతానికి 
తెర దించాలని..
తొంగి తొంగి చూస్తుంది 
నల్లని కళ్ళ నిశీధి 
తెలవారు ఎప్పుడు ముగిసిపోతుందా
వచ్చి వాలుదామా అని..!!

మదువులు పిండే తేనెటీగ 
వ్యధామయ జీవితాన్ని, 
మధురంగా మలుచుకోమంటున్నది 
అణువణువునా కొత్తదనం తొణికిసలాడే 
ఈ ఆమని నాలో నాంది గీతం పల్కుతూ ఒదిగిపోయింది..!! 

Written by : Bobby Nani

Thursday, June 7, 2018

రాలుతున్న చినుకు చెప్పే ఏకాంత కావ్యం..


రాలుతున్న చినుకు చెప్పే ఏకాంత కావ్యం..
*******************************


మట్టికీ, వర్షానికి వున్న అనుబంధం ఎంతో గొప్పది 
పురుడుపోసే మంత్రసాని వలె మట్టి మారగా... 
వాడిపోతున్న పచ్చదనానికి వన్నె తెచ్చే సంజీవనిలా 
వర్షం మారుతుంది.. !!


తల్లికి బిడ్డకు వున్న ఓ వారధిలా 
ఆకాశానికి నేలకు మధ్యన వర్షపు ధారలు… 
ధారులుగా వెండి జలధారగా 
కన్నులకు కనపడే ఓ అద్బుత దృశ్యమాలిక అది..!!


వర్షపు చినుకులు ఒక సమతా సూత్రం లా 
ఆకాశాన్ని, నేలను కలిపి కుట్టే 
నీటి దారాల కండెలా కళ్ళకు కనపడుతూ 
వర్షపు చినుకులు ఆకాశ గుండెను చింపుకుని 
నేల మీద నీటి దీపాలుగా జలజలమని 
రాలుతున్న ఆ కమనీయ దృశ్యాన్ని చూస్తే ఎవరైనా 
పసి హృదయంగా మారిపోవాల్సిందే..!!


పాయ పాయలుగా పారుతున్న నీటిపై 
ఒక్కసారిగా పడిన వర్షపుచినుకులతో ఏర్పడే 
నీటి బుడగలను ఊహించడం, 
వాటిని అక్షరీకరించడం 
కోవిదునికి కూడా అసాధ్యమే..!!


బీద, ధనిక, గుడిసెలపైన, 
భవంతులపైనా, 
సముద్రము మీద, 
బీడు భూమి మీద, 
చండాలుడి మీద, 
మహా జ్ఞాని మీద కూడా వర్షం ఒకేలా కురుస్తుంది...!!
ఇలాంటి సమాంతర వ్యవస్థ మనుషుల్లో 
ఎప్పుడు వస్తుందో అనే ఆలోచన 
ఈ వర్షాన్ని దర్శించిన ప్రతీ సారి 
నాలోలోన ఉదయిస్తూనే ఉంటుంది..!!


వర్షాన్ని ఈ వేడి తాపపు వేసవిలో 
ఆస్వాదించడం ఒక వరమనే చెప్పుకోవాలి.. 
మట్టి పరిమళాన్ని శ్వాసిస్తూ,
ఒకే గొడుగు క్రింద బసచేసి, 
గుండె బాసలు విప్పుకుంటున్న 
నేటి యువ జంటలకు రాయబారి ఈ వర్షం … !!


“చిటపట చినుకులు పడుతూవుంటే” 
అనే పాట దశబ్దలుగా రంజింపచేస్తూనే ఉన్నా
ప్రేమ జంటలు, 
నవీన దంపతులు ఒకే గొడుగును పంచుకోవడంలో 
కలిగే తడితనమూ, చలితనమూ మధ్య 
స్పర్శతో పుట్టే వెచ్చదనముకు రాయబారిగా 
ఈ వర్షం మారుతుండటం మాత్రం నేటికీ కొత్తేం కాదు.. 
అయినప్పటికీ, 
ఆ తన్మయత్వం, 
ఆ మధురం ఎప్పుడూ క్రొత్తే..
మనలో ఎవరో ఒకరు...ఎప్పుడో ఒకప్పుడు 
తప్పక అనుభవించిన ఓ చిరు జ్ఞాపకమే కదా..!!
ఏమంటారు ?? 

Written by : Bobby Nani

Monday, June 4, 2018

ఓ వాలుజడ ..!!



