Saturday, September 22, 2018

పసిడిమనస్సులు


పసిడిమనస్సులు 
************


ఎత్తుగా, 
ఒత్తుగా, 
పెరిగిన పంటచేలలో..
గుంపులు గుంపులుగా పనిచేస్తున్న 
ఆడ కూలీల రంగు రంగుల చీరలు, రవికలు 
పాలపిట్టల్లా ఎగురుతున్నాయి..
రకరకాల పిట్టలు, పిచుకలు, 
పంట గింజలను నోట కరవాలని 
కూని రాగాలు తీస్తూ, 
పంట చేలను కోచే గాజుల గలగలలకు 
శ్రుతులు కలుపుతూ కొత్తరాగం వినిపిస్తున్నాయి
చుట్టూ గట్లపై పెరిగిన చెట్లు పూలతో, కాయలతో,
వంగి వంగి పంటకాలువతో ఊసులాడుతున్నాయి 
చెట్ల కొమ్మలకు కట్టిన ఊయలలోని పసిపిల్లలు 
ఎగిరే పక్షుల పాటలతో కేరింతలు కొడుతున్నారు 
శ్రమకు పట్టిన చెమట గుత్తులు చల్లగాలికి ఆరుతూ 
పంటచేల కొత్త వాసనలతో కలిసి 
నవీన పరిమళములు విరజిమ్ముతున్నాయి
వంకా, వాగు నిత్యం వారివెంటే కదులుతుంటాయి 
కష్టంతో సగం కడుపు నిండుతున్నా, 
మిగిలిన సగం విచ్చుకున్న పంటచేలు నింపుతున్నాయి 
సూర్య చంద్రులు నిత్యం వారి గుడిసెలు మీదగానే 
పయనించి మంచీ, చెడులను తెలుసుకుంటూ ఉంటారు 
సూలింతలకు రుచి చూపించే చింతా, మామిడి 
బాలింతకు పథ్యంగా నిలుస్తాయి 
వారి శ్రమకు పల్లవించిన ప్రకృతి 
పంటపొలమై వారివెంటే కదులుతుంది 
ఆడకూలీలని జీతం తక్కువిచ్చినా 
పనిలో బేధం చూపని పసిడిమనస్సు వారిది 
రేపటి పొద్దులో ఆ బేధం కరిగిపోతుందనే చిరు ఆశతో 
నిత్యం కాలిబాటలో వారు వేసే అడుగులకు 
పులకించిన నేల రాత్రి అయితే జీవన రాగం పాడుతూ వుంటుంది..!!

Written by : Bobby Nani

Friday, September 21, 2018

నిశీధిలో నిశ్శబ్దాన్ని అన్వేషిద్దాం.. !!



నీ 
ముఖసౌందర్యపు ప్రవాహంలో 
చలించే చేపలవంటి ఆ కన్నులలో 
కుడినేత్రము సూర్యుడై పగటికాలాన్ని,
ఎడమ నేత్రము చంద్రుడై రాతిరి నిశీధిని పూయిస్తూ, 
ఫాలనేత్రాగ్నితో ఉభయ సంధ్యలను ప్రసవించుచున్నవి
ఆ నేత్రములు విశాలములై, మంగళకరములై, 
కృపారధార కలిగిన మధురములై, అగాధములై 
కల పుణ్యక్షేత్ర విజయంతో శోభించుచున్నవి..!!

నీ శ్వాస, నిశ్వాసములకు 
ఆకర్షించబడిన తుమ్మెదలు 
పారిజాతమ్ములను వొదిలి 
సంభాషించే ఆ అధరములపై వాలి
అంగిలి మకరంధమును మధురముగ
గ్రోలుచున్నాయి..!!

నీ చేయి తాకితే ముళ్ళు పూలుగానూ,
అమావాస్య పున్నమి గానూ, 
పగిలిన పెదవులు చివుర్లుగానూ మారుతున్నాయి..
ఇంద్రనీలమణి వంటి నీలవర్ణము 
దర్భపోచ వన్నెవంటి పచ్చని దేహకాంతి ముందు
పచ్చ పసుపు నల్లబడి వెలవెలబోయింది.. !!

నీ బాల్యం ఎప్పుడు చేరిగిపోయిందో 
చుస్తున్నంతలోనే మొగ్గ పుష్పమైనట్లు 
వికసించి పరిమళించింది సుగంధాల పన్నీరు ప్రవాహమై..!!

బాల్యమేమో దేహాన్ని తిరస్కరిస్తుంది..
యవ్వనమేమో శరీరాన్ని ఊపిరాడక హత్తుకుంది..
నేత్రాలు కాంతిరాగాలను చూడటం నేర్చాయి,
అరమోడ్పున కన్ను మదిరాక్షి యౌవన పారవశ్యముతో 
కన్నులు మూతపడటం తన్మయత్వంతో చవిచూసింది 
కనుబొమ్మలు నలుపెక్కి దళసరి కావటం ప్రారంభించింది 
వక్షమందు రొమ్ములు ఎరుపెక్కి కొమ్ములు చూపడం మొదలయ్యాయి 
గుండ్రని నాభి, భగ భగ మండే హోమగుండం లా మారింది 
బ్రహ్మ ఆమె దేహాన్ని పసిడికాంతులతో చేస్తే 
యవ్వనం ఆ కాంతులకు గంధపు పూత పూసి మరింత 
సౌందర్యవతిగా మలిచింది..!! 

బలమైన భుజస్కంధాల పరిణేతుడు 
చొరకత్తుల చూపులతో, 
తన తనువంత అన్వేషించి
రహస్య శృంగార స్థావరాలను స్ప్రుశించుచూ 
ఒక కరమున నడుమును చుట్టి 
మరు కరమున కుచమును పట్టి 
శంఖపు మెడపై మధుర సంతకములతో
బరువెక్కిన మధువు అధరములను 
మునిపంటిన నొక్కుతూ,
నీలి ధాతువులను మునివేళ్ళన మీటుతూ, 
నీల్గిన మచ్చికలను పెదవుల మధ్యన నలుపుతూ, 
నాభి సరస్సున జిహ్వతో సలుపుతో, 
నాగులా ఎగిరెగిరి పడు నడుమును 
లతలా పెనవేసుకుంటూ.
ఆకాశంలో కోటి తారలు తళుక్కుమనేలా 
నీవూ, 
నేనూ ఏకమై 
నిశీధిలో నిశ్శబ్దాన్ని అన్వేషిద్దాం.. !!

Written by: Bobby Nani

Saturday, September 1, 2018

లలన..


లలన..
*******

ఈ సుదిన ఉదయాన 
నా సదన ఉద్యాన వనములో 
మెల్లని గమనముల 
ఒయ్యారముల చిలుకు 
సింధూర తిలకముల ముదిత 
హాసముల నెన్నెన్నో చూచితిని
సందేహము లేదు
ఆమె లలనే..!!

ఓ లలనా..!!
వెన్నెల వేళ 
తీయని ఏలపదాలూదు గాలిలో, 
గంధర్వుల గానకళా కౌసల్యము 
నీకోసమే నేర్చితిని..
వెన్నెలైతే వచ్చింది కానీ 
నీవే ముంగిట లేవు..!!

చైత్రములో “వసంతము” వై,
వైశాఖమున “అక్షయము” లా,
జ్యేష్ఠములో “ఏరువాకము” వై, 
ఆషాడమున “ఏకాశి ఎడబాటు” లా, 
శ్రావణంలో “వరలక్ష్మి” వై, 
భాద్రపదమున “చవితి చంద్రోదయం” లా,
ఆశ్వయుజములో “దుర్గ” వై, 
కార్తీకమున “దీపము” లా 
మార్గశీర్షములో “తులసీ దళము” వై,
పుష్యమున “సంగీత నాదము” లా,
మాఘములో “భగ భగల భోగిణి” వై, 
ఫాల్గుణమున “చలి కౌగిలి”లా, వచ్చి వెళుతుంటావు.. 
చేమంతి విరులు విదజల్లు అల్లుకొను రీతిన 
చంద్రికలు రాలిన పచ్చికలనేలపై పరుండిన
తళుకుజిలుగులుజేయు మిణుగురులవలె 
నీ పద్మపు పాదాలకు బంగారు మువ్వల్లా కనపడుతున్నాయి..!!

ఏమాటకామాటే కానీ 
అసలు ఏముంటావో, 
లేత మంచు బిందువుల ముసుగులో మల్లె మొగ్గ వలె,
నును లేత దుకూలముల జలతారు విరులవలె,
జల జలా రాలు వేవేల చేమంతి రెబ్బల వలె,
పాలకడలి కెరటాల తరకల వలె 
పూర్ణిమా చంద్రికా తరంగములు ఉప్పొంగి పారును 
నీ రూప లావణ్యముల సౌందర్య నాయనా వీక్షణములకు..!!