ఓ వాలుజడ 
ఎంత ధన్యురాలివే నీవు 
ఎన్ని భోగ భాగ్యాలే నీకు 
పడతుల సౌందర్య అభిలాషవు, 
ప్రణయానికి ప్రతిబంధకానివి,
పరిణేతల ప్రాణ సంకటవు,
అందుకే కదా 
ఇన్ని ఒయ్యారాలు పోతావు 
మల్లెల మెడను అంటి పెట్టుకొని
నదిలా వెన్నునంటి, 
బాహులతికలను ఆక్రమించి 
హృదయ గోపురములను ఆర్తిగా స్పృశించు..చూ, 
ఇరుకైన కలుశముల మధ్యన సౌఖ్యముగ నలుగుతూ, 
మొగ్గవంటి నాభి పై మోదుగ పువ్వారులై వికసించి 
అరటాకు నడుమును అర్ధ చంద్రాకార కౌగిళ్ళన బంధించి 
మధుర సైకత కటీరముల మధ్యన నిక్క నీల్గి 
నర్తించు కోమలాంగి పాదమ్ము లయబద్దపు 
సరిగమల గమకములకు కదలాడు 
నవీన భంగిమన్ కల్గు నీ 
జన్మ ఎంత ధన్యమైనదే..!!


ఓ వాలుజడ నిజంగానే 
ఎంత ధన్యురాలివే నీవు 
ఎన్ని భోగ భాగ్యాలే నీకు..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, May 31, 2018

నీ నడుమును చుట్టిన నా చేయి ..!!




నీ నడుమును చుట్టిన నా చేయి 
నా నడుమును చుట్టిన నీ చేయి 
లతలా పెనవేసుకొని నడిచి పోతున్నవి 
వైశాఖ పూర్ణిమ సముద్ర 
విశాల సైతకముల మీద..!! 

మన చేతి వ్రేళ్ళ కొసల నుండి 
సకల లోకాలు స్వరలహరులైపోయిన 
సజీవ స్వప్నంలో .. 
కదిలే మన చరణాల సవ్వడికి 
భాష్యం చెప్పింది 
నిద్దుర లేచిన నిశ్శబ్దం..!! 

ఊగిపోయే మన ఒడలి పడవలకు 
లంగరు వేసింది 
చిలిపి మలయ మారుతము..!! 

నీలో ఓ మౌనం 
నాలో ఓ మౌనం 
ఆవరించిన వేళా 

మనమధ్య లేచిన 
ఇసుక రేణువుల తెర 
సిగ్గున ముసిముసిగ నవ్వుకుంది..!! 

తెలుపలేని తన్మయత్వమును 
తెలుపలేక నీవు 
తెలుపబోక నేను 
ఎవరు నీవంటే ఎవరు నీవన్నట్లు 
ఎక్కుపెట్టాము కనుబొమ్మలను 
ఒకరిలో మరొకరిని చూచుకొని 
ఉలిక్కిపడి తెరుకున్నాం..!! 

ఒక మీన మిధునం 
ఒక తారకా శారికల జంట 
మన కంటి పాపల్లో కదలాడుతుంటే 
ఈ క్షణం మరణించినా పర్వాలేదు 
అన్నమాట రాలింది మన ఉల్లమువెంట..!!

Written by : Bobby Nani

Tuesday, May 29, 2018

సమాజంలో అందరి పరిస్థితి మారుతుంది.. మెరుగుపడుతుంది ఒక్కరిది తప్ప.. !!



సమాజంలో అందరి పరిస్థితి మారుతుంది.. మెరుగుపడుతుంది ఒక్కరిది తప్ప.. !!

ఈ మధ్యకాలంలో ఒక ఆర్టికల్ చదివాను. అందులో ఇలా రాసివుంది.. ఇద్దరు అన్నదమ్ములు అంట సీతన్న, వెంకన్న ఆస్తి అంతా ఇద్దరూ చెరిసగం చేసుకున్నారంట .. వారికి ఒక విధవ ఆడపడుచు వుంది అంతే కాదు వారు పంచుకున్న ఆస్తులు సమానంగా పోను ఒక ఎకరా పొలం మిగిలింది.. పొలం, మరియు విధవ ఆడపడుచు ఈ రెండిటిని కూడా ఇద్దరూ తీసుకోవాలి అనే నిర్ణయాన్ని నమోదు చేసి ఉంటాడు వారి తండ్రి.. పొలం కావాలని కొట్టు కుంటారేమో అని అందరూ అనుకున్నారు..కాని ఆశ్చర్యంగా వారు ఆమె కావాలని కొట్టుకున్నారు.. విషయం ఏంటి అంటే పొలం మీద పంట వస్తుంది.. ఆమెను ఇంటికి తీసుకువెళ్తే ఖర్చు తగ్గుతుంది.. ఆడమనిషి కాబట్టి బ్రతికినంతకాలం మా కుటుంబానికి చాకిరీ చేస్తుంది .. పైగా అట్లు పోసి అమ్మి రాబడి కూడా తెచ్చి ఇస్తుంది అని సమాధానం చెప్పారంట.. వారి దూర దృష్టికి నేను విస్తుపోయాను.. 

రక్షణ లేని ఆమెపై అందరికీ హక్కువుంటుంది.. అందరూ ఆమెను వాడుకోవాలని చూసేవాల్లే కాని ఆమె అభివృద్దిని కోరే వారే అరుదవుతారు.. ఆమె శ్రేయస్సు పై కాని, ఆమె ఇష్టాఇస్టాలపై గాని ఏ ఒక్కరికి శ్రద్ద వుండదు.. ఆఖరికి కన్న తల్లితండ్రులకు, రక్త సంబంధీకులకు కూడా భారం అవుతుంది ఈమె.. అత్త మామలు, అన్నదమ్ములు, వదినెలు ఆమెను వేరు పురుగుగా చూస్తారు.. బావలు, మరుదులు ఆమె వారసత్వాన్ని ఎలా భంగ పరుద్దామా అని ఆలోచిస్తారు.. చదువుకుందామా అంటే చదివించే నాధుడే వుండడు .. పోనీ పెళ్ళాడుదామా అంటే మళ్ళీ పెళ్ళా !!! అంటూ అసహ్యంగా చూస్తారు.. వయస్సు మళ్ళిన మగవారు సైతం కన్నెలనే కోరుతారు ..కాని భర్తృవిహీనలంటే అతి నీచంగా చూస్తారు.. వైధవ్యం ఆమె కోరుకున్న వరం కాదు అని అందరికీ తెలిసిన విషయమే కదా.. కావాలని తెచ్చుకున్న దోషం అంతకన్నా కాదు.. అది ఆమెపై అనుకోని ఆశనిఘాతంగా వచ్చిపడ్డ మహోపద్రవం ... 

ఈ సమాజంలో ఎన్నో మార్పులు వస్తున్నాయి.. మరెన్నో సమస్యలు తీరుతున్నాయి.. ఇంకెన్నో మరబోతున్నాయి.. కాని మారని సమస్య మన విధవరాండ్రదే ... వారి వేష భాషల్లో కొంచం మార్పు వచ్చినా జీవిత విధానంలో ఏ మార్పు రాకబోవటం శోచనీయం .. వారు ఇటు పుట్టింటి వారికి, అత్తింటి వారికి కూడా బరువే.. అది చాలక “తల చెడ్డ దానికి భోగభాగ్యాలెందుకు పడివుండక” అంటూ ఈసడిస్తుంది ఈ సమాజం.. “పూర్వ జన్మ పాప ఫలం వల్ల ఇలాంటి దశ వచ్చింది “ అంటారు తోటి స్త్రీలు.. “చేసుకున్నవారికి చేసుకున్నంత, అనుభవించక తప్పుతుందా ? ఏనాడో ఏ పచ్చని కాపురంలో నిప్పులు పోసి వుంటుంది అనుభవిస్తుంది మనమేం చేస్తాం “ అంటూ దెప్పిపొడుస్తారు తోబుట్టువులు.. “ నా పాప ఫలం” అంటాడు తండ్రి.. “ నా తలరాత వల్లనే దాన్ని కన్నాను కాని దాని అదృష్టాన్ని కనగలనా “ దానితో పాటు నేను అనుభవించక తప్పుతుందా అంటూ వాపోతుంది ఆమె తల్లి.. 

నెత్తిమీద గుడ్డ ఆ దేముడే తొలగించినప్పుడు, నుదుటి వ్రాత అలా రాసినప్పుడు అనుభవించక తప్పుతుందా.. ఇలా అందరికీ లోకువై, అందరిచేతా ఈసడింపబడుతూ ఎదారిలాంటి జీవితాన్ని సాగిస్తుంది ఆ అభాగ్యురాలు.. ఏ నేరం లేకుండా, ఏ తప్పూ చెయ్యకుండా శిక్ష అనుభవించేది ఎవరయ్యా అంటే విధావాడబడుచు అని రూఢీగా చెప్పవచ్చు.. అంతే కాదు ఒక చెంప జీవితంలో తీరని నష్టాన్ని పొంది బ్రతుకులో భారంతో గడుపుతున్న ఆమెపై జాలిలేక పోగా దయ, కరుణ చూపకపోగా దెప్పిపొడవటంలో న్యాయమేమిటో అర్ధం కావట్లేదు.. అందరికీ చాకిరీ చేస్తూ అందరికీ లోకువగా బ్రతకటమే ఆమె జీవిత ధ్యేయం, పరమావధి అవుతుంది.. 

ఇక పిల్లలున్న తల్లి, ఆస్తిలేని తల్లి, ఉద్యోగార్హత లేని తల్లి అయితే ఆమె కష్టాలు చెప్పలేనివిగా వుంటాయి.. ఇంటిపని, పిల్లల పని, వారి పోషణా భారం అనంతంగా వుంటుంది.. వారి చదువు, ఆరోగ్యం లాంటివి అనుక్షణం ఆమెను వేదిస్తూనే వుంటాయి.. అష్ట కస్టాలు పడి పెంచిన ఆ పిల్లలు పెద్దవారయ్యాక పెళ్లి అయ్యాక ఆమెకు ఇంత తిండీ, గుడ్డా కూడా ఇవ్వరు.. తండ్రి ఆస్తికి మాత్రం వారసులు అవుతారు.. 