Written by: Bobby Nani

Friday, August 24, 2018

నల్లశాలువా


మహానగరాలలో యదేచ్చగా జరుగుతున్న కొన్ని పరిణామాలలో .. ఈ సిటీ బస్సుల స్వైర విహారం కూడా ఒకటి.. ప్రతీ ఏటా వేల ప్రాణాలు ఈ భారీ చక్రాల కింద నలిగిపోతున్నాయి.. నల్లని రోడ్లు నెత్తురోడుతున్నాయి.. మధ్యతరగతి వాడి వెన్నును విరుస్తూ, అవినీతి, లంచం అనే రెండూ పురుగులు రాజ్యమేలుతున్నాయి..ఆలోచించే నాధుడు, ఆచరించే మాధవుడు ఇద్దరూ కనుమరుగే.. !

కొన్ని రోజుల క్రితం కళ్ళముందు జరిగిన ఓ సంఘటన యధాతధంగా అక్షరాలుగా మలిచాను.. ఒక్కరైనా ఈ నిర్లక్ష్య ధోరణిని మారుస్తారేమోనని ..!!

నల్లశాలువా
*********

చలికి సూర్యుడికి కప్పిన ఎర్ర శాలువా 
తూర్పు సంధ్య తొలగించి మేల్కొలిపింది.. 
తను లేవకమునుపే నిద్రలేచి నడుస్తున్న 
లోకాన్ని చూచి 
జాలిపడ్డాడు సూర్యుడు 
విద్యుక్త కార్యానికి ఉద్యుక్తుడయ్యాడు 
దేశ సంపద అరవై కుటుంబాలకే హస్తగతమైనట్లు 
నగర వాసుల ప్రాణాలు 
సిటీ బస్సుల చక్రగతమై పరిభ్రమిస్తున్నాయి 
చక్రాలే కానీ బ్రేకుల్లేని బస్సుల మధ్య 
ప్రాణాలు ఇనప్పెట్టెలో దాచుకున్నా 
ఫలితం దక్కకుండా ఉంది..
భవిష్యత్తును బ్యాగులో దాచి 
మరణ మృదంగాల మధ్య 
అక్షరాభ్యాసం కోసం జనారణ్యంలో 
అడుగులు వేస్తున్న బాలుని బ్రతుకు 
అదుపుతప్పిన బండికింద 
అర్ధాంతరంగా ముగిసి
నల్లని తారురోడ్డు మందారంలా మారింది..!!

జన నియంత్రనే లక్ష్యమై రవాణాధికార్లు
నగరాన్ని నేరస్తులకు అంకితం చేసిన పోలీసు యంత్రాంగం 
తప్పొప్పుల పట్టికలో, 
ఒప్పుల కిరీటం తప్పులకు కట్టబెట్టి మెల్లిగా జారుకుంది..!!
మనఃక్లేశాన మరణించిన సూర్యుడిపై నల్లశాలువా కప్పి 
పడమటి సంధ్య గుక్కపెట్టి రోధిస్తూ ఉంది..
చనిపోయిన బాలుని శవం 
అంతిమ యాత్రకు బయలుదేరగా 
చిదిమేసిన బస్సు 
స్వైర విహారానికి కదిలి ఎదురైంది...!!

Written by : Bobby Nani

Wednesday, August 15, 2018

ఆమె సామాన్య స్త్రీ కాదు...



ప్రతీ స్త్రీ మూర్తిలోనూ ధర్మత్వం, దైవత్వం, మాతృత్వం, రసికత్వం, వ్యక్తిత్వం ఇలా ప్రతీ కోణంలోనూ ఆమె వికసిస్తూ ఉంటుంది.. ఆమె అంతరంగాన్ని చూడగలగాలే గాని తనని మించిన దైవం ఉండదనిపిస్తుంది .. అందుకే ఓ కవి ఇలా అన్నాడు బ్రతుకు ముల్లబాటలోన్ జతగా స్నేహితురాలవయితివి ....కన్నీళ్ళు తుడిచే వేళ తోడబుట్టిన చెల్లెవైతివి....వెనక ముందు రాలినప్పుడు వెన్నుతట్టిన బార్యవైతివి....పురిటి నొప్పుల బాధ తెలియని పురుష జాతికి తల్లివైతివి.. కష్టంలో ముందుండి.... సుఖంలో క్రిందుండి....విజయంలో వెనకుండి ....ఎల్లప్పుడు పక్కనుండేదే స్త్రీ... వారిని వర్ణించడం, సత్కరించడం తుదకు నమస్కరించడం కూడా మనకు తెలిసుండాలి అని విన్నవిస్తూ, ఈ చిరు సత్కారం..!!

ఆమె సామాన్య స్త్రీ కాదు
బ్రహ్మచే పంపబడిన ఒకానొక సౌందర్య శక్తి 
ఆమె మేను ఎర్రని లేత చిగురు కాంతి లా, 
చక్కగా వికసించిన మోదుగు పువ్వులా
ఎర్రనైన వంపుతిరిగిన ఆమె అధరములు 
కుంకుమ కాంతిని వర్షిస్తుంటాయి..!!

కుచముల మొదలు నాభి సరస్సు వరకు 
ఆమె నూగారులు నల్ల త్రాచు పిల్లలవలె, 
చలిచీమల బారుల వలె నాచుతీగలవలె 
అత్యంత రసికత్వాన్ని రంగరిస్తూ 
లోకోత్తర లావణ్యరూపిణిలా 
మధుకము వంటి నడకలతో, 
పూర్ణవికసిత బంగారు పద్మముల వంటి పాదాలతో, 
కోకిల స్వర మాధుర్యాన్ని అధిగమిస్తూ, 
ఒక్కింత గర్వమును, 
ఒక్కింత సరస రసమును 
కటీరములపై ఒలకబోస్తూ, 
తుమ్మెద వరుసల వంటి శిరోజాలను 
లయబద్దముగా నాట్యము గావిస్తూ 
నర్తించు ఆమె సొగసులు 
సాధువునికి సైతం మనఃపలకముపై 
చెరగని ముద్రను చిందించగలవు...!!

ఆమె నడుముకు చుట్టిన గంటల మొలనూలు, 
ఆ పాదాలకు అంటిన రత్న భూషణములు, 
ఆమె వక్షఃస్థలముపై ముక్తాహార విందములు, 
నాభిన వ్రేళ్ళాడు సౌందర్య ముత్యపు పుట,
పాదాలకు అంటిన అందియల హారములు, 
ఆమె నఖశిఖ పర్యతము మైనపు పూత పొదిగిన
కనకాంబరపు కాంతులను వేవేల వర్ణములు గావించినా 
తనివితీరదెందుకనో..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, August 9, 2018

ఓయ్ నిన్నే వింటున్నావా.. !!



నీ 
తలంపు తగిలితే చాలే 
ఓ తియ్యనైన అనుభూతి నా 
లోలోన దూరిపోతుంది. 
రోజూ చూచే నక్షత్రాలు 
ఈ రోజు మరింతగా మెరుస్తున్నాయి 
ఏనాడూ కనిపించని ప్రేమ చేపలు 
పడవ అడుగున తమకముతో ప్రేమించుకుంటున్నాయి 
పిల్లల ముఖాలపై దోబూచులాడే నిర్మలత్వం 
చూసిన ప్రతీ చోటా నాకు కనిపిస్తుంది.. 
ఆ రెండు జడలతో 
కళ్ళముందే తోరణాలు కట్టే నీ మందహాసము 
నా నరాల్లో ప్రాణాన్ని, 
నా కలంలో సిరాని నింపుతూ ఉంటుంది. 
నీ సమ్మోహన రూపం దర్శించిన ప్రతీ సారి 
హృదయం చమర్చి 
నా కళ్ళను కడుగుతూ ఉంటుంది.. !! 

నీ పాదాలకంటిన నూరు అందియలలో 
నేనో అందియనైనా కాకుంటినే 
నీ అడుగుల సరిగమలకు 
నే గమకములు పలికేందులకు. 
ఓయ్ 
జానపద సాహిత్యం లాంటి నిన్ను 
నా భావకవిత్వ సాహిత్యంతో ఏలుకోవాలని ఉంది.. 
అలంకారాల ముళ్ళు లేని 
వాస్తవ కుసుమం లాంటి నిన్ను 
నా స్వప్నాల గుండెల్లో తురుముకోవాలని ఉంది..!! 

నీ పెదాల మీద నేనో కళ్యాణ రాగమై 
నీ వక్ష వృక్షం పై నేనో విహంగమై 
కళలు కన్నులు విప్పిన ఆ కనుబొమ్మల మధ్యన 
కాంతి పుంజమై, అరుణారుణ తిలకమై, 
శాశ్వతముగా నిలవాలని ఉంది. 
ఓయ్ నిన్నే 
వింటున్నావా.. !!

Written by : Bobby Nani

Saturday, July 28, 2018

చల్లారిపోతున్న ప్రేమలు..




చల్లారిపోతున్న ప్రేమలు.. 
***************** 

మీరు మీ పిల్లలకోసమే జీవిస్తున్నానని అంటున్నారు.. 
వారికోసమే ఇంత కష్టపడుతున్నామని, వారికోసమే ఇదంతా చేస్తున్నామని అంటున్నారు.. 

నిజంగానే వారికోసమే మీరిదంతా చేస్తున్నారా.. ?? 
నిజంగానే వారు మీ భవిష్యత్తా ?? 
ఓసారి ఆత్మపరిశీలన చేసుకోండి.. 

ఉదయం పిల్లలు నిద్ర లేవకమునుపే ఉద్యోగానికి వెళ్లే తండ్రి .... రాత్రి వారు నిద్రపోయాక వస్తే వాళ్ళు ఎలా సంతోషంగా ఉంటారు ?? 

శుక్రవారంనాడు కలర్ డ్రెస్, శనివారంనాడు తెల్ల యూనిఫారం వెయ్యాలన్న సంగతి కూడా మర్చిపోయి ప్రతీరోజూ యూనిఫారంలో తమ తల్లి పంపుతుంటే ఎదుటి పిల్లలను చూస్తూ పసి మనసులు ఎంతటి గాయాలౌతున్నాయో ఊహించారా.. ?? 

దొరికిన ఒక్క ఆదివారాన్ని తండ్రి స్నేహితులతో బయట గడిపేస్తూ, 
తల్లేమో సీరియల్స్, మొబైల్ అంటూ వాటితోనే సంసారాలు నెట్టుకొస్తుంటే, 

ప్రేమ లేని వారి భవిష్యత్తు సమాజంలో ఇమడలేక, వారి బాధేంటో వారికే అర్ధం కాక, ఎవరికి చెప్పుకోవాలో తెలియక ఒంటరి జీవితానికి అలవాటుపడి, చెడు వ్యసనాలకు బానిసపడి మార్గదర్శి లేని జీవితాన్ని, భాద్యతారాహిత్యపు మనుగడను అలవరుచుకుని సమాజానికి ప్రమాదకారులుగా మారుతారు.. మారుతున్నారు.. 

బాగా చూసుకోవడం అంటే అన్నీ కొనిచ్చి పడెయ్యడం కాదు.. 
ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకుని ఓ ముద్ద తినిపించడం, ఏది మంచి, ఏది చెడు అని ప్రేమగా వారికి తెలియ చెప్పడం, 
వాళ్ళకు మీ దగ్గర ఏదైనా చెప్పే స్వేచ్చ కల్పించడం, వారితో కలిసి అల్లరి చెయ్యడం, 
వారిలో ప్రతిభను ప్రోత్సహించడం, అభినందించడం ... 
మానవ మనుగడకు అంతిమ దశలో ఉన్నామనడానికి ముఖ్య సంకేతం ఏంటో తెలుసా.. 
బంధాలు, బంధుత్వాల మధ్యన ప్రేమలు చల్లారిపోతాయి.. 
వావి వరుస మరిచిపోవడం, ఒకరికొకరు కొట్టుకు చావడం .. వాటిలో అన్నీ దాదాపుగా జరిగిపోతున్నాయి.. అంటే దాని అర్ధం మానవ మనుగడ త్వరలోనే తుడిచిపెట్టుకుపోతుందని.. 

రెప్పపాటు జీవితం మనది.. రాత్రి పడుకుంటే తెల్లవారున లేస్తామో లేదో తెలియని పరిస్థితి. 

ఉన్నంతలో మీ పిల్లలతో, మీ కుటుంబంతో గడపండి.. అవసరం మేరకు వస్తువులను వినియోగించండి.. మనుషులతో ఎక్కువ మాట్లాడండి.. మీ ఎదుటి మనిషితో మీరెంత మాట్లాడితే అంత ఎక్కువ కాలం బ్రతికేస్తారు.. ముఖ్యంగా మీ పిల్లలతో.. వారేంటో మీరు తెలుసుకోండి.. !!

Written by : Bobby.Nani

Friday, July 27, 2018

అభివర్ణించలేని లావణ్యము తనది..




వెన్నెల చీరగట్టి నెరవిచ్చిన రెల్లు తురాయి వెట్టి, మెల్లిన 
సన్నజాజి పువుటెత్తుల గ్రొమ్మడి చుట్టి, యేటివాల్ తిన్నెల 
నెచ్చెలుల్ వెదకి తీయగ, వెన్నెలవత్తు లాడుచున్, 
పున్నమిరేయి దోచు విరిబోణి విహంగిని మలచు ఓ 
చిత్రకర్ముడా వందనం, అభివందనముల్ __/\__ 

వెన్నెల వంటి చీరగట్టి, తురాయి, సన్నజాజి కలిపి అల్లినటువంటి మాలను గుత్తుగా చుట్టి, యేటి గట్టున అల్లరి ఆటలు ఆడుతున్న కోమలాంగులలో పున్నమి రేయిని దోచుకునే అందాల భరిణెను తన ఊహల్లో మన ఊహకందని విధంగా మలచిన ఈ చిత్రకారునికి ముందుగా శిరస్సు వంచి ధన్యవాదములు తెల్పుతూవున్నాను.. __/\__ 

అలానే అందరిలోనూ ప్రతిభ ఉందన్న విషయాన్ని గుర్తించి, అందరూ కలిసికట్టుగా ఉండాలన్న దృక్పధంతో ఓ చిరు ప్రయత్నంగా నా సోదరీ శ్రీమతి రూపసాహిత్య గారి అభీష్టము మేరకు నా ఈ చిరు కవితా మాల .. J 

ఏ పూర్వ శతాబ్దంలో 
ఏ రసోద్భవ సన్నివేశంలో 
జన్మించినదో ఈ ముదిత 
ఏ సరసుడూ, 
ఏ రసికుడూ, 
ఏ కవీ, 
తమ తమ అర్ధనిమేలిత నేత్రాలతో వీక్షించినా, 
తన్మయత్వ హృదయములతో పలికించినా, 
అభివర్ణించలేని లావణ్యము తనది..!! 

ఇంతకీ ఎవరీ జాణ?? 
మనుమసిద్ది దర్బారులో 
ఆమె నృత్య హేలా విలాసములు చూచి 
తిక్కన చిత్రించిన సై రంధ్రీ రూపాంతరమా ?? 
లేక 
కేతన దశ కుమారులతో, 
జూదములాడించిన 
శతాబ్దాల శృంగార మంజరీనా ?? 

ఎచ్చటినుంచి వచ్చిందీమె ?? 
ఉల్లాసరాశిలా, 
తొలకరిజల్లులా, 
దూరవన చంపక సౌరభమువలె వచ్చి నిల్చుంది..!! 

శ్రీనాథుడితోనో, 
అంతకన్నా ఉద్దండపండిత కవితలతోనో 
సరసాలాడిందా ఏమి...? 
అణువణువునా కవితా ధారలు 
సొగసున ఇంపుగా నింపుకుని ఉంది.. !! 

ఈమె విరహిణి కాదు, 
ముగ్దా కాదు, 
రమ్య అలంకారములతో నున్న 
వాసవసజ్జిక, 
ప్రౌఢ, 
శాస్త్రకోవిద, 
కళాచతుర్విధ..!! 

పాల్గుణ పౌర్ణమిలో, 
రంగని తిరునాళ్ళలో, 
నృత్య మంజీర గాథలా, 
సరసానికి సరసిజలా, 
ఏ మేఘ మేదుర శ్రావణ సంధ్యయందో 
పరీమళపులకింత చైత్ర నిశీథముననో 
జ్యోత్స్నా విహ్వాల శారద పూర్ణిమనో 
ఆనందాంతరంగిణియై ఆర్ధభరిత అక్షరములో 
ఇమిడి సౌష్టవ కీర్తి పతాకముపై 
లలితాంగిణిలా నవ్వుతూ నిల్చుంది 
నా హృదయ వేదికపై..!! 

ఎందులకో నా కవితా ముగ్ధను 
తట్టి లేపిందీ కిన్నెరకంఠి 
బహుశా ఆమెకు తోడునీడగా 
నా కవితా ఘురి ఉండగలదను 
నమ్మికతోనేమో..! 

ఇద్దరి చెలిమిని చూస్తూ 
ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకున్నాను.. 
ఇంతటి ఈమె రూపురేఖా లావణ్యమును 
కవితలోనైనా నాకు చిక్కిందని 
సంతుష్టి చెందాను.. !!
Written by : Bobby Nani

Wednesday, July 25, 2018

కక్షావైక్షకుడను నేను..



నేను ఒంటరినని ఎవరన్నారు.. ??

నా రెండు చేతులు చాచిన ప్రతీసారి 
ప్రేయసి పిల్లగాలై నా బాహులతికలను అల్లుకుపోతుంది... 
నే కాలు కదిపిన ప్రతీసారి 
పచ్చని పచ్చిక ఆర్తిగా నా పాదాలను స్పృశిస్తుంది .. 
నేను కళ్ళు మూసిన ప్రతీసారి 
చిరుగుటాకంచున వర్షపు చినుకు చిరు చెక్కిలిని ముద్దాడుతుంది... 
నే రెప్పలార్పిన ప్రతీసారి 
వెలుగు, చీకట్లు నను గిలిగింతలు పెడతాయి.. 
నే నవ్విన ప్రతీసారి 
నా చెక్కిలిపై సప్త వర్ణాలు ఇంద్రచాపమై పూస్తాయి .. !!