“విడో” కాగానే ఆమె పరిస్థితులు తారుమారు అవుతాయి.. కొన్ని విధులు, బాధ్యతలు ఆమెకై కేటాయించబడతాయి .. ఎడురువస్తే “అపశకునం” అంటారు.. శుభకార్యాలలో పాల్గొనరాదు అంటారు.. తన బిడ్డ పెళ్లి కూడా తను దూరంగా వుండి చూడాలి.. ఇలా ఎన్నో ఎన్నెన్నో.. 

ఇవన్నీ మనసులో పెట్టుకొని వారికోసం ప్రభుత్వం స్పందించాలని కోరుకుంటూ వున్నాను.. స్త్రీలకు కేటాయించిన ఉద్యోగాల్లో వితంతువులకు యాభై శాతం కేటాయిస్తే బాగుండు.. అలాగే వృత్తి, విద్యల్లో వారికి ముందుగా అవకాశం కల్పించాలి.. వయోపరిమితిని అధిగమించి వారికి ప్రత్యేక సదుపాయాలు కలిగించాలి.. యువకులు, విద్యార్ధులు చైతన్య వంతులై అలాంటి వారికి వివాహం చేసేందుకు ముందుకు రావాలి.. తోటి స్త్రీలు వారిని ఉద్దరించడానికి తోడ్పడాలి.. అలా సర్వులూ వారికి చేయూత నిచ్చిన నాడే వారు స్వతంత్రులు కాగలరు.. 

ఎన్ని చేసినా, మరిన్ని చేసినా వితంతువులు సైతం తమ వ్యక్తిత్వాన్ని నిలుపుకుకోవడానికి సర్వవిధాలా ప్రయత్నించాలి.. ఆనాడే వారి సమస్యలు సమసి పోగలవు.. 

ఒక్కరి హృదిలో అయినా ఈ ఆలోచన వస్తే బాగుండు.. 

స్వస్తి __/\__ 

Written by : Bobby Nani

Friday, May 25, 2018

ప్రణయ ఘట్టం.. !!


ఓ కడవ శ్రేష్ఠమా ..!!
లోగడ నీవు కుమ్మరి చేతిన ఎన్నో 
గూటపు దెబ్బలు తినటమూ, 
ఎర్రెర్రని ఎండలో ఎండిపోవడమూ, 
బురద పాకంలో త్రొక్కిడి పడటమూ, 
కుమ్మరి ఆవంలోని మంటల్లో పడి మాడటమూ, 
అన్నియూ శ్లాఘనీయములే ..!!

ఆ తరువాతనే కదా !!
ఎన్నో రంగులతో సింగారించుకొని, 
ఈనాడు ఇంత అందమైన నా ప్రేమిక 
సుతిమెత్తని బాహులతికల మధ్యలో నల్గుతున్నావు.. !!

ఆమె స్తనపార్శ్వాలను ఒరుసుకుంటూ, 
నడుముల మధ్య ఒయ్యారాలు పోతూ,
ఉయ్యాలలూగుతున్నావు..!!
ఈ నాటి నీకు కల్గు సుఖాలైననూ
నాకు లేవనే మనస్తాపమునుంటిని..!! 

ఓ కలువ కన్నుల తరుణీ,
అసలే ఇది వర్షాకాలపు రాత్రి,
ఆకాశంలో మబ్బులు దట్టంగా ముసిరాయి..
అంతటా గాఢాంధకారం అలుముకుంది..
పగలంతా కడవ మోసిన ఆ కౌను కందిపోయివుంది..
మన సాంగత్యము జరిగి నేటికి మూడు దినములైనది..
మూతి విరుపులాపి ప్రణయ పరిష్వంగములందించ 
కనుసన్నలియ్యవే సఖీ..
లిప్తపాటున నవనీతము రాసుకొచ్చి అధర మర్దన గావిస్తాను.. !!

కాటుక కళ్ళన నర్మగర్భముగ ఆహ్వానము పలుకగా,
సరసజాక్షి రసరమ్య వీక్షణాలు శృంగార రసాభిషేకాలై, 
జవరాలి దేహపు క్షేత్రము.. గళ్ళు లేని వలపుల వాకిళ్ళై,
సరస, రసహృదయుడకు పుప్పొడుల పూల బాటలై, 
కన్నె ప్రాయములను అన్వేషించమని 
వలుపుగానికి సవాలు విసిరి 
విల్లులా నీల్గి, చతుర్విధ ముద్రలలో
చిగురుబోడిలా నిల్చుంది..
ఆమె కనులు మాట్లాడే కలువ భాషకు 
మధురములను అద్డుతూ అధర తాళపత్ర సంతకాలతో 
మొదలైనది వారి ప్రణయ ఘట్టం.. !! 

వణికే అధరములను మునిపంట నొక్కి,
కులికే గాండీవ నడుమును కరమునపట్టి, 
అర్ధ చంద్రాకార భంగిమలో, 
ఒక పాదమ్మును బాహువున మోపి, 
మరొ పాదమ్మును పుడమిన నిలిపి, 
బిగు కౌగిళ్ళ సంగమంలో ధ్వనించే 
ఘాటైన మూల్గుల తమకములో, 
జీరాడు కుచ్చిళ్ళు నేల రాలుతూ, 
పసిడి గుబ్బలను శంఖమున పట్టి పూరిస్తూ, 
మంచు గంధపు తనురసమును
నాలిక కొనలన మీటుతూ, 
తుమ్మెద గ్రుచ్చని పుష్పపథమున
వెచ్చని మేహనము ఒదుపున నాటి 
త-క … ది-మి, 
ది-మి … త-క 
తపనల వరసల శోభన రాతులలో 
సాగే శృంగారం, 
ఊగే సింగారమై
మౌనాల తీరాన, 
గారాలా మారాల పాన్పుపై 
సృష్టి రహస్యాలను ఛేదిస్తూ, 
వికసిత కుసుమాలమై ఒదిగిపోమా.. !!

Written by : Bobby Nani

Monday, May 21, 2018

అన్వేషణ..


అన్వేషణ
********

హిమం దాడితో పగిలిన 
యెర్రని పెదవుల లోపల 
ఇవుళ్ళు తొడిగే గడియ కోసం 
ఎదురుచూస్తున్నాను ..!!

కనపడ్డ ప్రతీవాని మీద 
మరువులకొద్ది దుమ్మెత్తిపోసి 
అందమైన పత్రపు వలువలు
అకారణంగా ఒలిచివేసి
శిశిరాత్ములను దెబ్బతీసే 
చిత్రమైన మనిషి కోసం 
ఎదురుచూస్తున్నాను ..!!

పలాశ పతాకను ధరించి 
విలాసంగా నడిచి వచ్చే 
విప్లవ కారునికోసం...
మందారం వలె నవ్వే 
సుందర హృదయుని కోసం... 
మల్లికవలె మాట్లాడే 
మానవ మిత్రుని కోసం 
గడచిన కొన్నేళ్ళనుంచి 
గవేషిస్తూన్నాను..!!

భాషా వాసన తెలియని, 
పరిశ్రమకు సాధ్యపడని,
శాస్ర్తీయ సంగీతం కాని, 
స్త్రీయ సంగీతం కోసం ..
స్వీయ సంకేంతం కోసం.. 
ఎదురుచూస్తున్నాను ..!!
తపాలావాని మసి ముద్రను 
తమాషాగా తప్పించుకొని 
తనదాకా నడిచివచ్చే 
అర్ధణా కార్డు కోసం.. 
దారి మధ్య వలలోపలి 
దానిమ్మ గింజలను జూచి 
నోరూరక గడ్డి విత్తులు 
ఆరగించే పక్షికోసం ..
మొదటి దివ్వెను వెలిగించి మరీ 
వెతుకుతున్నాను.. !!

నేత్రాలను కప్పివేయని 
నీలి ముంగురుల కోసం 
బోధి వృక్షాన్ని దాటిన 
పూర్వ తేజం కోసం 
కంఠంలో నిల్ప గలిగిన 
కాలకూట విషం కోసం 
ఆడవేషం వడ్డించని 
అమృతంలాంటి రసం కోసం 
ఆలోచనల ఆజ్యంతో 
యజ్ఞం చేస్తున్నాను.. !!

Written by : Bobby Nani

Wednesday, May 16, 2018

తెలుగు సాహిత్యం లో కవితా ధోరణులు ..



తెలుగు సాహిత్యం లో కవితా ధోరణులు 
****************************

నేడు అందరూ ముఖపుస్తకాన్ని వేదికగా చేసుకొని “కవిత్వాలు” వ్రాస్తున్నారు.. అందుకు చాలా సంతోషంగా ఉంది.. కానీ వ్రాసే ప్రతీ ఒక్కటీ “కవిత్వం” అంటున్నారు అందుకు చాలా విచారంగా కూడా ఉంది.. సామాజికావసరాలను తీరుస్తూ, సామాజికాభిరుచులకు అనుకూలంగా సామాజిక శ్రేయస్సును కాంక్షిస్తూ సమాజంలో పుట్టి పెరిగేదే సాహిత్యం అంటే... ఇటువంటి సాహిత్యం నన్నయ కాలం నాటికి అనగా క్రీ.శ. 11వ శతాబ్దం నాటికి స్థిరపడింది.. అప్పటినుంచి అది క్రమముగా వికాసాన్ని పొందుతూ, చిన్నయ దాకా ఒకే మూసలో అవిచ్ఛిన్నంగా, విశృంఖలంగా సాగింది.. దాదాపు తొమ్మిది శతాబ్దాలలో అవిరళంగా, విస్తృతంగా వ్యాపించిన ఈ తెలుగు సాహిత్యమంతా స్వరూపంలో కొద్ది పాటి వైవిధ్యాన్ని పొందినా, స్వభావంలో మాత్రం ఎలాంటి మార్పులకు లోనుకాకుండా కొనసాగుతూ వచ్చింది... నన్నయ నుంచి చిన్నయ దాకా సాగిన ఈ కవిత్వాన్నే ప్రాచీన కవిత్వంగా, సంప్రదాయ కవిత్వంగా సాహితీకారులు పిలిచారు.. 