నా గళ మాధుర్యములలో సరిగమల గమకములు 
మువ్వలు కట్టుకొచ్చి నర్తిస్తాయి ..!
నే ఆస్వాదించే ప్రతీ అనుభూతిలో 
నా భావాలు పరికిణీలతో పరుగులు తీస్తాయి.. !
నే విడిచే ప్రతీ అక్షరములో 
నా ఊపిరి ఉదయిస్తూనే ఉంటుంది.. !

నేనా ఒంటరి ??

ఒక నేత్రమున అస్తమించి 
మరు నేత్రమున ప్రకాశించే 
కక్షావైక్షకుడను నేను..!! 

Written by : Bobby Nani

Friday, July 20, 2018

ప్రణయ మంత్రం..


ప్రణయ మంత్రం
***********


చెలియా..
నీ నఖశిఖ పర్యంతం 
నాకో సౌందర్య కళా పుస్తకం 
ఎన్నిమార్లు చదివిననూ
తనివితీరని చాపల్య కేంద్రము..!!

నవరస నాట్య భంగిమలలో
సుధా రసంబు చిందించు శిల్ప సుందరిలా, 
గానకళా రసమయ మనోహర సౌగంధి
అపురూప చిత్ర కళా ముగ్ధరూపిణిలా 
అసాధారణ హృదయ సౌందర్య కళారాజ్ఞిలా, 
చుక్కలనే వెక్కిరించు, ఆ 
చూపులు రువ్వే కళ్ళు ..!
వేయి వసంతాల రవళిని,
వ్యంజించే సుమధుర గళము..!
కలబోసిన నిన్ను అలా చూస్తూ 
కవితా మాలలు అల్లుతున్నాను.. !!

వసంతఋతువున ఘుమఘుమల పొంగు 
శశిరేఖ తళుకు బెళుకుల సొగసు, 
హిమాద్రి శిఖరాగ్రి నుండి జలజలా పారు 
గంగా సముత్తుంగ తరంగ విభ్రమ లావణ్య 
మలయమారుతా వీచికా శీతల సౌరభగంధి 
సుప్రభాత సముజ్జ్వల సూర్యకిరణ సౌందర్య స్వరూపిణీ 
ఏమని వర్ణించను, 
మరేమని కీర్తించను..!

చంద్రోదయ వేళ పాలసముద్రపు 
ఉత్తుంగ విన్యాస విభ్రమ వసంత 
పుష్పమాలికా సౌందర్య రసోద్బవ మాలికలా 
నను సమ్మోహన పరుస్తుంటావు
కటిక చీకట్లను సిగలో ముడిచి 
కలువ కన్నులు వెలిగిస్తావు..
మేను మీద స్వర్గాలను దాచిపెట్టి 
కొంటెనవ్వును కోమలివై విసురుతావు 
తడబడినట్లే అడుగులు వేస్తూ, 
వెన్న చిలుకు కవ్వములా నీ 
నడుమును కదిలిస్తూ, నడుస్తావు
కులుకుతావు, ఉలుకుతావు 
ఓపలేని నా చూపుల ఊహలెన్నో చిలుకుతావు
మౌనంతోనే నాకు ప్రణయ మంత్రం నేర్పుతావు 
ఓ చెలీ
నా మరణం ఎక్కడో లేదు
నీవు విడిచే ఒక్క కన్నీటి బొట్టులోనే ఉంది..!!

Written by: Bobby Nani

Friday, July 13, 2018

నీలో నేను, నాలో నువ్వు..


నీలో నేను, నాలో నువ్వు..
******************

తనని చూచిన మొదటి క్షణం 
నయనములు మతాబులై పూసిన వేళ
స్తబ్ధుగా నన్ను నేను మరిచిపోయాను 
యుగాల నిరీక్షణకేదో తెరపడినట్లుగా
అనిపించింది ఆ క్షణమున ..!!

ఓకింత ఆశ్చర్యం,
ఓకింత ఆనందం,
ప్రతిఫలంగా కళ్ళలో ఓ వెచ్చని కన్నీటి ధారలు 
టప టప మని రాలుతున్నాయి.. పాదాలపై..!!

మధుర అధరములు మూగబోయి
సప్తస్వరాలు హృదయాన్ని మీటుతున్నాయి 
సప్తవర్ణాలు చెక్కిలినంటుతున్నాయి 
ఇంద్రచాపమై వెలిగిపోతున్నది ఈ మోము.!
నవనీతమై కరిగిపోతున్నది నా ఉల్లము..!!

ఊపిరాడనంత దగ్గరగా తను, 
ఊపిరాగిపోయేంతగా దూరంగా నేను,
తను ముందుకు, 
నే వెనక్కు, 
కరములు జాచి, 
బాహువుల మధ్యన, 
లతలా నను చుట్టుకుపోయింది,
మల్లెలా అల్లుకుపోయింది..!!

శంఖంవంటి ఆ మెడ పై నూ నూగు మీసాలు
ముద్దు పెడుతుంటే మైసూరుపాకు తిన్నాక 
మిరపకాయ బజ్జి కొరికినట్లు ఏం బాగుందో .. 
మెడ వంపుల్లో సన్నగా శ్వాస ఊదుతుంటే 
వయ్యారాల పైరు పై పిల్లగాలి లా 
తనపై నేను..అధర తాళపత్రములపై, 
మధుర సంతకములు గావిస్తూ,
ముంజేతి వేళ్ళతో నాభీమండలమును మీటుతూ, 
పూర్ణవికసిత కుసుమములా తను,
మకరంధము గ్రోలు తుమ్మెదనై నేను,
ప్రాతఃకాలమునుంచి గోధూళి వేళవరకు 
నీలో నేను, నాలో నువ్వు..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, July 12, 2018

“రవి” కాంచని చోటు కూడా “కవి” కాంచును



“రవి” కాంచని చోటు కూడా “కవి” కాంచును అని ఊరికే అనలేదు పెద్దలు .. అంతే కాదు “కవి” మొండివాడు, చండశాసనుడు కూడానూ.. సమాజం బాగుపడాలన్నా, బ్రష్టు పట్టాలన్నా ఇతడిచేతుల్లోనే ఉంటుంది.. “రవి” “కవి” వచనం లోనూ, వాస్తవికతలోనూ ఇద్దరిదీ ఓ సముచిత పాత్ర.. అందుకే ఇద్దరినీ ఉద్దేశిస్తూ ఓ చిరు మినీ కవిత..! 


ప్రకృతిని పరిరక్షించేది రవి.. 
సమాజాన్ని సంస్కరించేది కవి.. 
ప్రకృతికి అనుకూలంగా మారుతుంది, 
రవి కిరణంలోని వెచ్చదనం. 
సమాజానికి అనుకూలంగా మారుతుంది, 
కవి కవనములోని చురుకుదనం..! 
రవి కిరణం, 
కవి కవనం, 
మానవాళికి మూలధనం..! 
కవి కలము కదలిన పెదవులు మెదలిన, 
చదువరుల ఎదల్లో వినేవారి వీనుల్లో, 
కవి పదధ్వని పరవళ్ళు ద్రొక్కుచూ, 
విందులు చేయుచూ విలయ తాండవం, 
ఆడినప్పుడే, 
మనసులోని మలినాలు నలిగిపోయి, 
మనిషిలోని మానవత్వం వెలికి వస్తుంది..!! 
తలచుకుంటే సత్కవి.. 
సాధ్యము కానిది లేదీభువి..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, July 5, 2018

ప్రణయము


ప్రణయము 
********

తెల్లవారుఝామున,
పడతి పాన్పు వీడి లేవఁబోతూ,
జారిన కోక ముడిని బిగించుచున్నది..!!

నెచ్చెలి నాభీ మండలము సరసి జోదర 
సోదరముగ మారి..
చూపు మరల్చక సమ్మోహనము
గావించుచున్నది..!!

తల కొప్పును చుట్టుటలో, 
బాహులతికలెత్తిన సమయమున 
కుచ సౌందర్యము పాల పొంగులా మారి 
అధర ఆహ్వానము మధురమున మొనర్చఁగ.. !!

జీరాడు కుచ్చిళ్ళను నాభిన దూర్చి
పమిట కొంగును నడుమున కూర్చి 
సుతిమెత్తని పాద పద్మములతో. 
పురివిప్పిన శ్వేత మధుకములా 
ఒయ్యారాలు చిలకరిస్తూ, 
కోనేటి గట్టున కొచ్చి
నలుగు స్నానార్ధమై కూర్చుంది..!!


గతరాత్రి జరిగిన ఏకాంత శృంగార
సమరమేదో తలంపుకొచ్చినట్టుంది, 
ఈ చిగురుబోడి వదనముపై 
తళుక్కుమని ఓ చిరునవ్వు 
చిలిపిగా మొలిచింది.
చిరునవ్వుతో కూడిన ఆమె మోము 
పసిడి పద్మములా మెరిసింది..!!