సంప్రదాయ కవిత్వం..

నన్నయ నుంచి చిన్నయ దాకా పరంపరంగా సంక్రమించిన కవిత్వాన్నే సంప్రదాయ కవిత్వం అంటారు.. దీనినే ప్రాచీన కవిత్వం అని కూడా అంటారు.. ఇందులో ముఖ్యంగా వీర, శృంగార రసాలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, అష్టాదశ వర్ణనలను కలిగి ఉండటం, ప్రకృష్టమైన రచనలతో సాగడం, వ్యాకరణ బద్దంగా నడవడం, ఛందో నియమాన్ని పాటించడం, అలంకారాలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, పురాణ, ఇతిహాస, కావ్య, ప్రబంధాది మార్గాలలో నడవడం, ఈ లక్షణాలన్నీ సంప్రదాయ కవిత్వ ముఖ్య ఉద్దేశాలు.. 

భావ కవిత్వం.. 

ఇది ఓ లిరిక్ లా ఉంటుంది.. దీనిని గీత కవిత్వమని, అభినవ కవిత్వమని, నవ్య కవిత్వమని అనేకమంది అనేక పేర్లను సూచించినా గాడిచర్ల హరి సర్వోత్తమరావు గారు సూచించిన “భావకవిత్వమనే” పేరుతోనే ఇది స్థిరపడింది.. కవి తన హృదయగత భావావేశాన్ని అతి స్పష్టంగా వ్యక్తీకరించడమే దీని ముఖ్య ఉద్దేశం.. ఇందులో ముఖ్యంగా.. వస్తువు, భావం, ఊహాతీతంగా వ్రాయడం, కల్పనకు ప్రాధాన్యమివ్వడం, ఏక భావాశ్రయంగా నడవడం, అలౌకికతను కలిగి ఉండటం, స్త్రీ ని తల్లిగా, చెల్లిగా, చెలిగా పూజించడం, అమలిన శృంగారానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, ప్రకృతిని ఆరాధించడం, వర్ణించడం మొదలగు లక్షణాలన్నీ భావకవిత్వ ముఖ్య అలంకారాలు..

అభ్యుదయ కవిత్వం 

ఆంగ్లంలో “Progress” అనే పదానికి సమానార్ధకంగా వాడబడుతున్న అభ్యుదయమనే పదానికి “మంగళం” “శుభం” అనే రూఢ్యర్ధాలతో పాటు పురోగమనం, ప్రగతి అనే అర్ధాలు కూడా ఉన్నాయి.. ఇలా అభ్యుదయ కవిత్వం ద్వారా ప్రజలను ఏకతాటిపై నిలబెట్టిన వారు శ్రీ శ్రీ గారు.. సమకాలిన జీవిత పరిస్థితులకు, రాజకీయ వాతావరణానికి, ఆర్ధిక సమస్యలకు, సమాజ సంఘర్షణలకు, నైతిక సందర్భాలకు, ఐహిక, ముష్మిక సిద్దాంతాలకు వైజ్ఞానిక విశేషాలకు అనుగుణంగా, అనుకూలంగా అవసరమైన అక్షరాలతో విలసిల్లాలని అభ్యుదయ కవిత్వాన్ని మరికొందరు ఆకాంక్షించారు .. ఇందులో ముఖ్యముగా సామాన్యునికి ప్రాధాన్యత, సామాజిక చైతన్యం పెంపొందించడం, గతాన్ని నిరసించడం, వాస్తవిక దృక్పథంతో నడవడం.. తదితర లక్షణాలు ఈ అభ్యుదయ కవిత్వానికి వున్న నియమాలు.. 