ఆదమరిచిన ఆమె భుజస్కందములపై 
బలమైన కరములు లతల్లా చుట్టుకుపోయాయి
ఆ స్పర్శను గమనించిన ఆమె 
తన పరిణేతయని తన్మయత్వము నొందినది.
అతని అధరములు ఆమె మెడపై 
మధుర నాట్యములాడుతున్నాయి.. 
అతడి మునివేళ్ళు నడుము 
నొక్కులను సరిచేస్తూ, 
ఆమెను రెండు కరములతో పాన్పుగ పైకెత్తి 
మరో సుదీర్ఘ సంగ్రామమునకు లోనికెళ్ళి గెడియపెట్టే..!!

Written by : Bobby Nani

Monday, July 2, 2018

ఆత్మహత్య మహా పాపం .. దాన్ని ఆపే భాద్యత మన అందరిదీ ..




సమస్యని చూస్తే పారిపోయేవారు నేటి కాలంలో బాగా ఎక్కువ అయ్యారు.. ఈ మధ్య కాలంలో అయితే మరీ ఎక్కువయ్యారు. చిన్న చిన్న సమస్యలను కూడా ఎదుర్కోలేక చనిపోవడానికి కూడా వెనకాడటంలేదు.
అసలు ఎందుకు ఇలా పిరికితనంగా మారిపోతున్నారు నేటి యువత ?

దీనికి ముఖ్య కారణం తల్లితండ్రులనే చెప్పాలి... !!

ఉదయం లేచింది మొదలు రాత్రి పడుకునే వరకు చదవు, లేదంటే ఆటలు, లేదంటే టి వి చూడటం, లేదా మొబైల్ పట్టుకొని సోషల్ నెట్వర్కింగ్ లలో కాలయాపన చేస్తున్న పిల్లలతో కొంతసేపు గడిపి వారి మానసిక పరిస్థితి ఎలా ఉందో తెలుసుకునే ప్రయత్నమే చేయడంలేదు. అసలు మనకి సంబంధించి కొన్ని గ్రంధాలు ఉన్నాయని పిల్లలకే కాదు కొందరి పెద్దలకి కూడా తెలియకపోవడం నిజంగా విచారించాల్సిన విషయం.
ఆ గ్రంధాలు చదవడం చదివించడం వల్ల జ్ఞానంతో పాటు జీవితాన్ని, అందులో ఎదురయ్యే సమస్యలని ఎలా ఎదుర్కొని నిలబడాలో తెలుస్తుంది. 

ఒక సమస్య వచ్చినప్పుడు ఎప్పుడైనా సమస్య మీద పోరాటం చేయకండి. లేనిపోని సమస్యలు వస్తాయి. ఆ సమస్య పునాదిని వెతకండి.. అసలు సమస్య ఎలా ప్రారంభం అయ్యిందో తెలిస్తే సమస్యని పూర్తిగా తొలగించవచ్చు. 

ఉదాహరణకి : మీకు ఒక మంచి స్నేహితుడు వున్నాడు అనుకోండి. అనుకోని పరిస్థితుల్లో వ్యసనాలకి లోనై పడిపోతున్నాడు. దీనికి మాములుగా ఎవరైనా చేసే పని స్నేహితుడిని మందలించడం. ఇక్కడే సూక్ష్మం దాగుంది.. మీరు అలా తిడుతుంటే ఇంకా ఎక్కువగా చేస్తాడు కానీ తగ్గించడు.. ఇక్కడ మీరు చేయాల్సిన పని వాడి స్నేహితులని, వాడి చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులని మార్చండి. తనకు మానసికంగా దగ్గరయ్యి తనలో మనోవికాసాన్ని నింపాలి.. క్రమ క్రమంగా తనలో తప్పకుండా మార్పు వస్తుంది.. వచ్చితీరుతుంది.

అలాగే పిల్లలకి ప్రతి విషయాన్నీ వివరించి చెప్పండి.. చీటికి మాటికి విసుక్కుంటే భయపడి అసలు అడగాల్సినవి అడగటం, చెప్పాల్సినవి కూడా చెప్పకుండా మానేస్తారు.. అలాగే చదువు, చదువు అని తెగ రుద్దేస్తున్నారు.. ప్రతి పిల్లాడికి (మనిషికి) ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది. అసలు ప్రతీ మనిషి అద్బుత సృష్టే.. అదేమిటో తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయండి.. చదవొద్దు, చదివించొద్దు అని చెప్పట్లేదు.. ఎంతవరకు అవసరమో అంతవరకు చదివించండి చాలు ... ఇది స్పీడ్ యుగం, చదవకపోతే వెనకపడిపోతాడు అనేది మీ తెలివితక్కువతనం.. మీ మూర్ఖత్వం... 

ఎంతోమంది ఎన్నో కనిపెట్టారు.. వాళ్ళందరూ MBA, MCA, Degree, PG ఏమి చదవలేదు.. ఎంత అవసరమో అంత అవసరమైన మేర మాత్రమే చదివారు ఆ విజ్ఞానంతో అద్బుతాలు సాదించారు.. ఎవరో ఏదో చేశారని వాళ్ళని చూసి మన పిల్లల్ని, వాళ్ళ జీవితాలని నాశనం చేయకండి..!! 90 శాతం అధికమైన ఒత్తిడివల్లె మన ఆరోగ్యాలు అనారోగ్యపాలౌతున్నాయని మీకు తెలుసా.. ?? ఎలాంటి సమస్య అయినా సరే ఇగోలు వదిలి పిల్లలు, పెద్దలు మనస్పూర్తిగా కలిసి కూర్చుని మాట్లాడుకుంటే పరిష్కారం అవుతుందని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.. కావాలంటే ఓ సారి ప్రయత్నించండి.. ఒకరికొకరు మనస్పూర్తిగా మాట్లాడక పోవడం వల్లే సమస్య పుడుతుంది.. మధ్య వర్తుల సలహాలు, సహకారాలు అవసరం లేదు.. మీ వారికోసం ఏం కాస్త తగ్గించుకోలేరా .. ఇక్కడ తగ్గించుకుంటే మీ జీవితం, మీ పిల్లల భవిష్యత్తు రెండూ బాగుంటాయి...!!
రేపు మాట్లాడుదాం లే అని అనుకుంటే అలాంటి రోజులు గడిచిపోతూనే ఉంటాయి.. 
ఇప్పుడే మాట్లాడండి..!!
రేపటితరానికి ఓ భరోసా, మేమున్నామనే ధైర్యం వారికి మీరు ఇవ్వండి..!!
ఆత్మహత్య మహా పాపం .. 
దాన్ని ఆపే భాద్యత మన అందరిదీ ..
అర్ధం చేసుకుంటారని ఆశిస్తూ.. 

స్వస్తి.. __/\__

Written by : Bobby Nani

Friday, June 29, 2018

ఓ గులాబీ కుసుమమా, ఎంత అదృష్టమే నీది... !!



ఓ గులాబీ కుసుమమా .. 
ఎంత అదృష్టమే నీది... 
నీ జీవితకాలం కొన్ని గంటలే .....అయినప్పటికీ.. 
ఎంత మందిని ఆకట్టుకుంటావో, 
ఎంత మందిచే అభిమానింపబడతావో, 
వేకువన వికసించి అస్తమయానికి రాలిపోయే 
క్షణమున కూడా నిండుగా నవ్వుతూ కనువిందు చేస్తావు.. 
కోమలాంగుల కొప్పుల్లలో సొగసుగత్తెలా కూర్చుంటావు .. 
తొలిరేయి తనువుల తమకములలో నలిగి నిట్టూర్పులూదుతావు.. 
చిట్ట చివరి మానుష యాత్రకు ఆఖరి ప్రయాణమై ఓ ఓదార్పువౌతావు .. 
శుభ, అశుభ కార్యాలలో మానసిక సంజీవనివౌతావు.. 
భగవంతుని పాదాల చెంత ఆనంద పారవశ్యమౌతావు.. 
నీలా ఒక్క రోజు కాదు.. 
ఓ ఘడియ బ్రతికినా చాలునే..!!

Written by : Bobby Nani

చూపు పారేసుకున్నాను..



చూపు పారేసుకున్నాను.. 
ఆమెను చూచినది మొదలు.. !! 

వినీలాకాశంలో విలక్షణమైన సౌందర్యం ఆమెది.. 
అసంఖ్యాక నక్షత్ర మండలంలో రెప్పలార్పలేని రూపం తనది.. 
సూర్య చంద్రుల్లా ప్రతీక్షణం వెలిగే ఆ నయనాలు, 
సంపెంగ వంటి ఆ సన్నని నాశికాగ్రహం, 
నల్లని ఆకాశంలోని ఓ తారను తెంచి పెట్టుకున్న ముక్కు పుట, 
గులాబీ రెక్కల్లా మృదుమధురమైన ఆ యెర్రెర్రని అధరములు, 
నవనీతపు ముద్దల్లా సుతిమెత్తని చెక్కిలి 
పసిడి ఛాయవంటి యవ్వన కాంతిమయ దేహం. 
శంఖం లాంటి మెడ 
వెండి తీగలా వున్న సన్నని నడుము. 
ఆమె స్వరంలో ఉషస్సు, 
ఆమె చూపుల్లో యశస్సు, 
కళ్ళతోనే సంభాషించే సమ్మోహనం తనది..!! 

ఆమె ఎదురు పడిన ప్రతీసారి 
మౌనం మాటలకందని అనుభూతిగా మారిపోతుంది.. 
పరిమళాలు వాయువులతో మాలలల్లుకుంటూ వెళ్తుంటాయి.. 
సూర్యోదయం లా విరిసే ఆమె మోముకు 
ప్రాతఃకాల కుసుమములు వికసిస్తుంటాయి.. 
లేతాకు మీది వర్షపు చినుకులా, 
కొమ్మనించి సున్నితంగా వేలాడే పిందెలా 
నడుస్తూ నాట్యమాడే మయూరి విప్పిన వేయికళ్ళ 
ఉద్యానవనంలా నా కళ్ళు ఆమెను చూడగానే మంత్రించి పోతాయి.. 
మొదట రాలిన వర్షపు చినుకు సూటిగా ఆమె నుదుటిపై సంతకం పెడుతుంది.. 
ఆమె చేతి స్పర్శకు నూతన పత్రం కొమ్మ కొమ్మకూ చిగురిస్తుంది .. 
తన ప్రతీ సౌందర్యమూ పదమై, పద్యమై , అనుభవమై 
భవిష్యదాకాశమై గుండె గులాబి పువ్వై ప్రకృతి చిల్కరించే మంచు బిందువులై 
ప్రతీ హృదిలో ఓ పుల్కరింపై నిర్మల అంతరంగంపై ఉప్పొంగి పొరలే సముద్ర కెరటమై 
కాలం కాచి వడపోసే తెనేటి విందై పల్లవిస్తూ ప్రవహిస్తోంది..!! 

Written by : Bobby Nani

Tuesday, June 26, 2018

కవిత్వం వేదననుంచి పుట్టిందని అంటారు.. అది నిజమో కాదో నాకు తెలియదు...



కవిత్వం వేదననుంచి పుట్టిందని అంటారు.. అది నిజమో కాదో నాకు తెలియదు... 

కానీ నా వరకు మాత్రం వేదన నుంచే పుట్టింది.. 

నేను మొదటిసారి కవిత రాసింది వేదనాభరితమైనదే .. అది కూడా శ్మశానంలో ఓ సమాధిపై కూర్చుని.. 

మీకు ఇది వినడానికి నమ్మశక్యం కాకుండా హాస్యాస్పదంగా కూడా ఉంటుంది.. కాని ఇదే నిజం.. 


అది 1998వ సంవత్సరం నా వయస్సు షుమారు పన్నెండేళ్ళు .. 

మా నాన్నమ్మగారి హటాన్మరణంతో మొదటిసారి శ్మశానాన్ని చూడాల్సి వచ్చింది.. 

అప్పటివరకు ఎంతో బాధ, దుఃఖంతో వున్న నాకు అక్కడకు వెళ్ళగానే చాలా తేలికగా అనిపించింది.. అక్కడంతా చూసేందుకు చాలా జుగుప్సాకరంగా ఉన్నా కూడా ఏదో తెలియని మధురానుభూతి ఎప్పటికైనా ఇదే మన శాశ్విత స్థావరం అని కాబోలేమో.. !! 


ముందురోజు మట్టి పనులు ముగించుకొని ప్రక్కరోజు పాలకొరకు, ఆత్మ శాంతి జరిపేందుకు, తులసి వృక్షం నాటేందుకై అక్కడకు రెండవ సారి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. ఎవరి పనుల్లో వారు నిమగ్నమై ఉన్నారు.. నేనేమో అవన్నీ గమనిస్తూ కాస్త దూరంగా వచ్చి ఓ చింత చెట్టు కింద వున్న సమాధిపై కూర్చున్నాను.. ఏవేవో భావాలు చుట్టుముడుతున్నాయి.. బాధ ఎక్కువైపోతుంది.. భావాలను అక్షర రూపంగా రాస్తే ఎలా ఉంటుంది అనే ఆలోచన మొదలైంది. అనుకున్నదే ఆలస్యం గా జేబులోని రేనాల్డ్స్ బాల్ పెన్ను తీసుకున్నాను.. నా వద్ద పేపర్ లేదు.. అక్కడకు వచ్చిన కొందరు పెద్దవారిని అడిగి ఓ పేపర్ తీసుకున్నాను.. ఆలోచించకుండానే చక చకా రాసేసాను. పేపర్ నిండిపోయింది.. ఇది ఎలా జరిగిందో నాకు ఇప్పటికీ అర్ధం కాదు.. ఓ విద్యార్ధి 8 మార్కుల ప్రశ్న తప్పక వస్తుందని తెలిసి దాన్ని పదే పదే బట్టి పట్టి నేర్చుకుని వెళ్ళి ఎంత వేగంగా రాసేస్తాడో అదే వేగంతో నేను మొదటిసారే రాయగలగడం నాకే ఆశ్చర్యం కలిగింది.. భావాలను అక్షరరూపం దాల్చడం అదీ మొదటిసారి అంత వేగంగా వ్రాయడం అక్కడవున్న ఓ తెలుగు పండిట్ ను ఆశ్చర్యచికితుడను చేసింది.. వారు ఇచ్చిన స్ఫూర్తితోనే అక్షరాన్ని విడువక తోచిన ప్రతీ భావాన్ని, రాస్తూనే వచ్చాను... 

భావ కవిత్వానికి, వచనా కవిత్వానికి అధిక ప్రాధాన్యతను ఇస్తూ, 

ప్రణయాన్ని, వర్ణనను కూడా కలుపుకున్నాను.. 

ప్రబోధ కవితలను కూడా అప్పుడప్పుడు సంధిస్తూ, పద్య, గేయ రచనలను గావిస్తూ వచ్చాను.. దూషణా కవిత్వం, ఆశుర కవిత్వం మాత్రం గాడితప్పిన మండూకములపై ప్రయోగిస్తూ వచ్చాను.. సాహిత్యం పట్ల సాన్నిహిత్యంగా ఉంటూ, రాసిన ప్రతీ అక్షరానికి కృతజ్ఞత తెలుపుతూ, సంస్కృత, గ్రాంధిక పదజాలంపై కాస్త పట్టు సాధించి మనుగడ కోల్పోయిన, కోల్పోతున్న పదాలను అక్షరీకరిస్తూ నా ఈ ప్రస్థానాన్ని కొనసాగిస్తూ వస్తున్నాను.. 

వాడుక భాష అందరికీ విదితమే .. కాని రేపటి తరానికి మనుగడ కోల్పోయిన అక్షరాలు చాలా అవసరం..ఎందుకంటె అవి మన పితృ వాఖ్యాలు.. వాటిని మరవడం అంటే వారిని తృణీకరించడమే.. ఎప్పుడైనా మానవ మనుగడకు ముఖ్యమైనది అనుభవం (జరిగిన కాలం) మాత్రమే.. దాని ద్వారానే రేపటి భవిష్యత్తును మనం చూడొచ్చు.. అందుకని గడచిన కాలాన్ని ఎప్పటికీ నిర్లక్ష్యం చెయ్యకూడదు.. 

నేను నమ్మిన సిద్ధాంతాలు 

“తెలిసింది కాదు.. తెలుసుకొని రాయి” అది ఏదైనా సరే.. 

రాసే ఏ భావనలో అయినా సరే రచయితకు స్వేచ్చ ఉండాలి.. అది లేకుండా రాస్తే శవం తో సంసారం లా ఉంటుంది.. 

ఏదైనా సరే ఆస్వాదన చాలా ముఖ్యం .. ఆస్వాదన లేకుంటే మనిషికి మర మనిషికి తేడా ఉండదు.. 

అక్షరం అంటే అమ్మ.. అందుకని దానికి విలువ, గౌరవం ఖచ్చితంగా ఇవ్వాలి.. 

ఒకరి కొరకు, ఒకరి కోసమో ఇష్టాన్ని చంపుకొని రాయను, నాకు నచ్చితేనే రాస్తాను లేకుంటే ముక్కంటి మాట కూడా వినను.. ఇది రచయితకు ఉండాల్సిన ముఖ్య ఆభరణం.. 

ముఖ్యంగా ప్రశంసల కొరకు ఏది పడితే అది రాయడం ఇష్టం లేదు.. అలా రాస్తే అది వ్యర్ధమే అంటారు.. 

పత్రికలకు, ప్రకటనలకు పంపడం నచ్చదు.. ఏదైనా కవిత కాని కావ్యం కాని వాటంతటికి అవి ఎగిరి వెళ్లాలే కాని మనమేంటి దారం కట్టి ఎగరేసేది.. విమర్శను ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడే చేస్తాను.. ప్రశంస మాత్రం పదిమందిలో చేస్తాను.. ఇదే నాకు ఇష్టం... 