దిగంబర కవిత్వం 

దిక్కునే అంబరంగా కలిగిన కవిత్వాన్ని దిగంబర కవిత్వం అంటారు.. సమాజంలో కుళ్ళు, రుగ్మత, అలజడి మొదలగు వాటిని వున్నది ఉన్నట్లుగా అత్యంత సత్యంతో, సహజమైన ధోరణిలో వ్యక్తీకరించడం దీని ప్రత్యేకత.. మనిషి తన అవయవాలను కాపాడుకోవడానికి అంబరాలను ధరిస్తాడు.. కాని రహస్యంగా దాచుకోవాల్సినవి లేనప్పుడు అంబరాలతో కూడా అవసరం లేదనే సిద్ధాంతం పై ఆవిర్భవించినదే ఈ దిగంబర కవిత్వం.. “ ఈ ప్రాపంచిక అచ్చాదనల్ని చీల్చుకొని కొత్త రకాన్ని ఇంజెక్టు చెయ్యడానికి వస్తున్న దిగంబర కవుల గుండెల్లోంచి ధైర్యంగా, స్థైర్యంగా దూసుకొచ్చిన కేకలే దిగంబర కవిత” అని ఈ కవిత్వాన్ని గురించి దిగంబర కవులు స్పష్టం చేసారు.. ఇందులో ముఖ్యముగా సమాజంలో జరిగే పరిస్థితులను ఉన్నవి వున్నట్లు చిత్రించడం, కళకు కాకుండా విషయానికే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం.. వ్యక్తీకరణ అత్యంత సత్యంగా ఉండటం, ఎలాంటి అశ్లీలాన్ని అయినా దాచకుండా చిత్రీకరించడం.. విప్లవ పంథాలో నడవడం..పూర్తి స్వేచ్చగా వ్రాయడం.. అత్యంత సరళంగా ఉండటం.. స్పష్టతకు అత్యంత ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం.. వాస్తవికతను చూపడం.. ఇలాంటి లక్షణాలు ఇందులో ముఖ్యం.. 

విప్లవ కవిత్వం 

దెబ్బకు దెబ్బ, కత్తికి కత్తి అనే సిద్దాంతంతో సమాజంలో పేట్రేగిన ధనిక వర్గాలను సమూలంగా పెకలించాలనే ముఖ్య ఉద్దేశ్యంతో సమ సమాజ స్థాపన చెయ్యాలనే సదాశయంతో, ముఖా ముఖిగా పోరాడాలనే తత్వంతో, అట్టడుగు వర్గాలలో చైతన్యాన్ని రంగరించి వారిని విప్లవ యోధులుగా సిద్ద పరచాలనే ఆవేశంతో బహిర్గమించినదే ఈ విప్లవ కవిత్వం.. దీని ముఖ్య ఉద్దేశాలు మార్క్స్ వాదాన్ని ఆధారంగా గ్రహించడం, తాడితులను, పీడితులను మకుట ధారులుగా తయారుచెయ్యడం.. వీరోచిత కథనం చెయ్యడం, ఓర్పును, సహనాన్ని అసహ్యించుకోవడం, వర్గ చైతన్యాన్ని ఊపిరిగా గ్రహించడం, అవసరమైనప్పుడు మానవతా విలువలకు కూడా ప్రాధాన్యత ఇవ్వకపోవడం మొదలగునవి ఈ విప్లవ కవిత్వ ముఖ్య లక్షణాలు.. 

మినీ కవిత్వం 

నిఘూడమైన భావాన్ని కొద్ది పంక్తులలో పొదిగి, ఒక రసవత్కావ్యఖండికను చదివిన అనుభూతిని కలిగించడం మినీ కవిత లక్షణం.. వ్యర్ధ పదం ఒక్కటి లేకుండా చెప్పదలచిన భావం పూర్తి అయ్యాక గీతం పూర్తి అయిందా లేదా అని చూడక అక్కడే ఆపివెయ్య బడడం దీని తత్వం.. పద్యాలలో, గేయాలలో ఇది వస్తున్నప్పటికీ ముఖ్యంగా వచనంలోనే ఇది విశేష సార్ధకతను సంతరించుకుంటుంది.. దీని లక్షణాలు సంక్షిప్తతను, క్లుప్తతను, స్పష్టతను పాటించడం, భావ తీవ్రత కలిగి ఉండటం, అల్పాక్షర, అనల్పాక్షర రచనను పాటించడం, అనుభవ ప్రధానంగా సృజింపబడటం, అనుభూతికి అత్యంత ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం, రాసావేశాన్ని కలిగి ఉండటం, ఆనంద ప్రధానంగా ఉండటం, ముఖ్యంగా అతితక్కువ సమయంలో పఠించేందుకు వీలుగా ఉండటం.. ఈ లక్షణాలు మినీ కవిత్వ అలంకారాలు ..

గేయ కవిత్వం 

భావ కవిత్వంలో అంతర్వాహికగా, సూచనాప్రాయంగా గేయ కవిత్వం కనిపిస్తుంది.. మాత్రా, ఛందస్సుతో రాగ, తాళ యుక్తంగా, గానానుకూలంగా, సంగీత యోగ్యంగా, సంతరింపబడుతున్న కవిత్వమే గేయ కవిత్వం .. ఇప్పుడున్న సినిమా కవిత్వం అంతా ఈ గేయ కవిత్వంలోనే మిళితమై ఉంది.. 
ఇక ఇలా చెప్పుకుంటూ వెళ్తే వచనా కవిత్వమని, ఆశుర కవిత్వమని, మధుర కవిత్వమని చాలా ఉన్నాయి.. చతుర్విధ కవితలు అని కేవలం నాలుగు ముఖ్యమైనవి ఉన్నప్పటికీ వాటిలో భిన్నాలుగా ఎన్నో పుట్టుకొచ్చాయి.. ఇలా సాహిత్య పరంగా నేడు కవులు అని చెప్పుకునే వారు కొద్దిలో కొద్దిమందైనా రాస్తున్నారా.. ?? లోతైన భావాలను వ్రాస్తున్నారు.. కాని వాటికి సాహిత్యాన్ని జోడించి రాస్తే మరింత అందాన్ని సంతరించుకుంటుంది.. అని నా అభిప్రాయం.. 