రాసిన వారికి మాత్రమే తెలిస్తే చాలదా తనని విమర్శించామని అందరికీ తెలియాల్సిన అవసరం లేదు.. 

ముక్కుతాడులేక బసవన్నలా చిందులేస్తున్న వారిని మాత్రం అందరిముందే ఎండకట్టడం ఇష్టం.. వారితో ముఖాముఖి సంభాషణ సాగించడం ఇష్టం.. 

సమయం లేక ఎన్నో కోల్పోవాల్సి వస్తుంది.. 

ఈ ముఖపుస్తకం వేదికగా నిలవడం చాలా సంతోషాన్ని కలిగిస్తోంది.. మహామహులను కలుసుకున్నాను.. వారి గౌరవ అభిమానాలను చోరగొన్నాను.. వారిచే సత్కరించబడ్డాను.. కొన్ని కొన్ని బిరుదులు కూడా స్వీకరించబడ్డాను.. కానీ ఏదో వెలితి ఆత్మసాక్షి అనుక్షణం ప్రశ్నిస్తూనే ఉంది.. నీవు నిజంగానే ఇంత అభిమానానికి అర్హుడవా అని ?? అందుకే విద్యార్ధిగానే ఉంటున్నా ఎప్పటికప్పుడు నేర్చుకుంటూనే వస్తున్నా.. ఆత్మీయులు ఎందరో ఈ ముఖపుస్తకం ద్వారా పరిచయం అయ్యారు.. వారిది ఎప్పటికీ నా హృదయంలో ఓ సముచిత స్థానమే.. 

ఇకపోతే కొందరు మిత్రులు ఎంత అద్బుతంగా వ్రాస్తున్నారో.. నిజంగానే వారిలా నేను వ్రాయలేనేమో.. ఆ అక్షర మాధుర్యం వారు తప్ప మరెవ్వరూ వ్రాయలేని విధంగా ఆకట్టుకుంటున్నారు.. చాలా సంతోషంగా ఉంది.. ఈ ముఖపుస్తకంలో తెలుగు వెలుగులను పంచుతోంది.. పూర్వవైభవం కనిపిస్తుంది.. రేపటి భవిష్యత్తుకు తెలుగు అంటే తెలియనిది కాదు తెలుగు అంటే తెలిసినది తల్లితో ఏర్పడ్డ అనుబంధం అది అని అవగతమౌతుందని నమ్మకం ఏర్పడింది.. 

అక్షరానికి వున్న శక్తి అంతా ఇంతా కాదు.. నాకు వారు ఎవరో కూడా తెలియదు పర్సనల్ గా చాలామంది సందేశాలు పంపారు.. మీరెందుకు రాయట్లేదు అని .. అందరికీ ముందు వెనుక అన్నట్లుగా ఈ పదిరోజులనుంచి తిరిగి రిప్లై ఇచ్చాను.. ఒక్కరు చదివితే చాలు అనుకుని మొదలు పెడతాను ఇందరు తెలియకుండానే చదువుతున్నారని తెలియలేదు.. మీ అభిమానానికి సర్వదా కృతజ్ఞుడను..__/\__ 

మీ కోసం తప్పకుండా వ్రాస్తూనే ఉంటాను.. 

ఈ ప్రస్థానాన్ని కొనసాగిస్తూనే ఉంటాను.. 


స్వస్తి ___/\___

Written by : Bobby Nani

Saturday, June 23, 2018

దేశమే గొప్పది మనుషులు కాదు.. !!


దేశమే గొప్పది మనుషులు కాదు.. !!
***************************

ఢిల్లీలో కాలుష్యం విపరీతంగా పెరిగిన కారణంగా దాదాపుగా 50,000 కంటే ఎక్కువ సంఖ్య గల భారీ ట్రక్కులను సిటీ ప్రక్కన నుంచి కాకుండా వేరే దారి మళ్ళించే ఏర్పాటుతోటి మన భారత ప్రధాని శ్రీ నరేంద్ర మోదీ గారు ఓ బృహత్కార్యానికి ప్రణాలిక వేశారు అదే “Eastern Peripheral Expressway” 



షుమారు 11,000 కోట్లు ఖర్చు చేసి ప్రపంచ అగ్ర దేశాలతో ఏమాత్రం తీసిపోకుండా, మన దేశంలోనే మొట్టమొదటి సారిగా ఎక్కడా లేనటువంటి అత్యాధునికమైన సౌకర్యాలతో 135 కిలోమీటర్ల మేర ఆరు లైన్ల “ఎక్స్ ప్రెస్ హైవే” నిర్మించేందుకు నవంబర్ నెల 2015 వ సంవత్సరములో ఈ తీర్మానం ప్రవేశ పెట్టారు.

తదుపరి ఫిబ్రవరి నెల 2016 వ సంవత్సరములో ఈ కార్యం ఆచరణ యోగ్యంగా మారి నిధులు సమకూరి పనులు జరగడం ప్రారంభమయ్యాయి.. తరువాత ఏప్రియల్ నెల 2017వ సంవత్సరములో దాదాపుగా అరవై శాతం పని పూర్తి కాబడి కాలుష్యం తో సతమతమౌతూన్న ఢిల్లీ ప్రజలకు ఊరట కలిగించే దిశగా మారింది... తదుపరి 2018వ సంవత్సరం ఏప్రిల్ 29 న ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ గారు ప్రారంభించడానికి ఏర్పాటు చేసారు. కాని కర్నాటకలో ఎన్నికల కారణంగా తాత్కాలికంగా ఆరోజు రద్దు కాబడినది.

మే నెల 2018వ సంవత్సరం 31 వ తేదీ లోపల ప్రారంభించాలని భారత జాతీయ రహదారుల అధికార సంస్థ (NHAI) కు మన భారతదేశ సుప్రీంకోర్టు ఆదేశించింది. చిట్ట చివరగా ఇన్నేళ్ళ ఢిల్లీ వాసుల కల 27 మే 2018న మన భారత ప్రధాని శ్రీ నరేంద్ర మోదీ గారి చేతులమీదగా “Eastern Peripheral Expressway” ను ఎట్టకేలకు ప్రారంభించడం జరిగింది.. ఈ రహదారి కుంద్లి , సోనిపట్ నుండి, హర్యాణాలోని ఉత్తర ప్రదేశ్ మరియు ఫరీదాబాద్ జిల్లాలో, బాగ్పత్ , ఘజియాబాద్ మరియు నోయిడా జిల్లాల గుండా వెళుతుంది. 

దేశం గర్వించదగ్గ విషయం ఇది.. 

ఈ రహదారిలో ప్రతీ దగ్గర సెన్సార్స్, ఎల్.ఇ.డీ స్, లేసర్స్, పౌంటైన్ ఇలా ఎన్నో అత్యాధునికమైన పరికరాలను అమర్చి రూపొందించారు.. కేవలం ప్రారంభించిన 20 రోజుల్లోనే మన భారతదేశ పౌరులు అక్కడ ఏర్పాటు చేసినటువంటి సోలార్ ప్యానెల్స్, లైట్స్, బ్యాటరీస్, ఆఖరికి పౌంటైన్లలో అమర్చిన టాప్ లను కూడా వదలకుండా పట్టుకెళ్ళి అమ్మేసుకున్నారు.. వీటి విలువ షుమారు వందల కోట్లు.. 

ప్రపంచ దేశాలు దిగ్బ్రాంతి చెంది గాండ్రించి ఉమ్ముతున్నాయి .. 

ఎందుకు మనదేశం అభివృద్ధి చెందకుండా ఇంకా చెందుతూనే ఉందో ఓ చెంపపెట్టు లాంటి ఉదాహరణ ఇది.. 

ప్రతీ భారతీయుడు సిగ్గుతో తలదించుకునే సంఘటన... 

మారాల్సింది దేశం కాదు.. మనం...!! 

స్వస్తి __/\__

Written by : Bobby Nani

Thursday, June 14, 2018

ఓ అందమైన సంధ్యా కాంత

నెల్లూరు లో పెన్నానది ఒడ్డున నిలబడి చూస్తే చాలా బాగుంటుంది.. ఎదురుగా మహోన్నతమైన శ్రీ తల్పగిరి రంగనాధస్వామి వారి కోవెల గోపుర ముఖద్వారము కనిపిస్తుంది.. వేకువన భానుని కిరణాల తాకిడికి ఆ నది బంగారు వర్ణం లా మారి మరింత శోభాయమానంగా కనులకు కనువిందుగావిస్తుంది.. మహా మహులకు సైతం ఆ దృశ్యం వర్ణింప శక్యము కాదు .. ఓ చిన్న భావన నన్నావరించిన ఆ సమయాన నా మునివేళ్ళ నుంచి రాలిన అక్షరాలే ఇవి.. :) 


ఓ అందమైన సంధ్యా కాంత 
నీలిగాజు పలకవోలె 
నిర్మల పెన్నా వాహిని 
ఆకసంపు టందాలను 
తనలో చూపిస్తూ 
అలుపెరుగక నాతో చెలిమి 
ముచ్చట లాడుచున్న సమయాన..!!


పై పైకొచ్చి వాలింది 
వగలాడి వర్షధరము 
చిటపట మను చిరు జల్లులతో 
అణువణువునా కురుస్తూ, 
తనువంతా తడిపి వేసింది..!!

చిరు జల్లుల తాకిడికి 
కట్టు వస్త్రాలు విడిచి 
నూతన వస్త్రాలు ధరించిన 
ఆమని కనుచూపుమేర 
ఆకుపచ్చని తివాచీలా మారి 
శోభాయమానమై నిలిచింది.. !!

వరిపైరుల ఊయల లూగి
విరుల పరిమళాలు మధురముగ గ్రోలి
మలయ మారుతాలు నేడు 
మా మధ్యన సవితి పోరై తచ్చాడుతున్నాయి..!!

పచ్చిక బయళ్ళు 
పచ్చ కంబళ్ళను పరచి 
వచ్చి వాలండని 
ముచ్చటగ పిలుచుచుండే ..!!
గున్నమావి చివురులు తిని 
కోయిల అరగక తెగ కూస్తున్నది 
మా ఏకాంతానికి 
తెర దించాలని..
తొంగి తొంగి చూస్తుంది 
నల్లని కళ్ళ నిశీధి 
తెలవారు ఎప్పుడు ముగిసిపోతుందా
వచ్చి వాలుదామా అని..!!

మదువులు పిండే తేనెటీగ 
వ్యధామయ జీవితాన్ని, 
మధురంగా మలుచుకోమంటున్నది 
అణువణువునా కొత్తదనం తొణికిసలాడే 
ఈ ఆమని నాలో నాంది గీతం పల్కుతూ ఒదిగిపోయింది..!! 

Written by : Bobby Nani

Thursday, June 7, 2018

రాలుతున్న చినుకు చెప్పే ఏకాంత కావ్యం..


రాలుతున్న చినుకు చెప్పే ఏకాంత కావ్యం..
*******************************


మట్టికీ, వర్షానికి వున్న అనుబంధం ఎంతో గొప్పది 
పురుడుపోసే మంత్రసాని వలె మట్టి మారగా... 
వాడిపోతున్న పచ్చదనానికి వన్నె తెచ్చే సంజీవనిలా 
వర్షం మారుతుంది.. !!


తల్లికి బిడ్డకు వున్న ఓ వారధిలా 
ఆకాశానికి నేలకు మధ్యన వర్షపు ధారలు… 
ధారులుగా వెండి జలధారగా 
కన్నులకు కనపడే ఓ అద్బుత దృశ్యమాలిక అది..!!


వర్షపు చినుకులు ఒక సమతా సూత్రం లా 
ఆకాశాన్ని, నేలను కలిపి కుట్టే 
నీటి దారాల కండెలా కళ్ళకు కనపడుతూ 
వర్షపు చినుకులు ఆకాశ గుండెను చింపుకుని 
నేల మీద నీటి దీపాలుగా జలజలమని 
రాలుతున్న ఆ కమనీయ దృశ్యాన్ని చూస్తే ఎవరైనా 
పసి హృదయంగా మారిపోవాల్సిందే..!!


పాయ పాయలుగా పారుతున్న నీటిపై 
ఒక్కసారిగా పడిన వర్షపుచినుకులతో ఏర్పడే 
నీటి బుడగలను ఊహించడం, 
వాటిని అక్షరీకరించడం 
కోవిదునికి కూడా అసాధ్యమే..!!


బీద, ధనిక, గుడిసెలపైన, 
భవంతులపైనా, 
సముద్రము మీద, 
బీడు భూమి మీద, 
చండాలుడి మీద, 
మహా జ్ఞాని మీద కూడా వర్షం ఒకేలా కురుస్తుంది...!!
ఇలాంటి సమాంతర వ్యవస్థ మనుషుల్లో 
ఎప్పుడు వస్తుందో అనే ఆలోచన 
ఈ వర్షాన్ని దర్శించిన ప్రతీ సారి 
నాలోలోన ఉదయిస్తూనే ఉంటుంది..!!


వర్షాన్ని ఈ వేడి తాపపు వేసవిలో 
ఆస్వాదించడం ఒక వరమనే చెప్పుకోవాలి.. 
మట్టి పరిమళాన్ని శ్వాసిస్తూ,
ఒకే గొడుగు క్రింద బసచేసి, 
గుండె బాసలు విప్పుకుంటున్న 
నేటి యువ జంటలకు రాయబారి ఈ వర్షం … !!


“చిటపట చినుకులు పడుతూవుంటే” 
అనే పాట దశబ్దలుగా రంజింపచేస్తూనే ఉన్నా
ప్రేమ జంటలు, 
నవీన దంపతులు ఒకే గొడుగును పంచుకోవడంలో 
కలిగే తడితనమూ, చలితనమూ మధ్య 
స్పర్శతో పుట్టే వెచ్చదనముకు రాయబారిగా 
ఈ వర్షం మారుతుండటం మాత్రం నేటికీ కొత్తేం కాదు.. 
అయినప్పటికీ, 
ఆ తన్మయత్వం, 
ఆ మధురం ఎప్పుడూ క్రొత్తే..
మనలో ఎవరో ఒకరు...ఎప్పుడో ఒకప్పుడు 
తప్పక అనుభవించిన ఓ చిరు జ్ఞాపకమే కదా..!!
ఏమంటారు ?? 

Written by : Bobby Nani

Monday, June 4, 2018

ఓ వాలుజడ ..!!



ఓ వాలుజడ 
ఎంత ధన్యురాలివే నీవు 
ఎన్ని భోగ భాగ్యాలే నీకు 
పడతుల సౌందర్య అభిలాషవు, 
ప్రణయానికి ప్రతిబంధకానివి,
పరిణేతల ప్రాణ సంకటవు,
అందుకే కదా 
ఇన్ని ఒయ్యారాలు పోతావు 
మల్లెల మెడను అంటి పెట్టుకొని
నదిలా వెన్నునంటి, 
బాహులతికలను ఆక్రమించి 
హృదయ గోపురములను ఆర్తిగా స్పృశించు..చూ, 
ఇరుకైన కలుశముల మధ్యన సౌఖ్యముగ నలుగుతూ, 
మొగ్గవంటి నాభి పై మోదుగ పువ్వారులై వికసించి 
అరటాకు నడుమును అర్ధ చంద్రాకార కౌగిళ్ళన బంధించి 
మధుర సైకత కటీరముల మధ్యన నిక్క నీల్గి 
నర్తించు కోమలాంగి పాదమ్ము లయబద్దపు 
సరిగమల గమకములకు కదలాడు 
నవీన భంగిమన్ కల్గు నీ 
జన్మ ఎంత ధన్యమైనదే..!!


ఓ వాలుజడ నిజంగానే 
ఎంత ధన్యురాలివే నీవు 
ఎన్ని భోగ భాగ్యాలే నీకు..!!

Written by : Bobby Nani

Thursday, May 31, 2018

నీ నడుమును చుట్టిన నా చేయి ..!!




నీ నడుమును చుట్టిన నా చేయి 
నా నడుమును చుట్టిన నీ చేయి 
లతలా పెనవేసుకొని నడిచి పోతున్నవి 
వైశాఖ పూర్ణిమ సముద్ర 
విశాల సైతకముల మీద..!! 

మన చేతి వ్రేళ్ళ కొసల నుండి 
సకల లోకాలు స్వరలహరులైపోయిన 
సజీవ స్వప్నంలో .. 
కదిలే మన చరణాల సవ్వడికి 
భాష్యం చెప్పింది 
నిద్దుర లేచిన నిశ్శబ్దం..!! 

ఊగిపోయే మన ఒడలి పడవలకు 
లంగరు వేసింది 
చిలిపి మలయ మారుతము..!! 

నీలో ఓ మౌనం 
నాలో ఓ మౌనం 
ఆవరించిన వేళా 

మనమధ్య లేచిన 
ఇసుక రేణువుల తెర 
సిగ్గున ముసిముసిగ నవ్వుకుంది..!! 

తెలుపలేని తన్మయత్వమును 
తెలుపలేక నీవు 
తెలుపబోక నేను 
ఎవరు నీవంటే ఎవరు నీవన్నట్లు 
ఎక్కుపెట్టాము కనుబొమ్మలను 
ఒకరిలో మరొకరిని చూచుకొని 
ఉలిక్కిపడి తెరుకున్నాం..!! 

ఒక మీన మిధునం 
ఒక తారకా శారికల జంట 
మన కంటి పాపల్లో కదలాడుతుంటే 
ఈ క్షణం మరణించినా పర్వాలేదు 
అన్నమాట రాలింది మన ఉల్లమువెంట..!!

Written by : Bobby Nani