ఇదంతా ఎందుకు అని అంటే ఒక్కో కవితకు ఒక్కో నియమ నిభందనలు ఉన్నాయి.. ఎలా పడితే అలా వ్రాసేది కవిత్వం కాదు కపితము అవుతుంది.. తెలియనివి నేర్చుకోవడంలో తప్పులేదు.. నేను వ్రాసేదే గొప్ప అదే నిఖార్సైనా కవిత్వం అనుకుంటే నువ్వు ఎప్పటికీ అధముడువే ..!! పత్రికలలో రాసే ప్రతోడు గొప్పవాడు కాదు.. అలా అని ప్రతీ వారు తక్కువ అని కాదు.. కొందరు అందులో కూడా చాలా బూతులు రాస్తున్నారు.. పత్రిక అంటే లక్షల మంది చదువుతారు అలాంటి వాటిల్లో వ్రాయాలంటే ఎంతటి వారికైనా చెయ్యి వణుకుతుంది .. చాలా సింపుల్ గా నియమాలు లేకుండా రాసేస్తున్నారు.. చదువరులు కూడా కనీస అవగాహన లేకపోవడమే ఇందుకు మూల కారణం .. అక్షరానికి సాహిత్యం చాలా ముఖ్యం సాహిత్యం లేకుంటే దేహానికి వస్త్రం లేకుండా వున్నట్లు ఉంటుంది.. 

ప్రతీ ఒక్కరికీ అర్ధం అవ్వాలనే ఇంత సమయాన్ని వెచ్చించి ఇదంతా వ్రాసాను.. 
వందమంది చదువుతారని కాదు.. ఒక్కరు ఆచరిస్తారని ఆశిస్తూ.. !!

స్వస్తి __/\__

Written by : Bobby Nani

Monday, May 14, 2018

ఓ ప్రశ్నార్ధక కవి..


నాటి కాలపు కవులను ఒక్కసారి పరిశీలిస్తే ఏ ఒక్కరూ వారి వారి అంతిమదశలో సుఖంగా జీవితం ముగించినట్లు లేదు.. ఏదో ఒక సమస్య.. కొందరు వేదనతో, ఇంకొందరు పేదరికంతో, మరికొందరు దుఃఖాలతో, ఇలా వారి వారి జీవితాలు ముగిసిపోయాయి.. కొన్ని దశాబ్దాలను ఏక చక్రాధిపతిగా విరాజితమైన కవులు చివరి దశలో చరమగీతాలాపనలతో స్వస్తి చెప్పారు... అలాంటి కవిని గూర్చి చిన్న అక్షర మాల.. 


చిరిగిపోయిన జేబుల్లో చేతులాడించుకుంటూ 
తిరుగుతా నేనొక్కన్నే 
నే కప్పుకున్న బొంతకు గుడ్డకన్నా కంతలే ఎక్కువ 
విచ్చుకున్న గగనం కింద కవిత్వానికి ఊడిగం చేసే బానిసన్నేను..!!
అక్షరము తప్ప మరేదీ రాదు.. !!

వెదజల్లుతా నెన్నో ఉజ్వల ప్రణయ స్వప్నాలు.. 
వున్న ఒక్క లాల్చీ మోకాళ్ళ మీద చిరిగిపోయింది.. 
ఆకాశంలో ఆశ్రయ చిహ్నంగా చంద్రబింబం విరిసింది. 
పట్టులా మెరుస్తున్న నక్షత్రాల హాసం 
బఠానీల్లా ప్రాసల్ని ఒలుస్తున్న స్వప్నజీవిపై కురిసింది.. !!

మైకం కల్పించే హిమకరణ చషకంలో నా నుదురు తడిసింది.. 
భాద్రపదరాత్రుల దారి ప్రక్కల ఒంటరినై కూర్చుని వున్నాను...
ముట్టడించినవి నన్ను ... నా వెర్రి నీడలు 
అక్షరాల కోసం నా వద్దనే వెతుకుతున్నట్లుగా.. 
చిరిగిపోయిన చెప్పుల్లో కాళ్ళు దూర్చుకుని
హృదయానికి ఒక పాదాన్ని వీణలా మలిచి
ఈ నిశీధమునకు జోలపాడుతూ, హత్తుకున్నాను 
రేపటి ఉషోదయానికి ఓ ప్రశ్నార్ధక కవినై ..!!

Written by : Bobby Nani